SA/Rz 1926/03
PostanowienieWSA w Rzeszowie2004-03-29
Skład orzekający: Jacek Surmacz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia i nieuzupełnienia braków formalnych skargi?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, a także nie uzupełniła braków formalnych skargi mimo wezwania sądu. Niewyczerpanie środków zaskarżenia oznacza brak wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, a braki formalne obejmują m.in. brak odpisu skargi czy niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła pismo zatytułowane "odwołanie" od decyzji organu podatkowego I instancji w sprawie podatku od środków transportowych. Sąd wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do nadesłania odpisu skargi, wskazania wartości przedmiotu sprawy oraz wyjaśnienia, czy wnosiła odwołanie do organu wyższego stopnia. Skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.S. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych -postanawia- skargę odrzucić
SA/Rz 1926/03
U Z A S A D N I E N I E
Z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 – powoływanej dalej jako: P.p.s.a.).
Stosownie do przepisów art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m.innymi wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu bądź czynności oraz zawierać oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Do skargi należy dołączyć także jej odpisy i odpisy załączników (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Ponadto w skardze należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 P.p.s.a.).
Skarżąca wniosła skargę pismem z dnia 17 grudnia 2003r. zatytułowanym: "odwołanie" od decyzji organu podatkowego I-szej instancji.
Sąd wezwał w dniu 22 grudnia 2003r. skarżącą do nadesłania odpisu skargi, wskazania kwoty będącej wartością przedmiotu sprawy oraz wyjaśnienia czy przed wniesieniem skargi do sądu wnosiła odwołanie do organu wyższego stopnia, a jeżeli tak to o podanie nazwy tego organu oraz daty i numeru rozstrzygnięcia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła braku skarg.
W tej sytuacji należało skargę odrzucić (art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło