SA/Rz 1988/03

WyrokWSA w Rzeszowie2005-09-07

Skład orzekający: Stanisław Śliwa, Robert Sawuła, Joanna Zdrzałka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ ewidencyjny może dokonać wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej z datą wsteczną, jeśli przedsiębiorca zgłosił zaprzestanie działalności z opóźnieniem?
Ratio decidendi
Organ ewidencyjny nie może dokonać wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej z datą wsteczną, nawet jeśli przedsiębiorca zgłosił zaprzestanie działalności z opóźnieniem. Przedsiębiorca jest zobowiązany zgłaszać zmiany stanu faktycznego i prawnego w terminie 14 dni od ich powstania, a organ ma obowiązek dokonać stosownych zmian w terminie 14 dni od zgłoszenia. Dokonywanie wpisów z datą wsteczną podważałoby wiarygodność i funkcję informacyjną ewidencji.
Stan faktyczny
Skarżący W. K. wniósł o wykreślenie jego firmy z ewidencji działalności gospodarczej z datą 20.09.1999 r. Organ I instancji wykreślił firmę z datą 27.08.2003 r., uznając, że przedsiębiorca zgłosił zaprzestanie działalności z opóźnieniem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący kwestionował również prawidłowość określenia jego adresu zamieszkania w ewidencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 7 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej - skargę oddala - do wyroku z dnia 7 września 2005r. Decyzją z dnia [...] października 2003 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].09.2003 r., Nr [...] w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej z dniem 27 sierpnia 2003 r. wpisu dokonanego w dniu 25 lutego 1998 r. pod numerem [...] dot. działalności usług handlowych, skupu itd.. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W jej uzasadnieniu podano, że organ I instancji działając na wniosek W. K. wskazaną wyżej decyzją wykreślił z ewidencji działalności gospodarczej z dniem 27 sierpnia 2003 r. wpis dokonany w dniu 25 lutego 1998 r. pod nr [...] dotyczący działalności w zakresie usług handlowych, skupu, gastronomii i innych z powodu jej zakończenia. Od tej decyzji odwołał się W. K. domagając się jej uchylenia w całości albowiem rozmija się z "prawdą materialną". Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uznało, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie mają zastosowanie przepisy art. 88e ust. 1 i ust. 3 w zw. z art. 88c pkt 1 i pkt 3 oraz art. 88d ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. nr 101, poz. 1178 z późn. zm.), wobec czego uznano, iż przepisy te zostały prawidłowo zastosowane przez organ I instancji przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Przepisy te stanowią o tym, kiedy, kto i w jaki sposób oraz w jakich przypadkach dokonuje wykreślenia wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, formułując jednocześnie ustawowe obowiązki przedsiębiorcy, który obowiązany jest zgłaszać organowi ewidencyjnemu zmiany stanu prawnego i faktycznego odnoszące się do niego i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, objęte danymi zawartymi w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 88f ust. 2 i powstałe po dniu dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian. Do zgłoszenia tych zmian stosuje się odpowiednio przepisy art. 88b i 88c ustawy odnoszące się do organu ewidencyjnego, którym jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, który dokonuje wpisu. Wpis może polegać także na zmianach, w tym zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, zgłoszenie których powinno zawierać elementy ustawowe wskazane w cyt. art. 88b ust. 2 ustawy. Ustawowy wykaz przypadków, w których wpis podlega wykreśleniu jest ściśle oznaczony, a tym samym ograniczony. Faktu tego nie zmienia ani stan niewiedzy ani przekonanie przedsiębiorcy powiązane z zaniedbaniem obowiązku zgłoszenia, co oznacza z kolei, iż przedłożone do akt sprawy dokumenty nie dowodzą iż przedsiębiorca w terminie 14-dniowym, o którym mowa w cyt. art. 88d ustawy przedsięwziął prawem nakazane czynności zgłoszenia zmian stanu faktycznego i prawnego, organ zaś orzekający w sprawie w I instancji nie ocenił ich prawidłowo. Ponadto brak jest w sprawie związku przyczynowego z faktem spłaty kredytu (lub też nie spłacania go) obowiązkiem ustawowym płacenia podatku i opłat lokalnych w trybie przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz utrzymującym się w świadomości przedsiębiorcy "wrażeniem" o załatwieniu sprawy. To błędne przekonanie przedsiębiorcy o możliwości zaniechania czynności prawnych w sprawie zgłoszenia w ustawowym terminie zmian stanu faktycznego i prawnego dodatkowo jeszcze potwierdza przepis art. 88e ust. 2 ustawy, stanowiący o tym, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu także w przypadku, gdy organ ewidencyjny dokonał go z naruszeniem prawa, w takim przypadku stosuje się odpowiednio przepisy KPA dot. wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji. Powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył W. K. domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podał, że zgodnie z pouczeniem istniejącym w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji z dnia 25.02.1998 [...] wszelkie zmiany powstałe w punktach 1-6 zaświadczenia należy zgłaszać w ciągu 14 dni. W związku z powyższym już po otrzymaniu zaświadczenia zgłosił fakt podania błędnego zapisu w punkcie 2 to jest miejsce zamieszkania. Podana tam informacja nie była i nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Nigdy nie był i nie jest on zameldowany ani też nie zamieszkiwał