SA/Rz 2164/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk Sędzia NSA Małgorzata Wolska Asesor WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Protokolant ref. staż. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2001 r Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę budynku 1) uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2001 r. Nr [...] 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja do czasu uprawomocnienia się wyroku nie może być wykonana 3) zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej A. K. 10 zł /sł. dziesięć zł/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. SA/Rz 2164/01 UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z [...] lipca 2001r. znak: [...] działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i wydał dla T. i A. K. pozwolenie na rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego oraz przebudowę istniejącego gazociągu średniego ciśnienia zlokalizowanego na działkach nr ewid. 1265/1264/1,1270 i 1267 w miejscowości K. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że przedłożony do wniosku projekt budowlany jest kompletny do udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż została dołączona ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójta Gminy, wykazane prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, niezbędne uzgodnienia, a lokalizacja inwestycji jest zgodna z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy. Od tej decyzji złożyła odwołanie A. K., w którym oświadczyła, że nie wyraża zgody na wybudowanie przez T. i A. K. budynku gospodarczego, gdyż nie są "odznaczone granice". Natomiast ogrodzenie T. i A. K. wybudowali w 2000r. bez zezwolenia i bez przeprowadzenia pomiarów. Działka inwestorów jest bardzo wąska, bo jest długa na 135m, a powierzchnia jej wynosi 11a. Z tego też względu zaistniały obawy, czy inwestorzy zdołają zachować odległość 4m, jeśli budynek będzie miał okna lub 3m w przypadku, gdyby budynek nie miał okien od granicy z działką, której odwołująca jest właścicielką. Wojewoda decyzją z [...] września 2001r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym organ stwierdził, że zarzuty zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Projekt zagospodarowania na rozbudowę objętego odwołaniem budynku gospodarczego został wykonany na aktualnej mapie geodezyjnej do celów projektowych z uwzględnieniem obowiązujących granic działki, a nie ogrodzenia, dlatego też ewentualne pokrywanie się przebiegu granicy z ogrodzeniem jest w omawianej sprawie bez znaczenia. Z projektu zagospodarowania wynika, że obiekt usytuowano zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995r. nr 10, poz. 46 ze zm.). W pozostałym zakresie Wojewoda uznał za prawidłowe ustalenia, które poczynił organ pierwszej instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, A. K. nie wskazała kierunków weryfikacji zaskarżonej decyzji, ale podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu i kategorycznie podkreśliła, że nie wyraża zgody na budowę budynku z oknami w ścianie w odległości 3 m od granicy działki będącej je własnością. Wyjaśniła, że budynek aby mógł mieć okna w ścianie musi być oddalony o 4m od granicy działki. Spór o granicę powstał ponad dwa lata temu, ponieważ T. i A. K. dojazd do swojej działki utworzyli z działki skarżącej. Sprawa o drogę była w Sądzie Administracyjnym 2 lata temu i Sąd orzekł, aby droga czyli działka o nr ewid.1263 była dopisana do działki z której została utworzona. Urząd Wojewódzki dopisał tylko 2 ary, a powinien był dopisać 3 ary. Tak więc 1 ar został bezprawnie dopisany do nieruchomości inwestorów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Sądem w dniu 12.05.2004r. skarżąca A. K. złożyła pismo, w którym poinformowała o zagrożeniach dla mieszkańców wynikających z realizacji inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie tylko z przyczyn podanych w skardze, ale również z przyczyn, które Sąd uwzględnił z urzędu. Stosownie do art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, zwana dalej w skrócie P.p.s.a.), z tym, że w sprawach tych stosuje dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola legalności prowadzona jest co do zasady z punktu widzenia zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wszczynanym na wniosek, a organ prowadzący postępowanie jest związany granicami żądań wskazanymi przez inwestora we wniosku. W myśl natomiast art. 35 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany sprawdza: 1/ zgodność projektu zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami w tym techniczno-budowlanymi, 2/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3/ wykonanie projektu przez osobę posiadająca wymagane uprawnienia budowlane. Tak więc przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był sprawdzić, czy spełnione zostały wymagania zawarte w cyt. wyżej przepisie, a także warunki zawarte w art. 32 ust.4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wyżej przedstawionych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości dotyczące w szczególności przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego i projektu zagospodarowania terenu z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wykonania projektu przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało wszczęte na wniosek T. i A. K. z 16 czerwca 2001r., w którym zwrócili się o wydanie pozwolenia "na rozbudowę budynku gospodarczego z przełożeniem sieci gazowej parc. 1265/1, 1264/1, 1270, 1267 we wsi K.". Do wniosku została dołączona również kserokopia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: rozbudowa budynku wraz z przebudową sieci gazowej na działce nr 1265/1 w miejscowości K. Z porównania zakresu terytorialnego decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę oraz decyzją o pozwoleniu na budowę Starosty [...] z [...] lipca 2001r. znak: [...] wynika, że pozwoleniem na budowę zostały objęte również działki nr 1264/1, 1270 i 1267, które nie zostały wymienione w znajdującej się w aktach sprawy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wykazana rozbieżność jest wystarczają przesłanką do uchylenia decyzji pierwszej i drugiej instancji. Stosownie do art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego, projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, projekt architektoniczno-budowlany, stosownie do potrzeb oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii itp., w zależności od potrzeb wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych. Projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na aktualnej mapie i swym zakresem obejmować: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Projekt rozbudowy budynku gospodarczego – Plan realizacyjny parceli w skali 1:1000 T. i A. K., K. [...] nie odpowiada wyżej wskazanym warunkom, a przede wszystkim jest mało czytelna i nie pokazuje w sposób widoczny projektowanej zmiany przebiegu gazociągu oraz odcinka gazociągu, który ma być zlikwidowany. Nie zostały również w czytelny sposób pokazane granice nieruchomości oraz wzajemne odległości obiektów w nawiązaniu do istniejącej zabudowy, co implikuje powstanie wątpliwości w zakresie zachowania przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995r. nr 10, poz. 46 z późn. zm.) i w tym zakresie skarga A. K. jest zasadna. Wątpliwości co do zachowania odległości planowanej do realizacji inwestycji skarżąca zgłaszała już w odwołaniu, jednakże organ drugiej instancji nie wyjaśnił zgłoszonych zastrzeżeń. Należy bowiem mieć na względzie, że istota postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, a nie sprowadza się wyłącznie do kontroli zarzutów podniesionych w odwołaniu w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji. W tym właśnie znaczeniu organ drugiej instancji naruszył zasadę dochodzenia do prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. Z przepisu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza, czy projekt został wykonany prze osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Do projektu technicznego rozbudowy budynku gospodarczego z przełożeniem sieci gazowej K. par. 1265/1 nie została dołączona uwierzytelniona kopia decyzji o uprawnieniach budowlanych, które posiada autor opracowania. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że organy obydwu instancji nie ustaliły stanu faktycznego i prawnego sprawy, a w szczególności zgodności zgłoszonej we wniosku o pozwolenie na budowę inwestycji z zamierzeniem inwestycyjnym, dla którego została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, opisane wyżej braki projektu zagospodarowania działki i terenu, wątpliwości, czy projekt został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane powoduje, że zaskarżona decyzją i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty z dnia [...] lipca 2001r. Nr [...] nie mogą się ostać. Zaniedbania organu administracji budowlanej polegające na niedopełnieniu obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego pozwalającego na obiektywną ocenę prawidłowości wydanego pozwolenia na budowę stanowią naruszenie art. 7 i 77 k.p.a., mający istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy administracji budowlanej będą się kierowały uwagami Sądu zawartymi w niniejszym uzasadnieniu oraz wyjaśnią w jaki sposób została załatwiona sprawa sporu granicznego i ustalą na jaki wyrok Sądu powołuje się skarżąca. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a P.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z art. 152 tej ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżone decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 200 P.p.s.a.