SA/Rz 1934/03

PostanowienieWSA w Rzeszowie2004-10-07

Skład orzekający: Zbigniew Czarnik, Krystyna Józefczyk, Magdalena Józefczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej przyznania uprawnień kombatanckich, gdy strona domaga się również odszkodowania za okres, w którym nie otrzymywała świadczeń z powodu błędu urzędników, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą. Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, ponieważ nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Strona skarżąca cofnęła skargę, ponieważ od listopada 2003 r. pobiera dodatek kombatancki, a jej pierwotnym celem było uzyskanie odszkodowania za okres, w którym nie otrzymywała świadczeń z powodu błędu urzędników.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. Po wydaniu decyzji umarzającej postępowanie, a następnie decyzji przyznającej uprawnienia, organ II instancji uchylił decyzję przyznającą uprawnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Strona skarżąca zaskarżyła tę decyzję, domagając się stwierdzenia jej nieważności oraz odszkodowania. Na rozprawie skarżący cofnął skargę, wskazując, że od listopada 2003 r. pobiera dodatek kombatancki i jego celem było uzyskanie odszkodowania za okres, w którym nie otrzymywał świadczeń z powodu błędu urzędników.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1, art. 163 § 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 7 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. J. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2003r. Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich -postanawia- umorzyć postępowania sądowe SA/Rz 1934/03 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] X 2002 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne powołując jako podstawę prawną art. 105 § 1 K.p.a. w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371/. W uzasadnieniu naprowadził, że C. J. złożył wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich po terminie przewidzianym w art. 22 ust. 3 cyt. ustawy, zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy C. J. podniósł, iż pismo o przyznanie uprawnień kombatanckich złożył już w 1998 r. Po podjęciu uprzednio zawieszonego postępowania w sprawie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] V 2003 r.: 1) uchylił decyzję własną z dnia [...] X 2002 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego, 2) przyznał C. J. uprawnienia określone w cyt. ustawie z tytułu przebywania w obozie hitlerowskim. Jako podstawę prawną powołano przepis art. 154 K.p.a. w zw. z art. 22 ust. 1 cyt. ustawy, a decyzja została wydana przez organ I instancji. Z uzasadnienia wynika, że skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich. C. J. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ponieważ błędna jest podstawa prawna wydanej decyzji organu. Skarżący domaga się również wydania orzeczenia o odszkodowaniu na zasadzie przepisów art. 160 K.p.a. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] X 2003 r. Nr [...] uchylił decyzję własną z [...] V 2003 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Jako podstawę prawną powołano przepis art. 138 § 2 K.p.a., a w uzasadnieniu naprowadził, iż decyzja z dnia [...] V 2003 r. błędnie została wydana w trybie art. 154 K.p.a. Nie było podstaw do zastosowania tego trybu albowiem decyzja o umorzeniu z [...] X 2002 r. nie była decyzją ostateczną zatem organ był obowiązany rozpatrzyć merytorycznie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. C. J. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego tą decyzję wnosząc o stwierdzenie jej nieważności domagając się również zasądzenia odszkodowania na zasadzie przepisu art. 160 K.p.a. Domagał się również stwierdzenia nieważności postanowienia z [...] III 2003 r. o zawieszeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na rozprawie w dniu 7 października skarżący C. J. cofnął skargę na decyzję z dnia [...] października o Nr [...] i uzasadnił swój wniosek, iż od listopada 2003 r. pobiera dodatek kombatancki, a składając skargę miał na uwadze jedynie przyznanie mu odszkodowania, za to, że na skutek błędu urzędników nie otrzymywał dodatku kombatanckiego przez okres ponad 4 lat. Skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże Sąd – przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności /zdanie 2-gie art. 60 cyt. ustawy/. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Sąd nie dopatrzył się, iż cofnięcie skargi ma na celu obejście prawa lub aby miało spowodować utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 161 § 1 pkt 1, art. 163 § 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd umorzył postępowanie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło