SA/Rz 1745/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 6 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. i J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie ochrony środowiska I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2001 r. Nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocniania się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących E. i J. P. solidarnie kwotę 10 zł /słownie: dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy [...] wraz z załączonym projektem decyzji w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska planowanej inwestycji podejmowanej przez Gospodarstwo Rolne w C. zs. w D. obejmującej przełożenie koryta rzeki San i budowę stawu rybnego { pstrągowego } Starosta [...] działając na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 2 i ust. 4a ustawy z dnia 7.07.1994 r. - o zagospodarowaniu przestrzennym [ Dz.Ust. Nr 89 poz. 415 z póxn.zm. ] w zw. z art. 63 ustawy z dnia 9.11.2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [ Dz.Ust. Nr 109 poz. 1157 ], § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.07.1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji [ Dz.Ust. Nr 93 poz. 589 z późn.zm. ], art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 31.01.1980 o ochronie i kształtowaniu środowiska [tjedn. z 1994 r. Dz.Ust. Nr 49 poz. 196 z późn.zm. ] postanowieniem z dnia [...].07.2001 r. nr [...] uzgodnił w zakresie ochrony środowiska warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn. " Etap I - Regulacja i przełożenie odcinka koryta rzeki San w C. w km 197500- 196500 z likwidacją zakola na fragmentach działek nr 615 w R. i nr nr 1, 2, 3 i 6 w C. oraz Etap II -Budowa stawu rybnego na fragmentach działek nrnr610i615 w R., nr 240 w K. i nr 1 w C. Szczegółowo określając warunki dla I i II etapu oraz odnoszące się do zagospodarowania mas ziemi, ochrony przyrody, gospodarki odpadami i nadzwyczajnych zagrożeń środowiska, stwierdzając przy tym, że obowiązki z zakresu ochrony środowiska wynikające z uzgodnienia należy w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nałożyć na wszystkich współwłaścicieli gruntów wchodzących w skład planowanej inwestycji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ podniósł, iż z przedłożonych przez Wójta Gminy opracowań p.n. " Ocena oddziaływania inwestycji na środowisko " opracowanej przez J. L. rzeczoznawcę Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa wraz z " Oceną Przyrodniczą " opracowaną przez dr K. O. i mgr inż. S. K. przy współudziale mgr inż. J. L. wynika, że planowana przez Gospodarstwo Rolne C. z/s. w D. inwestycja może być realizowana tylko dwuetapowo oraz że nie narusza ona ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Realizacja etapu I ma prowadzić do likwidacji istniejącego zagrożenia powodziowego, co zgodne jest z przepisami rozporządzenia Wojewody [...] z dnia 24.04.1997 r. w sprawie utworzenia Zespołów Parków Krajobrazowych w P. wraz z późn.zm. , która to kwestia po przeanalizowaniu w " Ocenie oddziaływania inwestycji na środowisko " powinna pomóc w uzyskaniu stosownej opinii Zarządu Zespołu Parków Krajobrazowych w P. Zamierzona inwestycja została pozytywnie zaopiniowana przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. w piśmie z dnia 22.06.2001 r. nr [...]. Z uwagi na planowaną budowę stawu rybnego do hodowli pstrąga należy mieć na uwadze, że jest to ryba z rodziny łososiowatych i wymaga wód I klasy czystości, zaś rzeka San w tym terenie posiada ocenę ogólną jakości wód powierzchniowych III kl. czystości. Tak duży zbiornik z przeznaczeniem dla hodowli pstrąga { planowany staw o pow. 31,11 ha } może być traktowany jak małe jezioro i dlatego rybom tym zapewnić należy odpowiednie parametry wody. W zakresie zagospodarowania mas ziemnych należy pamiętać o tym, iż jest to kopalina i dla jej sprzedaży wymagana jest koncesja. Z uwagi zaś na to, że " Opinia przyrodnicza " opracowana została na podstawie prac terenowych wykonanych na przełomie października i listopada należy wykonać prace fitosocjologiczne mające na celu określenie występowania roślinności w okresie wiosennym. Opinia winna podlegać uzupełnieniu także w zakresie ochrony przyrody żywej w likwidowanym korycie rzeki San, albowiem nie zawiera ona oceny wpływu planowanej inwestycji na biocenozę tego odcinka koryta rzeki, a także na biocenozę poniżej regulowanego odcinka. W trakcie realizacji inwestycji należy przestrzegać reguł wynikających z przepisów ustawy z dnia 27.06.1997 r. o odpadach [ Dz.Ust. Nr 96 poz. 592 z późn.zm. ]. Z uwagi na rozmiar prowadzonych prac, ilość użytego sprzętu oraz czas realizacji inwestycji, istnieje możliwość wystąpienia nadzwyczajnego zagrożenia środowiska, dlatego też zgodnie z art. 105b ust. 2 ustawy z dnia 31.01.1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska należy opracować plan operacyjno -ratowniczy na wypadek nadzwyczajnego zagrożenia środowiska po uprzednim uzgodnieniu go z Wójtem Gminy i Komendą Miejską Państwowej Straży Pożarnej. W toku postępowania ustalono, że w istocie wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji złożył Z. N. działając w imieniu własnym i pozostałych wspólników spółki cywilnej pn. " Gospodarstwo Rolne C. zs. w D. " , która nie podlega zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej. Stąd też w mającej być wydanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obowiązki z zakresu ochrony środowiska nałożyć należy na wszystkich współwłaścicieli gruntów objętych planowaną inwestycją. Uzgodnienie przez Starostę warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, zaliczonej do tej kategorii inwestycji, które pogorszyć mogą stan środowiska znajduje swoje uzasadnienie w art. 40 ust. 4 pkt 2 i ust. 4a ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 63 ustawy z dnia 9.11.2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania ma środowisko. Postanowienie to zaskarżyli zażaleniami E. K., Zarząd Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w P., Zarząd Zespołu Parków Krajobrazowych w P., E. i J. P. i Stowarzyszenie na Rzecz Ziemi w O., wnosząc o jego uchylenie. E. K. w swoim zażaleniu zakwestionował zasadność i kompletność przedłożonej " Oceny oddziaływania na środowisko " z punktu widzenia celów dla jakich posłużono się nią w rozstrzyganej sprawie, utożsamienie celu dla którego przedmiotowa inwestycja ma być realizowana z ochroną przeciwpowodziową, sugestię organu co do ponowienia opinii Zarządu Zespołu Parków Krajobrazowych i wadliwą interpretację ustaleń wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Drugi z żalących się swoją legitymację do wystąpienia z zażaleniem upatrując w tym, iż posiada pozwolenie wodnoprawne na rybackie korzystanie z wód otwartych, w tym z rzeki San, podnosi iż planowana inwestycja stwarza zagrożenie dla ostoi i tarlisk ryb oraz całej biocenozy w tej części rzeki, naraża go na straty dotyczące kosztów zarybienia rzeki, twierdzi iż Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. nie jest podmiotem powołanym do wydawania opinii w tej sprawie, uważa że kwestionowane uzgodnienie jest co najmniej przedwczesne, skoro organ współdziałający nie dysponował kompletną " Oceną oddziaływania na środowisko " , czemu sam dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wreszcie zarzuca wadliwą interpretację ustaleń wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczących jedynie pobierania żwiru, podczas gdy warunki te odnosi się do celów jakim służyć ma planowana inwestycja. Zarząd Zespołu Parków Krajobrazowych w P. swój tytuł do wystąpienia z zażaleniem wywodzi z zapisów zawartych w art. 24a ust. 7 ustawy z dnia 16.10.1991 r. o ochronie przyrody [ Dz.Ust. Nr 114 poz. 292 z późn.zm. ] oraz swojego statutu. Kwestionując zaskarżone postanowienie podnosi, iż zobowiązuje ono inwestora do wypełnienia szeregu warunków, których realizacja na terenie Parku Krajobrazowego Pogórza P. jest niemożliwa, twierdzi iż realizacja przedmiotowej inwestycji stanowić będzie formę drastycznej ingerencji człowieka w naturalne środowisko przyrodnicze i stworzy zagrożenie powodziowe dla terenów niżej położonych, wpłynie na przyspieszenie spływu wód, zmniejszy samooczyszczanie się wody oraz zwiększy tempo erozji wgłębnej, w konsekwencji spowoduje zaburzenie układu hydrologicznego i hydrobiologicznego. E. i J. P. w uzasadnieniu swojego zażalenia kwestionują status Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiotowej sprawie, twierdząc, że może on być inwestorem, a nie opiniodawcą, zarzucają wadliwość zaskarżonego postanowienia z tej przyczyny iż uzgodnień dokonano pod warunkiem, co oznacza iż " Ocena " nie jest kompletna, a w szczególności pominięto w niej kwestię zabezpieczenia przeciwpowodziowego terenów niżej położonych. Twierdzą dalej, iż przy uwzględnieniu kosztów związanych z realizacją inwestycji nie badano wiarygodności finansowej inwestora, zaś sama inwestycja pozostaje w kolizji z ustaleniami wynikającymi z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, podnoszą wreszcie prawdopodobieństwo zagrożeń jakie inwestycja ta stwarza dla środowiska, wynikających ze zwiększonego tempa przepływu wody i związany z tym problem ochrony terenów niżej położonych. Ponadto twierdzą, że zakwestionowane postanowienie wydano zostało z naruszeniem ogólnych zasad postępowania wyartykułowanych w kpa, a " Ocena " i " Opinia " wydana został przy współudziale tej samej osoby, co narusza podstawowe zasady etyki. Żalące się Towarzystwo na Rzecz Ziemi w uzasadnieniu swojego zażalenia podnosi, iż przy wydaniu zaskarżonego postanowienia pominięto istotę sprawy jaką jest lokalizacja planowanej inwestycji o tak szkodliwym dla środowiska charakterze, na terenie parku krajobrazowego, skoro nie uwzględniono negatywnych opinii organów zajmujących się ochroną środowiska. Po rozpatrzeniu tych zażaleń działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 kpa w zw. z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 31.01.1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...].06.2002 r. nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W motywach swojego postanowienia organ II instancji na wstępie podniósł, iż w jego ocenie złożone zażalenia są przedwczesne, albowiem podniesione w nich zarzuty dotyczą bądź to Prawa budowlanego bądź ustaleń lokalizacyjnych. Problematykę będącą przedmiotem sprawy na dzień podjęcia rozstrzygnięcia przez organ I instancji regulowały przepisy ustawy z dnia 31.01.1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska wraz z przepisami wykonawczymi oraz ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 40 ust. 4 pkt 2 ostatnio powołanej ustawy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w odniesieniu do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska wydaje się po uzgodnieniu ze starostą i inspektorem sanitarnym. Stosownie zaś do art. 69 ust. 1 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, przy ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uwzględnia się wymagania wynikające z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i przepisów o ochronie środowiska. Do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zalicza się hodowle ryb łososiowatych { § 2 pkt 1 lit. b cyt. powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 14.07.1998 r. }. Do tej kategorii inwestycji zaliczyć należy przedmiotową inwestycję, a zatem w oparciu o art. 106 kpa Starosta zobowiązany był w trybie określonym w art. 106 kpa uzgodnić to zamierzenie inwestycyjne pod względem ochrony środowiska z właściwym organem. Stanowisko organu współdziałającego ma charakter " opinii " . Stąd też organ odwoławczy może badać takie stanowisko tylko pod kątem formalnej poprawności. Mając powyższe na względzie Kolegium zauważa, iż w jego ocenie organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe właściwie i dokonał trafnych ustaleń. Decydujące bowiem znaczenie dla sprawy posiada pozytywna dla inwestora ekspertyza sporządzona przez biegłych, w tym rzeczoznawcę z listy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Biegli posiadający specjalistyczne wiadomości w tym przedmiocie, po dokonaniu analizy stosownej dokumentacji oraz na podstawie szczegółowych obliczeń, ustaleń i badań, uwzględniających istniejące w terenie na którym inwestycja ma być realizowana warunki ocenili, że nie spowoduje ona pogorszenia środowiska. Stąd też podniesione w zażaleniach zarzuty dotyczące głównie problematyki normowanej przez przepisy Prawa budowlanego czy też dotyczące lokalizacji uznać należy za przedwczesne i będą mogły być one podnoszone na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Odnosi się to również do zarzutów dotyczących kolizji z ustaleniami obowiązującego na tym terenie planu miejscowego, To ostatnie postanowienie zaskarżyli skargą skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. i J. P. oraz E. i E. K., z tym że skarga tych ostatnio wymienionych została odrzucona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4.02.2003 r. sygn.akt SA/Rz 1745/02. E. i J. P. w swojej skardze kwestionując generalnie zaskarżone postanowienie nie wskazują kierunku jego weryfikacji. Uzasadniając skargę podnoszą oni, że przedmiotowa sprawa dotyczy inwestycji polegającej na przełożeniu koryta rzeki na odcinku 1 km. z jednoczesną likwidacja istniejącego zakola oraz budowy stawu rybnego na opisanych wyżej nieruchomościach. Zamiar inwestorów w zakresie odnoszącym się do przełożenia koryta rzeki w istocie zmierza do stworzenia sobie możliwości wydobycia i sprzedaży zalegających tam pokładów żwiru. Planowana inwestycja jest sprzeczna zarówno z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jak i rozporządzeniem Wojewody [...] Nr 11 z dnia 24.04.1997 r. o ustanowieniu Zespołu Parków Krajobrazowych oraz dalszymi aktami wydanymi przez ten organ, a także w sposób rażący narusza istniejące zakazy i godzi w interesy osób trzecich. Ponadto skarżący dodają, iż w tej sprawie uprzednio już dochodziło do uchylenia wcześniejszych decyzji Wójta Gminy, zaginięcia dokumentów i pojawiania się nowych, zmiany właścicieli Gospodarstwa Rolnego i coraz większego jej wikłania. Wojewódzki Inspektor Sanitarny negatywnie zaopiniował inwestycję { pismo z dnia 19.10.2001 r. Nr [...]}, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18.02.2002 r. sygn.akt SA/Rz 2661/01 oddalił skargę Z. N. na niekorzystną dla niego decyzję wydaną w przedmiocie opinii sanitarnej. Ponadto twierdzą oni, że na różnych etapach sprawy nie wszystkie osoby uprawnione, którym przysługiwał przymiot strony były informowane o toczącym się postępowaniu, a postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w tej samej sprawie różnią się zasadniczo, zaś sprawa ta na etapie postępowania odwoławczego prowadzona była wyjątkowo przewlekle. Wreszcie podnoszą skarżący, iż autorem " Oceny " , której znaczenie podkreśliło Kolegium był J. L. projektant " stawu rybnego " . będący rzeczoznawcą z listy Ministra, podczas gdy wspomnianą ocenę winien sporządzić biegły z listy Wojewody. W konkluzji uzasadnienia skargi twierdzą oni, iż zakwestionowane postanowienie jest koniunkturalne, powierzchowne i wydane zostało ze znacznym opóźnieniem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a odnosząc się do zarzutu braku udziału w postępowaniu uprawnionych podmiotów, stwierdziło, że jest on chybiony, a strony miały zapewniony udział w postępowaniu na każdym jego etapie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do zapisu zawartego w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1269 ] sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się powyższą dyrektywą normatywna na wstępie zauważyć wypadnie, iż w badanej sprawie przedmiotem wspomnianej kontroli pozostaje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].06.2002 r. w aspekcie jego zgodności z obowiązującymi w czasie wydania przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania administracyjnego. Postanowienie to stanowiło o utrzymaniu w mocy postanowienia Starosty wydanego w przedmiocie uzgodnienia w trybie art. 106 kpa warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego dotyczącego przełożenia koryta rzeki San, połączonego z likwidacją zakola i budowy stawu rybnego. Powołany wyżej przepis prawa znajduje zastosowanie wówczas gdy wydanie w określonej sprawie decyzji { w tym przypadku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu } przez właściwy organ { Wójta Gminy } uzależnione jest od zajęcia stanowiska przez inny organ { opinia, zgoda lub inna forma akceptacji}. Organ rozpoznający sprawę zobowiązany jest wówczas do wystąpienia do innego organu { organu współdziałającego } o zajęcie stanowiska z jednoczesnym powiadomieniem stron o powyższym. Stanowisko organu współdziałającego winno przybrać formę postanowienia, na które stronom przysługuje zażalenie. Oznacza to, że strony postępowania zasadniczego jak również podmioty występujące w tym postępowaniu na prawach strony mają zapewniony udział w postępowaniu prowadzonym przez organ współdziałający. W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjmuje się, iż interes prawny będący swoistym kwalifikatorem uznania określonego podmiotu za stronę postępowania administracyjnego w postępowaniu dotyczącym procesu inwestycyjnego, w tym w sprawach o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu występuje u osób będących właścicielami { współwłaścicielami } czy użytkownikami wieczystymi { współużytkownikami wieczystymi } terenu na którym inwestycja ma być realizowana jak właścicielami { współwłaścicielami } czy użytkownikami wieczystymi {współużytkownikami wieczystymi } terenów sąsiadujących z terenem objętym inwestycją. Obowiązkiem organu także współdziałającego jest zapewnienie stronom możliwości uczestnictwa w prowadzonym przez niego postępowaniu i uchybienie tym obowiązkom stanowi kwalifikowaną wadę, która w świetle zapisów zawartych w art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 126 kpa stanowi o możliwości wznowienia postępowania. Tym obowiązkom w badanej sprawie organy obydwu instancji nie do końca uczyniły zadość. I tak organ I instancji w sposób wadliwy " doręczył " wydane przez siebie postanowienie S. C., skoro z relacji Urzędu Pocztowego wynikało, iż adresat wyprowadził się bez podania adresu. To samo odnosiło się do I. B. i M. B., jeżeli z relacji Urzędu Pocztowego wynikało, że adresaci wyjechali do Kanady. Nie można przyjąć również za prawidłowe doręczenie wymienionego postanowienia J. S., jeżeli na odwrocie zwróconej organowi przesyłki figurowała adnotacja o śmierci adresata. W tym ostatnim bowiem przypadku w jego miejsce udział w postępowaniu winni mieć zapewniony jego następcy prawni bądź osoby sprawujące zarząd masy spadkowej, a w przypadku ich braku kurator wyznaczony przez sąd na wniosek organu administracji publicznej { art. 30 § 4 i 5 kpa }. Podobnie rzecz się miała na szczeblu II instancji w odniesieniu do J S. i I. B. Natomiast z relacji Urzędu Pocztowego w tym przypadku wynikało, iż S. C. zmarł. Nie doręczono natomiast postanowienia wydanego przez ten organ stronom, a to M. B., PGL K., T. K., Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Wędkarskiego w P., jeżeli przyjmie się, iż ten ostatni podmiot był stroną postępowania administracyjnego. W tym kontekście na uwzględnienie zasługuje podniesiony w skardze zarzut, iż nie wszystkie podmioty, którym przysługiwał przymiot strony wzięły udział w prowadzonym w tej sprawie postępowaniu.. Okoliczność braku udziału strony bez własnej winy w postępowaniu zakończonym wydaniem postanowienia na które przysługuje zażalenie zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 126 kpa stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Jeżeli zaś tak to z mocy zapisu zawartego w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1270 ], zwanej dalej w skrócie p.s.a. , który w sprawie znajduje zastosowanie w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1271 z późn.zm. ] Sąd zobowiązany jest uchylić zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Okoliczność ta nie tylko zwalnia, ale wręcz nie uprawnia Sądu do oceny pozostałych merytorycznych kwestii będących przedmiotem zarzutów. Niemniej jednak korzystając niejako z okazji należy zasygnalizować problemy natury procesowej, które pojawiły się w sprawie. Idzie w szczególności o to z czyjego wniosku prowadzone było postępowanie, skoro w chwili jego wszczęcia spółka cywilna jako wyodrębniony podmiot nie posiadała zdolności do czynności prawnych {w jej imieniu winni byli występować wszyscy wspólnicy}, a ponadto wyjaśnić kwestię związaną z pełnomocnictwem udzielonym przez Z. N. imieniem Gospodarstwa Rolnego "C. zs. w D." radcy prawnemu Z. B. Idzie w szczególności o to w czyim imieniu pełnomocnik podejmował w toku postępowania czynności. Wyjaśnić również wypadnie czy takie podmioty jak Zarząd Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w P., Towarzystwo na Rzecz Ziemi i Zarząd Zespołu Parków Krajobrazowych w P. były stroną tego postępowania, czy też organizacjami społecznymi działającymi na rzecz innej osoby, uczestniczącymi w postępowaniu na prawach strony {art. 31 § 3 k.p.a.}. W dalszym zatem postępowaniu organ po wyjaśnieniu zasygnalizowanych kwestii zobowiązany będzie do zapewnienia udziału w postępowaniu wszystkim jego stronom i uprawnionym podmiotom przy uwzględnieniu regulacji przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego, a następnie do dokonania oceny merytorycznej okoliczności sprawy i wydania stosownego orzeczenia. W tym stanie rzeczy działając na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa należało orzec jak w sentencji. Orzeczenie o braku możliwości wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocności niniejszego wyroku znajduje swoje uzasadnienie w art. 152. Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje swoje uzasadnienie w art. 200 p.s.a.