SA/Rz 1759/03

WyrokWSA w Rzeszowie2005-09-07

Skład orzekający: Zbigniew Czarnik, Stanisław Śliwa, Robert Sawuła

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej jest uzasadnione, gdy samowolnie wykonane roboty budowlane zostały rozebrane?
Ratio decidendi
Umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 KPA jest uzasadnione, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z powodu rozebrania samowolnie wykonanych robót budowlanych. W takiej sytuacji brak jest przedmiotu postępowania, a czynności zmierzające do legalizacji lub usunięcia samowoli stają się bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania w sprawie samowoli budowlanej polegającej na przebudowie konstrukcji dachowej budynku gospodarczego. Samowolnie wykonane roboty zostały rozebrane przed wydaniem decyzji. Skarżący E. K. zarzucił organom naruszenie prawa własności i nierówne traktowanie, podnosząc kwestie sporów granicznych i postępowań dotyczących jego własnego budynku. Sąd administracyjny uznał, że umorzenie postępowania było uzasadnione, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ WSA Robert Sawuła Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 7 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej - skargę oddala - do wyroku z dnia 7 września 2005 r. Decyzją z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA po rozpatrzeniu odwołania E. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2003 r., Nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie wykonywanych przez H. i B. R. robót przy przebudowie konstrukcji dachowej na istniejącym budynku gospodarczym, usytuowanym na działce nr 163, położonej w m. Ł. gm. [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu podano, że roboty budowlane przy przebudowie konstrukcji dachowej na istniejącym budynku gospodarczym, usytuowanym na działce nr 163 w Ł. państwo R. rozpoczęli na przełomie czerwca i lipca 2003 r., z tym, że montaż nowej konstrukcji dachu został wykonany w miesiącu lipcu. Roboty rozpoczęto przed wydaniem przez Starostę [...] decyzji nr [...], z dnia [...].07.2003 r o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla państwa H. i B. R. na wykonanie więźby dachowej konstrukcji drewnianej na istniejącym budynku gospodarczym, usytuowanym na działce nr 163. Działając na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].08.2003 r. wstrzymał państwu R. roboty budowlane wykonywane bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę oraz nakazał wykonać niezbędne zabezpieczenia w taki sposób, aby stan wykonywanych robót nie stanowił zagrożenia dla otoczenia. W wyniku rozpatrzenia odwołania E. K. od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...].07.2003 r., udzielającej pozwolenia na budowę Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2003 r uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I-ej instancji. W dniu 09.09.2003 r państwo R. zgłosili wykonanie rozbiórki wykonanej więźby dachowej i w tym dniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził protokolarnie prawdziwość powyższego zgłoszenia. Decyzją z dnia [...].09.2003 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wykonywanych przez H. i B. R. robót przy przebudowie konstrukcji dachowej na istniejącym budynku gospodarczym, usytuowanym na działce nr ewid. 163, położonej w m. Ł. Odwołanie od decyzji wniósł E. K. Rozstrzygając sprawę organ I-ej instancji stwierdził, że w związku z potwierdzeniem dokonania rozbiórki samowolnie wykonanych elementów konstrukcji dachu w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające umorzenie postępowania. Postępowanie administracyjne podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, gdy brak jest przedmiotu postępowania lub brak przepisu upoważniającego organ do prowadzenia postępowania. Taka też forma jej załatwienia została zastosowana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo, bez naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r - Kodeks postępowania administracyjnego. Zarzuty zawarte w odwołaniu, związane z rozgraniczeniem działek nr 163 i nr 164 oraz problemem zawarcia ugody między stronami w innej sprawie nie mogą być rozpatrywane w przedmiotowym postępowaniu. Powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył E. K. nie wskazując kierunku jej weryfikacji. W uzasadnieniu skargi zarzucono że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego bezpodstawnie przyjął że inwestorzy wywiązali się z nałożonych przez niego obowiązków postanowieniem z dnia [...].08.2003 r. Organ II instancji nie ustosunkował się do zarzutów odwołania, a jedynie stwierdził ogólnikowo, że postępowanie administracyjne podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe gdy brak jest przedmiotu postępowania, lub brak przepisu upoważniającego organ do prowadzenia postępowania. Skarżący podniósł fakt toczącego się postępowania rozgraniczeniowego, którego przebieg na gruncie wykazał znaczne rozbieżności pomiędzy stanem prawnym zawartym w księgach wieczystych a stanem władania na gruncie. Takie potraktowanie złożonego odwołania przez organ I i II instancji stanowi naruszenie prawa własności zagwarantowanego w Konstytucji RP. Ponadto skarżący nawiązał w swoim odwołaniu do poprzedniego postępowania Powiatowego i Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego w odniesieniu do odremontowanego przez skarżącego obiektu na działce nr 164 w Ł. Budynek został odremontowany za zgodą poprzedniej właścicielki działki nr 163 M. P., której to zgody obecnie nie respektują nowi właściciele PP. R. i domagają się rozbiórki tego budynku gospodarczego. Skarżący uważa ze został potraktowany nierówno w obydwu postępowaniach przez organy nadzoru budowlanego, ponieważ poprzednie decyzje dotyczące jego budynku gospodarczego na działce nr 164 były niekorzystne natomiast w obecnie w toczących się postępowaniach organy nadzoru budowlanego zmierzają do utrzymania nieogniotrwałego budynku gospodarczego na działce państwa R. i nie uwzględniają wniosków skarżącego zmierzających do podniesienia standardu budynku PP. R. aby obydwa budynki gospodarcze odpowiadały takim warunkom techniczno-budowlanym, które pozwolą na ich użytkowanie zgodnie z prawem na obydwu działkach. PP. R. nie przyjmują wielokrotnie składanych ofert w drodze ugody cywilno-prawnej jak również lekceważą wykazane znaczne rozbieżności w przebiegu linii granicznej oraz oddania w postępowaniu rozgraniczeniowym brakującej powierzchni działki skarżącego nr 164 we wsi Ł. Skarżący nie zgadza się na części drewniane budynku które starają się odtworzyć PP. R., a który to stan części drewnianych stanowił argument w poprzednim postępowaniu dotyczącym skarżącego, że jego budynek gospodarczy ogniotrwały posadowiony jest zbyt blisko budynku gospodarczego o częściach nadbudowy drewnianej. Skarżący domaga się nie tylko usunięcia samowolnie postawionej więźby dachowej nazywanej krokwiami ale również drewnianej nadbudowy na murowanej ścianie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli aktu administracyjnego we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, że zaskarżone decyzje przepisów prawa nie naruszają. Stan faktyczny sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia pozostaje pomiędzy stronami bezsporny. H. i B. R. na działce nr 163 położonej w miejscowości Ł. w okresie czerwca-lipca 2003 r. bez posiadania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, wykonali roboty budowlane przy przebudowie konstrukcji dachowej na istniejącym budynku gospodarczym. W sprawie tej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 26.06.2003 r. wszczął postępowanie. Po potwierdzeniu tego faktu w drodze oględzin obiektu organ postanowieniem z dnia [...].08.2003 r. wstrzymał przedmiotowe roboty budowlane oraz nałożył na inwestorów obowiązek złożenia w terminie do dnia 10.09.2003 r. określonych w postanowieniu dokumentów. Pismem z dnia 9.09.2003 r. H. i B. R. zawiadomili organ I instancji, że dokonali rozbiórki przedmiotowej więźby dachowej. Fakt ten został potwierdzony podczas oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu 9.09.2003 r. oraz wykazuje go dokumentacja zdjęciowa. Dokonane wyżej ustalenia faktyczne pozwalają na stwierdzenie, że decyzja o umorzeniu przedmiotowego postępowania administracyjnego prawa nie narusza. Podstawę prawną decyzji stanowi przepis art. 105 § 1 KPA. Przewiduje on konieczność umorzenia postępowania administracyjnego, kiedy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W analizowanej sprawie przedmiotem postępowania były samowolnie wszczęte roboty budowlane przy przebudowie konstrukcji dachowej na istniejącym budynku gospodarczym na działce nr 163 w miejscowości Ł. wykonane w okresie czerwca-lipca 2003 r. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi żadnych wątpliwości, że inwestorzy rozebrali samowolnie wykonaną więźbę dachową tak więc nie ma przedmiotu postępowania w analizowanej sprawie, która została określona w poprzednim zdaniu. Okoliczność ta została potwierdzona nie tylko wskazanym wyżej materiałem dowodowym ale również potwierdziła ją podczas rozprawy sądowej w dniu 7.09.2005 r. Z. K. W takiej sytuacji stwierdzić należy, że umorzenie postępowania w trybie art. 105 § 1 KPA było uzasadnione. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Oczywistym jest, że egzekwowanie od inwestorów obowiązku złożenia określonych postanowieniem z dnia [...].08.2003 r. dokumentów jest bezprzedmiotowe, bowiem nie ma już przedmiotu samowoli budowlanej w postaci więźby dachowej, więc czynności zmierzające do jej zalegalizowania są również bezprzedmiotowe. Bez żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje sprawa sporu granicznego między rodziną skarżącego, a inwestorami oraz wzajemne relacje stron niniejszego postępowania. Poza zakresem możliwości ingerencji Sądu w niniejszej sprawie pozostaje również kwestia postępowań prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego, których przedmiotem są obiekty położone na działce stanowiącej własność strony skarżącej. Odnosząc się do zarzutów skargi i twierdzeń pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu 7.09.2005 r. ponownie wypada powtórzyć, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej przy przebudowie konstrukcji dachowej na istniejącym budynku gospodarczym na działce nr 163 w miejscowości Ł. wykonanej w okresie czerwca-lipca 2003 r., polegającej na wykonaniu nowej więźby dachowej. Fakt ewentualnego późniejszego wykonania na nowo przedmiotowej więźby dachowej bez względu na to, czy w oparciu o pozwolenie na budowę, czy bez niego przedmiotem niniejszego postępowania nie jest. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło