SA/Rz 1971/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie NSA Marian Ekiert AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 20 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 10 zł /słownie: dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. SA/Rz 1971/02 U Z A S A D N I E N I E Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2002 r., [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2002 r., Nr [...] odmawiającą przyznania zasiłku okresowego dla A. Z. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zasiłki okresowe przyznawane są potrzebującym stosownie do posiadanych środków finansowych, przekazywanych przez wojewodę jako organ administracji rządowej, gdyż ten rodzaj zasiłku jest finansowany jako zadanie zlecone gminie. Ponieważ środki finansowe przekazywane na realizację zasiłków celowych są niewystarczające to odmowa przyznania takiego zasiłku dla A. Z. nie narusza prawa, a stwierdzenie tego faktu nie daje podstaw do uchylenia decyzji Wójta Gminy stosownie do żądania zawartego w odwołaniu. Z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodził się A. Z. W skardze do NSA OZ w Rzeszowie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej bez podstawy prawnej i szkodliwej. Dodatkowo skarżący wskazał, że przy wydaniu decyzji organy naruszyły art. 78, art. 79 § 2 i art. 80 oraz 81 K.p.a. Zdaniem skarżącego uchybiły także art. 1058 i art. 1059 oraz art. 56 i art. 58 Kodeksu cywilnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi argumentując jak w uzasadnieniu własnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi, bowiem skarga wniesiona do NSA OZ w Rzeszowie nie została rozpoznana przez ten Sąd do dnia 1 stycznia 2004 r. Sąd rozpoznając skargę stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ dalej: prawo o p.s.a., nie jest związany zarzutami skargi, wskazaną podstawą prawną, ani formułowanymi przez stronę skarżącą wnioskami. Sąd rozpoznaje skargę w granicach danej sprawy. Wychodząc z tak określonego zakresu kontroli, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja podlegać musi uchyleniu z następujących powodów. Zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2002 r. wydana została w sprawie, którą wcześniej Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygało, wydając w dniu [...] kwietnia 2002 r. /..../ decyzję, mocą której uchylona została decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2002 r., [...] odmawiająca A. Z. zasiłku okresowego. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że uchylenie decyzji Wójta Gminy [...] nastąpiło z tego względu, że decyzję wydał organ /wójt/ z naruszeniem przepisów o właściwości, gdyż decyzję tę mógł wydać Kierownik GOPS, a nie Wójt, skoro istniało stosowne upoważnienie dla Kierownika GOPS wynikające z uchwały Rady Gminy [...]. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że zaskarżona decyzja w podstawie prawnej nie różni się od decyzji uchylonej, a organy zarówno I jak i II instancji nie wykazały, że sytuacja prawna pomiędzy momentami wydania decyzji jest różna. Inaczej rzecz ujmując skoro Kolegium przyjęło w decyzji z dnia [...] lipca 2002 r. poprawność działania Wójta jako organu właściwego do wydania decyzji, to powinno udowodnić, że organ ten jest właściwy, by orzekać w sprawie, zwłaszcza wobec przyjęcia w decyzji wcześniejszej braku właściwości po jego stronie. Sąd zwraca także uwagę na to, że podstawą faktyczną wydania decyzji przez organ I instancji była aktualizacja wywiadu o sytuacji majątkowej i rodzinnej ubiegającego się o zasiłek okresowy. Z akt sprawy nie wynika, czy aktualizacji tej dokonano zgodnie z wymaganiami prawa, art. 43 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, który dopuszcza posłużenie się aktualizacją wywiadu tylko wtedy, gdy dokonywana jest ona nie rzadziej niż co 6 miesięcy. Sąd z dostępnych dokumentów nie może tej wątpliwości rozstrzygnąć, gdyż akta nie zawierają informacji na ten temat, ani wywiadu, który pozwoliłby ocenić wymóg 6-cio miesięcznego okresu umożliwiającego posłużenie się aktualizacją. Podobnie Sąd nie wie czy w zakresie upoważnienia kierownika GOPS była uchwała rady gminy upoważniająca do wydawania decyzji i czy taką uchwałę uchylono, albo też z innych powodów Kierownik utracił prawo do orzekania w sprawie. Te wątpliwości wymagają wyjaśnienia i uzupełnienia, gdyż ich usunięcie może być dopiero podstawą do wydania decyzji odpowiadającej przepisom formalnym. Mając powyższe okoliczności na uwadze i treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) prawa o p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do treści art. 200 prawa o p.s.a.