SA/Rz 1964/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska /spr./ Sędzia NSA Maria Piórkowska Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sekr. sądowy Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę - Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. (nr [...])-wydaną po rozpatrzeniu odwołania A. P. - utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2002r. (nr [...]) uznającą zgłoszenie celne z dnia 9 grudnia 1999r. nr [...] za nieprawidłowe w zakresie kwoty długu celnego oraz określającą dług celny w kwocie 11.564,60 zł. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że A. P. prowadzący działalność gospodarczą "A." w B. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie JDA SAD nr j.w. samochód ciężarowy marki Mercedes Benz 814, nr podwozia [...], rok produkcji 1991, deklarując go jako pojazd specjalizowany-holowniczy i wskazując kod taryfy celnej PCN 8705 90 90 0, wg którego klasyfikowane są pozostałe pojazdy samochodowe specjalnego przeznaczenia - różne od tych, które zasadniczo zostały zbudowane do przewozu osób lub towarów. Do zgłoszenia celnego importer dołączył m.in. rachunek z dnia 17 listopada 1999r., w którym pojazd określono jako holowniczy, świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...] - określające pojazd jako ciężarowy, ocenę techniczną z dnia 26 listopada 1999r., w których pojazd określono jako specjalizowany lub specjalistyczny, zaświadczenie wymeldowania dla posiadacza pojazdu ciężarowego, kartę pojazdu nr [...] - w której pojazd określono jako samochód ciężarowy do przewozu pojazdów oraz zdjęcia fotograficzne obrazujące stan towaru w dniu dokonywania zgłoszenia celnego. W wyniku przeprowadzonej w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego kontroli zgłoszenia celnego organ I instancji stwierdził, iż przedmiotowy pojazd samochodowy z uwagi na swój stan – nie spełnia wymogów pojazdu do celów specjalnych i dlatego też uznał jego klasyfikację taryfową wg kodu CPN 8705 90 90 0 za nieprawidłową. W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] lutego 2002r. o nr j.w. uznał zgłoszenie celne JDA SAD z dnia 9 grudnia 1999r. za nieprawidłowe i przyjął, iż przedmiotem importu jest samochód dla którego właściwym kodem taryfowym jest kod PCN 8704 22 99 0 w brzmieniu "pojazdy samochodowe do transportu towarowego-pozostałe z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym, o masie całkowitej powyżej 5 ton, ale nie więcej niż 20 ton, pozostałe, używane ze stawką celną 15 %. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podzielił w całości argumentację organu I instancji, iż przedmiotowy samochód winien być zakwalifikowany do pozycji 8704 (kod 8704 22 99 0) właściwej dla pojazdów samochodowych do transportu towarowego. Wyjaśnił ponadto, iż pozycja 8704 - zgodnie ze swym brzmieniem oraz komentarzem zawartym w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r.- Dz. U. nr 74, poz. 830, t. IV)- obejmuje: samochody pomocy drogowej na podwoziu ciężarowym, z podłogą lub bez, wyposażone w mechanizmy podnoszące (dźwigi nieobrotowe, stojaki, koła pasowe albo wyciągarki (przeznaczone do podnoszenia i holowania uszkodzonych pojazdów. Natomiast pozycja 8705 obejmuje : pojazdy samochodowe specjalnego przeznaczenia, rożne od tych, które zostały zasadniczo zbudowane do przewozu osób lub towarów ( np. pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, betoniarki samochodowe, zamiatarki, samochody - warsztaty), pojazdy samochodowe specjalnie skonstruowane albo przystosowane, wyposażone w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie niektórych funkcji nietransportowych, co oznacza, iż pierwotnym przeznaczeniem pojazdu nie jest przewóz osób lub towarów. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż pozycja taryfowa 8705 nie obejmuje pojazdów samochodowych wyposażonych we wciągarki, urządzenia podnoszące itp., ale skonstruowanych zasadniczo (poprzez posiadanie platformy) do transportu towarów (niesprawnych technicznie pojazdów). Skoro w niniejszej sprawie przedmiotem importu był samochód ciężarowy wyposażony m.in. w platformę do załadunku i przewożenia innych uszkodzonych bądź niesprawnych pojazdów, to – zdaniem organu odwoławczego – należało go zaklasyfikować do pozycji 8704 (kod 8704 22 99 0) właściwy dla pojazdów samochodowych do transportu towarowego. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił m.in., że zgłoszenie celne nie jest decyzją. W sprawie została wydana – na podstawie art. 65 § 4 pkt 2b Kodeksu celnego - decyzja uznająca zgłoszenie celne za nieprawidłowe. Organ odwoławczy dodał ponadto, że klasyfikacji taryfowej pojazdów samochodowych dokonuje się wyłącznie w oparciu o przepisy obowiązującej Taryfy celnej- stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Taryfy celnej, natomiast oceny i opinie techniczne sporządzone przez rzeczoznawców wydawane są w oparciu o przepisy o ruchu drogowym. Organ odwoławczy dodał ponadto, że w odniesieniu do zgłoszenia celnego z dnia 9 grudnia 1999r. nr j.w. prowadzone były dwa oddzielne postępowania. Pierwsze – wszczęte z urzędu postanowieniem z dnia [...] maja 2001r. (nr [...]) w zakresie przyjęcia elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę do określenia kwoty wynikającej z długu celnego i drugie – wszczęte z urzędu postanowieniem z dnia [...] września 2001r. (nr [...]) w zakresie zastosowanej procedury celnej; powyższe postępowania zostały połączone postanowieniem z dnia [...] listopada 2001r. (nr [...]) w celu ich łącznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. Z uwagi na fakt, iż w dniu [...] stycznia 2002r. została wydana decyzja (nr [...]) wznawiająca postępowanie w sprawie zastosowanej procedury celnej, konieczne było – zdaniem organu odwoławczego – wydanie decyzji z dnia [...] lutego 2002r. (nr [...]) w sprawie kwoty długu celnego, w związku z nieprawidłowo przyjętymi elementami kalkulacyjnymi. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję A. P. (reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata G. B.) zarzucił naruszenie : 1) art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 65§ 4 pkt 2b Kodeksu celnego poprzez wydanie zaskarżonej decyzji, mimo że połączone do wspólnego rozpoznania postępowanie "dotyczące wysokości cła" oraz postępowanie "dotyczące zastosowania procedury celnej zostało umorzone decyzją z dnia [...] stycznia 2002r., 2) art. 83 § 1i 3 oraz art. 85 § 1 Kodeksu celnego i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej oraz § 1 rozporządzenia RM w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej poprzez błędne zakwalifikowanie pojazdu A. P. do pozycji 8704 taryfy celnej, bowiem pojazd ten zgodnie ze świadectwem pochodzenia był pojazdem specjalistycznym, ratowniczym. Świadczą o tym tłumaczenia dokumentu pojazdu, opinia rzeczoznawcy i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wznowienie postępowania w sprawie decyzją administracyjną (nr [...]) oznaczało uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe. Wobec czego nie mamy w tej sytuacji do czynienia z wszczęciem postępowania a wznowieniem, co w niniejszej sprawi nie ma miejsca". Skarżący podtrzymał ponadto stanowisko, iż sprowadzony pojazd jest samochodem "nie przeznaczonym do przewozu towarów i ludzi, a w swej konstrukcji przeznaczony jest do ratownictwa drogowego". Ocena pojazdu dokonana przez organy celne jest – jego zdaniem – błędna i dowolna oraz pozostaje w sprzeczności z przedstawionymi dowodami. Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)- powoływanej dalej jako p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty skargi dotyczą zarówno naruszenia przepisów postępowania celnego, jak i przepisów prawa materialnego, tj. zastosowania właściwej pozycji taryfy celnej. Jeżeli chodzi o zarzut naruszenia przepisów postępowania celnego to jest on – w ocenie Sądu – zasadny, jednakże dostrzeżone naruszenie przepisów nie ma charakteru istotnego, a zatem nie daje podstaw do uwzględnienia skargi. Istotnie, postanowieniem z dnia [...] listopada 2001r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego połączył na podstawie art. 216 Ordynacji podatkowej i art. 266 Kodeksu celnego do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwie sprawy wszczęte z urzędu własnymi postanowieniami z dnia [...] maja 2001r. (nr [...]) oraz z dnia [...] września 2001r. (nr [...]). Połączenie spraw było dopuszczalne, bowiem – stosownie do treści art. 266 § 1 Kodeksu celnego – dotyczyły one tej samej osoby i pozostawały ze sobą w związku. Instytucja połączenia spraw celnych do łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma - podobnie jak w postępowaniu sądowym (art. 219 k.p.c.) czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 111 ustawy p.s.a.) – charakter techniczny, co oznacza również dopuszczalność ich późniejszego rozdzielenia. W niniejszej sprawie doszło do faktycznego rozdzielenia obu spraw i do wydania dwu odrębnych decyzji przez organ I instancji, bez wcześniejszego jednak uchylenia postanowienia o połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Jest to bez wątpienia uchybienie, które jednak - w ocenie Sądu – nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy. Pierwszą bowiem decyzją z dnia [...] stycznia 2002r. Dyrektor Urzędu Celnego umorzył postępowanie z uwagi na brak podstawy prawnej do zmiany zastosowanej procedury dopuszczenia do obrotu czyli uznał, że zastosowana w stosunku do sprowadzonego towaru procedura celna jest prawidłowa, a co więcej jest ona zgodna z wnioskiem strony zawartym w zgłoszeniu celnym z dnia 9 grudnia 1999r. Podkreślić również należy, że przedmiot analizowanej decyzji ograniczony jest wyłącznie do sprawy, co do której postępowanie wszczęto postanowieniem Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] września 2001r. Drugą natomiast decyzją z dnia [...] lutego 2002r. Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne z dnia 9 grudnia 1999r. za nieprawidłowe w zakresie kwoty wynikającej z długu celnego i określił tę kwotę w wysokości 11.564,60 zł. Przedmiot powyższej decyzji odpowiada z kolei zakresowi sprawy, co do której postępowanie wszczęto postanowieniem Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2001r. Uznając wadliwość powyższego postępowania równocześnie Sąd stwierdza, że uchybienie to nie wpłynęło w sposób istotny na wynik sprawy, a zatem brak jest podstaw do wzruszenia zaskarżonej decyzji, która utrzymała w mocy drugą z w/w decyzji Dyrektor Urzędu Celnego. Bezzasadny jest również w ocenie Sądu zarzut wadliwego zaklasyfikowania sprowadzonego pojazdu samochodowego do pozycji 8704 (kod pojazdu –8704 22 99 0) właściwej dla pojazdów samochodowych do transportu towarowego. Pozycja 8705- do której zaklasyfikowała pojazd strona skarżąca – obejmuje – zgodnie z brzmieniem pozycji oraz komentarzem zawartym w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej – pojazdy samochodowe do celów specjalnych inne niż zasadniczo przeznaczone do transportu osób albo towarów np. samochody pomocy drogowej, żurawie samochodowe, pojazdy pożarnicze, betoniarki, zamiatarki, polewaczki, samochody - warsztaty, ruchome przychodnie rentgenowskie. Oznacza to, że pierwotnym przeznaczeniem pojazdu – zakwalifikowanego do pozycji 8705- nie jest przewóz osób albo towarów. Pojazdy te wyposażone są w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie niektórych funkcji nietransportowych np. samochody pomocy drogowej wyposażone są w mechanizmy podnoszące (dźwigi nieobrotowe, stojaki, koła pasowe albo wciągarki) przeznaczone do podnoszenia i holowania uszkodzonych samochodów. Holowanie jest ciągnięciem pojazdów silnikowych, które poruszają się na własnych kołach. Wobec powyższego do pozycji 8705 można zaliczyć samochody pomocy drogowej, które służą do podnoszenia i holowania pojazdów silnikowych, bez możliwości ich transportu. Jak wynika z ustaleń dokonanych w toku postępowania celnego sprowadzony pojazd samochodowy wyposażony był m.in. w platformę do załadunku i przewożenia innych pojazdów oraz wciągarkę elektryczną i blokady kół jezdnych. Oznacza to, że pojazd ten był zasadniczo przeznaczony do transportu towarów i podlegał zaklasyfikowaniu do pozycji 8704. Biorąc powyższe wywody pod uwagę Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w sposób, który obligowałby Sąd do wyeliminowania ich z obrotu i w związku z tym na podstawie art. 151 ustawy p.s.a. orzekł jak w sentencji.