SA/Rz 2146/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sądowy T. Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 21 paździrnika2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę - SA/Rz 2146/02 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] stycznia 2002r. [...] Dyrektor Urzędu celnego w P uznał zgłoszenia celne JDA SAD poz.ew. [...] z dnia [...] lutego 2000r., JDA SAD poz.ew. [...] z dnia [...] marca 2000r. i JDA SAD poz. ew. [...]z dnia [...] kwietnia 2000r. za nieprawidłowe w zakresie określenia kwoty długu celnego, w związku ze zmianą elementów kalkulacyjnych, tj. pozycji taryfy celnej i stawki celnej, służących za podstawę obliczenia tej kwoty, obliczył kwotę długu celnego oraz obciążył importera obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych. Jako podstawę prawną decyzji organ powołał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm./, art. 262, art. 65 § 4 pkt.2 lit. b, art. 13 § l, § 5, § 6, § 7, art. 85 § l, art. 83 § l i § 3, art. 222 § l, § 4 i § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny /teks jedn. Dz.U. z 2001r. Dz.U. Nr 75, poz. 802/, § l rozporządzenia Rady ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej /Dz.U. Nr 107, poz. 12177, § l rozporządzenia ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej /Dz.U. Nr 74, poz. 830/, § 1 ust. 3, § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania /Dz.U. nr 143, poz. 958 ze zm./. W uzasadnieniu organ wskazał, że w okresie od 21 lutego 2000r. do dnia 3 kwietnia 2000r., działające z upoważnienia importera - Sp. z o.o. Z.B. z/s w M., Agencje Celne złożyły zgłoszenie celne wnioskując o objecie procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzonego z zagranicy towaru określonego jako uwodorniona rafinowana mieszanina tłuszczów pochodzenia roślinnego - AKOMIX, mieszanina olejów roślinnych, mieszanina olejów roślinnych- olej rzepakowo-kokosowy klasyfikując je w pozycji 1516.20.98.0 Taryfy celnej. Na tej podstawie organ przyjął zgłoszenie celne. Dokonując kontroli celnej organ celny ustalił, że klasyfikacja taryfowa tego towaru dokonana w zgłoszeniach celnych jest nieprawidłowa gdyż w świetle obowiązujących przepisów, w odniesieniu do importowanych tłuszczów, właściwym kodem taryfowym jest kod PCN 1517.90.91.0. Swoje stanowisko organ oparł na tym, że do pozycji taryfowej 1517 w brzmieniu "margaryna; jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych, lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516- zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej klasyfikowane są margaryna i inne jadalne mieszaniny oraz produkty z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych albo frakcji różnych tłuszczów i olejów objętych działem 15. Nadto organ I instancji obciążył importera obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych, ponieważ kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym. Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. [...], po rozpoznaniu odwołania Spółki z o.o. uchylił decyzje organu l instancji w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzył postępowania, w pozostałej części utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy. Dodatkowo organ naprowadził, że do pozycji taryfowej 1517 klasyfikuje się wszystkie jadalne mieszaniny jaka bezspornie jest importowany przez Spółkę z o.o. Z.B. - AKOMIX E Bulk. Na decyzje tę "Z.B. Z.G. /.../ Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w M. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc ojej uchylenie w części dotyczącej klasyfikacji spornego towaru oraz uznania przedmiotowego zgłoszenia za nieprawidłowe. Decyzji tej skarżąca zarzuciła naruszenie rozporządzenia Rady ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej /Dz.U. Nr 107, poz. 1217 z 1999r./ w zw. z art. 13 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny /tekst jedn. Dz.U z 2002r. Nr 41, poz. 365/, oraz Taryfy celnej stanowiącej Załącznik Nr 1 do wskazanego Rozporządzenia, a także Reguł 1 i 6 Ogólnych reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej podanych we wskazanej taryfie celnej oraz załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. Wyjaśnienia do Taryfy celnej /załącznik do Dz.U. Nr 74, poz. 830 z dnia 9 września 1999r., a także art. 68 i 69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolita Polska z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z drugiej strony /"Układ"/, sporządzonego w Brukseli w dniu 12 grudnia 1991 r. Nadto skarżąca zarzuciła rażące naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, a także naruszenia art. 120, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187, art. 210 § l pkt.6 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. W uzasadnieniu skarżąca naprowadziła, że klasyfikację tłuszczu importowanego AKOMIX E BULK do pozycji 1516 Taryfy celnej nastąpiło zgodnie z dokumentami producenta i dostawcy tego tłuszczu, tj. certyfikatem dla AKOMIX E BULK, Fakturami producenta wystawionymi przez firmę K. AB ze Szwecji oraz jej przedstawiciela w Polsce firmę F. Polska Sp. z o.o. które to dokumenty klasyfikują do pozycji 1516 Taryfy celnej jako tłuszcz roślinny, częściowo uwodorniony i rafinowany, dalej nie przetworzony. W ocenie skarżącej, skoro importowany tłuszcz jest jedynie półproduktem w procesie powstawania wyrobów czekoladopodobnych i nie stanowi końcowego produktu mającego wartość użytkową dla klienta, gdyż dopiero po zmieszaniu z innymi surowcami może być przeznaczony do spożycia - wypełnia definicję z pozycji 1516 Taryfy celnej określającej, że; nie jest tłuszczem przetworzonym, musi zostać poddany dalszej obróbce i w importowanej postaci nie nadaje się do spożycia. Zdaniem skarżącej, organy celne bezzasadnie zakwalifikowały AKOMIX E BULK do pozycji 1517 Taryfy celnej która obejmuje margaryny, jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów i olejów roślinnych lub zwierzęcych lub frakcji różnych tłuszczy lub olejów objętych niniejszym działem, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje albo ich frakcje objęte pozy ej ą taryfową 1516. Zarzucając orzekającym organom naruszenia art. 32 Konstytucji RP oraz art. 121 Ordynacji podatkowej skarżąca podniosła, że klasyfikacja AKOMIX E BULK do pozycji 1516 Taryfy celnej wynikała ze stanowiska prezesa Głównego urzędu Ceł zawartego w piśmie z dnia 2 lutego 1995r. skierowanym do F. POLAND Sp. z o.o. w W. Zarzucając naruszenie art. 91 Konstytucji RP oraz dyrektyw interpretacyjnych wynikających z art. 68 i 69 Układu Europejskiego skarżąca wskazała na istnienie wiążących informacji taryfowych dotyczących towarów z Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej a to wiążących informacji taryfowych nr GB 107377662, GB 107377472 oraz GB 107555868. Końcowo skarżąca powołując się na orzecznictwo sądowe zarzuciła brak odniesienia się orzekających w sprawie organów celnych do odstąpienia od wykładni prawa obowiązującej w państwach Członkowskich Wspólnoty Europejskiej, czy naruszona została również zasada określona art. 121 § l Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor izby celnej w niósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w sprawie dodatkowo naprowadzając, że informacja taryfowa, na którą powołuje się skarżąca została wydana w 1995r, a więc pięć lat przed dokonaniem importu towaru, a więc nie jest wiążącą w świetle art. 5 Kodeksu celnego z przyczyn w nim wymienionych, a obecnie informacje taryfowe wydawane są przez ministra Finansów. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 68 i 69 Układu Europejskiego organ podniósł, że Polska Nomenklatura Scalona stanowi rozwiniętą wersję międzynarodowej nomenklatury towarowej, a ustawa z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny odpowiada standardom światowym i jest zbieżny z uregulowaniami obowiązującymi w Unii Europejskiej gdyż są na nich wzorowane. Ustosunkowując się do klasyfikacji taryfowej wskazanej przez szwedzkiego importera organ wskazał, że polskie władze celne nie są zobowiązane do stosowania kodu HS deklarowanego przez eksportera nawet gdyby został potwierdzony przez administrację celna państwa członkowskiego Unii Europejskiej zawarta w Wiążącej Informacji Taryfowej. Nadto organ podniósł, że w prowadzonym postępowaniu nie zostały naruszone zasady tego postępowania, materiał dowodowy został w zupełności zgromadzony i rozpatrzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Stosownie do treści art. l § l i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlega oddalenie gdyż zaskarżana decyzja nie narusza prawa. Do każdego przywożonego na polski obszar celny towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy celnej przyporządkowaną do niego stawką celną. To oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego, które wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (wyrok SN z dnia 25 lipca 1996 r. sygn. akt III ARN 22/96, OSNAPiUS 1997, nr 4, poz. 45). Zdaniem organów celnych, importowany towar powinien zostać zaklasyfikowany do kodu PCN 1517. Pozycja 1517 dotyczy następujących towarów: "margaryna; jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516". Z wyjaśnień do Taryfy celnej (załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej - Dz.U. Nr 74, poz. 830, tom l, s. 150) wynika, że niniejsza pozycja obejmuje margarynę i inne jadalne mieszaniny oraz produkty z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, oprócz objętych pozycją 1516. Są to zazwyczaj mieszaniny lub produkty w postaci płynnej lub stałej, wykonane z różnych tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych albo ich frakcji. Produkty objęte niniejszą pozycją które mogły zostać wcześniej uwodornione, mogą zostać poddane dalszemu przetworzeniu. Proponowana przez skarżącą pozycja 1516 obejmuje: "tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, (..) ale dalej nieprzetworzone". Należy zgodzić się z organami celnymi, że z wykładni językowej obu pozycji taryfy celnej wynika, iż do pozycji 1517 powinny być klasyfikowane wszystkie produkty powstałe przez zmieszanie różnych tłuszczów ("jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów"), natomiast do pozycji 1516 pojedyncze oleje ("tłuszcze i oleje zwierzęce"). Takie stanowisko jest zbieżne z opinią Światowej Organizacji Celnej zawartej w piśmie z dnia 6 czerwca 2001r. nr 01NL0533-GI/FI która nie wskazała technik badania, jak również linii podziału rozróżniającej produkty z pozycji 1516 od produktów z pozycji 1517 przyjmując, że pozycja 1517 obejmuje wszystkie jadalne mieszanki lub preparaty ze zwierzęcych lub roślinnych tłuszczów lub olejów. W tym stanie rzeczy prawidłowo orzekające w sprawie organy celne zaklasyfikowały importowany tłuszcz o nazwie AKOMIX E BULK, będący uwodornioną mieszaniną oleju rzepakowego i kokosowego do pozycji 1517 Taryfy celnej. Na klasyfikację tłuszczu AKOMIX E BULK do pozycji 1517 nie wpływa również Informacja o Obowiązującej Taryfie z dnia 29 listopada 2001r. wydana przez Brytyjski Urząd Celno-Akcyzowy gdyż dotyczy towaru o innej nazwie handlowej i innym składzie chemicznym, jak również skierowana została do innego adresata. Z zalęgającego w aktach sprawy orzeczenia Podkarpackiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia 3 kwietnia 2000r. i protokołu Nr [...] z dnia [...] lutego 2000r. Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M. wynika, że importowany tłuszcz, o nazwie handlowej AKOMIX E BULK jest mieszaniną tłuszczu kokosowo-rzepakowego, a więc powołane przez skarżącą opinie nie mogą stanowić dowodu w rozpoznawanej sprawie. Sąd podzielił stanowisko organów celnych w zakresie poglądu zaprezentowanego przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł w piśmie z dnia 2 lutego 1995r. DTC-I-4040-130/95/304/M2, skierowanym do F. POLAND Sp. z o.o. w W. klasyfikującym określone w nim tłuszcze do pozycji 1516 Taryfy celnej dodatkowo podnosząc, że pismo to nie dotyczy towaru o nazwie handlowej AKOMIX E BULK. Wskazać również należy, że z treści art. 5 § l ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny /Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm./, w brzmieniu obowiązującym w przedmiotowym okresie wynika, że Prezes Głównego Urzędu Ceł wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby, wiążącą informacje taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej. Oznacza to, że zgodnie z tym przepisem będącym odpowiednikiem art. 12 Kodeksu celnego Wspólnot Europejskich, wiążąca informacja taryfowa jest decyzja administracyjną wydana na wniosek strony w indywidualnej sprawie, wiążącą organy celne oraz osobę, której została udzielona. Informacja taryfowa, zgodnie z brzmieniem art. 5 § l Kodeksu celnego winna zatem spełniać wszystkie elementy decyzji administracyjnej, a przede wszystkim oznaczenie strony gdyż tylko do niej jest skierowana i tylko ja wiąże w zakresie skutków prawnych. Takiego przymiotu nie posiada informacja ogólna czy też informacja skierowana do innego podmiotu, w tym także informacja Prezesa Głównego Urzędu Ceł w dniu [...] lutego 1995r. DTC [...] skierowana do innego podmiotu – F. POLAND Sp. z o.o. w W. Z przyczyn wyżej podniesionych Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.