pod adresem wskazanym w zaświadczeniu. Ten fakt znany był w Urzędzie Gminy [...], gdyż musiałby być tam zameldowany. Dlatego też, gdy zgłosił zaprzestanie działalności nie oczekiwał odnośnej decyzji, gdyż przyjął że zaświadczenie to z uwagi na jego wadę prawną zostało anulowane. Urząd Gminy znał jego miejsce zamieszkania, gdyż przesyłał wszelką korespondencję na właściwy adres. W piśmie z dnia 20.09.1999 r. podany jest adres zamieszkania: R. ul. O., a w decyzji z dnia [...].09.2003 [...] wskazano adres - [...] T. Ponadto skarżący o faktach tych informował Wójta Gminy w osobistej rozmowie, jak również pisemnie 3.11.2002 r., gdy okazało się, że nastąpiła próba "wyciągnięcia" od niego pieniędzy pod pozorem podatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu do decyzji z dnia [...].11.2003 r., Nr [...] uchylającej decyzję z [...].09.2003 Wójta Gminy [...] wskazuje na konieczność uwzględnienia wielokrotnego informowania o zmianie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie. Na pięć decyzji wydanych w stosunku do niego cztery zostało uchylone a piąta jest w procesie odwoławczym. Utrzymanie obecnego stanu doprowadzi do wymuszenia na nim wypłacenia niezasadnego podatku lokalnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli aktu administracyjnego we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, że zaskarżone decyzje przepisów prawa nie naruszają. Stan faktyczny sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia przedstawia się następująco. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...].09.2003 r., Nr [...] działając na wniosek W. K. wykreślił z ewidencji działalności gospodarczej z dniem 27 sierpnia 2003 r. wpis dokonany w dniu 25 lutego 1998 r. pod numerem [...] dot. działalności usług handlowych, skupu itd. Dokonując wykreślenia wpisu organ kierował się faktem zakończenia działalności przez wnioskodawcę oraz datą złożenia przez niego wniosku o wykreślenie. Organ II instancji rozpatrując odwołanie od decyzji organu I instancji nie dopatrzył się powodów do jego uwzględnienia. W skardze wniesionej do Sądu Administracyjnego W. K. zakwestionował zasadność decyzji pod kątem określenia jego adresu zamieszkania. Skarga W. Kołodziejczyka nie może zostać uwzględniona. Podstawę do wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej działalności zgłoszonej przez W. K. stanowiły przepisy ustawy z dnia 19.11.1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem art. 88e ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu w przypadku zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. W analizowanej sprawie prowadzący działalność gospodarczą W/ K/ pismem datowanym na dzień 20.09.1999 r., które wpłynęło do organu 7.08.2003 r. zwrócił się o wykreślenie jego firmy z ewidencji działalności gospodarczej z dniem 20.09.1999 r. Organ rozpoznając wniosek wykreślił z ewidencji działalności gospodarczej przedmiotowy wpis z dniem 27.08.2003 r. przyjmując, że przedsiębiorca musiał dokonać zgłoszenia w ciągu 14 dni od zaistnienia faktu zaprzestania działalności. Takie stanowisko organu zasługuje na aprobatę. Wykreślenie z ewidencji z datą około 4 lat wstecz nie jest możliwe. Przede wszystkim przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi ewidencyjnemu zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, objęte danymi zawartymi w zgłoszeniu, w terminie 14 dni od dnia ich powstania. Organ obowiązany jest dokonać stosownych zmian w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia. Tak więc organ nie mógł dokonać wykreślenia z datą wstecz z tej choćby przyczyny, że ewidencja, jako jawna, pełni funkcję informacyjną dla wszelkiego rodzaju podmiotów. Przyjęcie możliwości dokonywania wpisów z datą wstecz przekreślałoby jej wiarygodność. Przecież jakikolwiek podmiot mógł przykładowo w 2002 r. sprawdzić w ewidencji, że przedmiotowy przedsiębiorca jest tam wpisany, a w 2003 r., po dokonaniu w oparciu o zaufanie do ewidencji jakiś czynności faktycznych czy prawnych dowiedziałby się, że wpis w ewidencji został w 1999 r. wykreślony. W tym zakresie zarzuty skarżącego pod adresem zaskarżonej decyzji są nieuzasadnione. Nie są uzasadnione również zarzuty skarżącego dotyczące wadliwego, jego zdaniem, określenia w decyzji miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych sprawy w sposób jednoznaczny wynika, że w zgłoszeniu działalności gospodarczej dokonanej wnioskiem z dnia 24.02.1998 r. W. K. wskazał, że zamieszkuje pod adresem : [...] T. Taki sam adres wskazano w zaświadczeniu o wpisie do ewidencjo działalności gospodarczej z dnia 25.02.1998 r. Akt ten doręczono skarżącemu i nie wniósł on od niego odwołania, a więc nie kwestionował takiego adresu zamieszkania. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych nie wynika w żaden sposób, by pomiędzy wydaniem zaświadczenia o wpisie do ewidencjo działalności gospodarczej z dnia 25.02.1998 r., a wnioskiem o wykreślenie z ewidencji złożonym w dniu 7.08.2003 r. W. K. składał wniosek o zmianę wpisu w zakresie innego określenia jego miejsca zamieszkania. Inicjatorem zmiany w tym zakresie może być wyłącznie przedsiębiorca. Organ nie jest uprawniony do samowolnej korekty w tym zakresie. Jak wspomniano wcześniej ani z akt sprawy, ani z dokumentów przedstawionych Sądowi przez skarżącego nie wynika, by do organu I instancji wpłynął wniosek o zmianę adresu skarżącego wykazanego w ewidencji. W takiej sytuacji nie można uznać, by organy naruszyły przepisy we wskazanym zakresie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło