SA/Rz 1936/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. H. na decyzję Wojewody [...] [...] listopada 2003 roku nr [...] w przedmiocie wznowienia wypłaty zasiłku przedemerytalnego - postanawia - -umorzyć postępowanie- SA/Rz 1936/03 UZASADNIENIE Po rozpatrzeniu odwołania Z. H., decyzją z dnia [...] listopada 2003 roku, nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2003 roku, nr [...], uchylającą decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2003 roku, nr [...], w przedmiocie wznowienia wypłaty zasiłku przedemerytalnego od dnia 7 czerwca oraz odmawiającej wznowienia wypłaty tego zasiłku. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie wniósł Z. H. W dniu 5 kwietnia 2004 roku, do Sądu wpłynęło pismo procesowe w którym Wojewoda przesłał, potwierdzoną za zgodność z oryginałem, kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu Z. H. Zgodnie z jego treścią skarżący zmarł 10 marca 2004 roku w S. Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli jego przedmiot odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy postępowanie. W rozpoznawanej sprawie niezbędne jest ustalenie, czy przedmiot skargi Z. H. którym jest uprawnienie do zasiłku przedemerytalne, to prawo ściśle związanym z jego osobą, czy też uprawnienie to po śmierci skarżącego przechodzi do sfery praw i obowiązków innych osób. W pierwszej kolejności należy odnieść się do obowiązującego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia art. 28a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.), zwana dalej ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z jego treścią należności przysługujące bezrobotnym i innym osobom uprawnionym stanowią ich prawa majątkowe i przechodzą po ich śmierci na następców prawnych, którymi są: małżonek, inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a w razie ich braku spadkobiercy uprawnionego do zasiłku. Sąd po zapoznaniu się z uwierzytelnioną kopią odpisu skróconego aktu zgonu Z. H. stwierdza, iż wnoszący skargę pozostawał w związku małżeńskim z S. H. Jak zaznaczono powyżej, małżonka osoby pobierającej zasiłek przedemerytalny należy zgodnie z art. 28a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, do kręgu osób uprawnionych do wypłaty nie pobranych należności. W tym stanie rzeczy, zdefiniowania wymaga zwrot "należność", którym posługuje się ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Aby zrekonstruować jego znaczenia należy odnieść się do § 6 ust. 1 rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 roku w sprawie szczegółowych zasad przyznawania świadczeń określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. Nr 25, poz. 132 ze zm.). Stosownie do tej regulacji świadczenie jest wypłacane z dołu za okres miesięczny w terminach ustalonych przez Powiatowy Urząd Pracy. Jeżeli uprawniony żył w dniu wyznaczania terminu wypłaty, a następnie odebrał należne świadczenia można mówić o zwykłym sposobie wykonywania decyzji przyznającej świadczenia. Jeżeli natomiast uprawniony żył w dacie wyznaczenia terminu wypłaty zasiłku ale zmarł przed dniem jego odbioru, możnemu mówić o powstaniu "należności" w rozumieniu art. 28a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Mówiąc inaczej jest to kwota której osoba uprawniona nie zdążyła odebrać przed swoją śmiercią. W sprawie ze skargi Z. H. wskazana powyżej należność nie powstała, bowiem Powiatowy Urząd Pracy nie wyznaczał skarżącemu terminu do odbioru zasiłku. Tym samym brak jest "należności", która mogło by przejść na następców prawnych skarżącego wymienionych w art. 28a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Wobec tego uznać należy, iż przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków Z. H., które to prawa i obowiązki wraz z jego śmiercią wygasły. Mając na względzie powyżej przedstawione okoliczności Sąd w oparciu o art. 161 § 1 pkt 2 P.s.a. umorzył postępowanie.