SA/Rz 1853/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak Asesor WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant ref. staż. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2003 r Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za okres pozostawania bez pracy postanawia 1. Skargę odrzucić SA/Rz 1853/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] X 2003 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy A. P. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...]. Jako podstawę prawną powołał przepis art. 127 § 3, 138 § 1 pkt 1 art. 117 ust. 4 K.p.a. w zw. z art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 17 XII 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /Dz. U. Nr 162, poz. 1118 ze zm./. Z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji wynika, że A. P. pozostawał bez pracy wskutek represji politycznych w okresie od 1 lipca 1984 r. do 4 czerwca 1989 r. i organ potwierdził go. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżący A. P. zwrócił się o potwierdzenie tego okresu do dnia dzisiejszego. Zgodnie z art. 7 pkt 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS za okresy nieskładkowe uważa się okresy niewykonywania pracy na skutek represji politycznych w okresie przed dniem 4 czerwca 1989 r. Potwierdzenia tego okresu dokonuje Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Oznacza to, że cytowana ustawa nie przewiduje możliwości potwierdzenia okresów po tej dacie. Bez względu na to jak długo skarżący pozostawał bez pracy Kierownik nie może potwierdzić okresu wykraczającego po dniu 4 czerwca 1989 r. Decyzję tą zaskarżył do NSA A. P. nie wskazując kierunku jej weryfikacji. W motywach skargi podniósł również, iż chce zadośćuczynienia oraz odszkodowania za okres 18 lat pozostawania bez pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie odniósł się natomiast do tej części skargi, w której domaga się zadośćuczynienia i odszkodowania. Na rozprawie w dniu 25 VI 2004 r. sprecyzował swoje żądanie domagając się wyłącznie wpłaty odszkodowania i zadośćuczynienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej /§ 1/. Kontrola ta wykonywana jest co do zasady pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Zgodnie z przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym /.../, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym /.../, inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego /.../, akty organów jednostek samorządu terytorialnego /.../, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek /.../, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zaś skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia – art. 52 § 1 cyt. ustawy. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania A. P. domaga się wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia za okres 18 lat pozostawania bez pracy. Zatem żądanie jego nie mieści się w cyt. przepisie art. 3 § 2. W przedmiocie jego żądania rozstrzyga sąd powszechny. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego – art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy. Z tych względów na zasadzie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę odrzucił.