SA/Rz 1808/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędzia NSA Anna Lechowska Asesor WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant ref. staż. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi C. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę postanawia umorzyć postępowanie sądowe SA/Rz 1808/03 UZASADNIENIE C. B. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za zajętą część nieruchomości pod budowę ulicy Ż. w M. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że rozpatrując ponownie zażalenie C. B. w związku ze skargą do NSA wziął pod uwagę, że decyzja Wojewody o przejęciu na własność na rzecz Gminy Miasta [...] nieruchomości zajętej po drogę publiczną stanowi rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 100 § 1 k.p.a. Starosta [...] zawieszając postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za grant zajęty pod drogę gminną powinien był zatem zobowiązać Prezydenta Miasta [...] do złożenia wnioski do Wojewody [...] o stwierdzenie nabycia przez Gminę Miasta [...] prawa własności gruntu zajętego pod ulicę Ż. Złożenie takiego wniosku umożliwi Wojewodzie wydanie stosownej decyzji, w oparciu o którą Starosta [...] będzie mógł wydać decyzję ustalającą wysokość odszkodowania dla byłych właścicieli nieruchomości.. W związku z tym Wojewoda uwzględnił skargę w całości, wydając w dniu [...] stycznia 2004 r. postanowienie Nr [...] uchylające postanowienie Starosty [...] o zawieszeniu postępowania z dnia [...] października 2003 r. oraz przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia Starosty. Jako jego podstawę prawną wskazał art. 104 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, a taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem skargi, podlegającym kontroli Sądu z mocy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) było postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r., uchylone następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r. Zaskarżone postanowienie zostało zatem wyeliminowane z obrotu prawnego, a skoro tak, to postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) postępowanie podlega umorzeniu.