SA/Rz 2357/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska NSA Marian Ekiert Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji skargę oddala SA/Rz 2357/02 UZASADNIENIE Decyzją z dn. [...].04.2002r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał J. S. rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr 2224/1 położonej w J. przy ul. K., stanowiącej własność J. i W. J. Decyzję powyższą doręczono także R. J. R. J. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego między innymi o wyjaśnienie treści decyzji z dn. [...].04.2002r. poprzez podanie podstawy prawnej, “na jakiej skrzynia ładunkowa samochodu dostawczego została zakwalifikowana jako tymczasowy obiekt budowlany". Od decyzji z dn. [...].04.2002r. odwołanie wniósł J. S., a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dn. [...].06.2002r. Nr [...] utrzymał w mocy nakaz rozbiórki wydany przez organ I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając prośbę R. J. postanowieniem z dn. [...].05.2002r. Nr [...] opartym na podstawie art.113 § 2 i art.123 ustawy z dn.14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednol. Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071) wyjaśnił wątpliwość wnioskodawcy w ten sposób, że zdjęte z podwozia samochodu nadwozie, ustawione na podwalinach z pustaków użytkowane jako zaplecze magazynowe punktu handlu obwoźnego oraz spełniające rolę pawilonu sprzedaży ulicznej wypełnia zdaniem tego organu określenie tymczasowego obiektu budowlanego zawarte w art.3 ust.5 prawa budowlanego. Na postanowienie to zażalenie wniósł R. J. kwestionując w istocie rozumienie art.3 ust.5 prawa budowlanego, wywodząc że przepis ten wymienia enumeratywnie tymczasowe obiekty budowlane, nie stanowi natomiast nic na temat samochodów, części samochodowych, w tym także używanych w handlu obwoźnym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dn. [...].09.2002r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyjaśniające wątpliwość co do rozumienia treści decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Organ II instancji podzielił stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowienie, że nadwozie samochodu dostawczego ustawione na gruncie wypełnia znamiona tymczasowego obiektu budowlanego, zaś odnoszący się do tego pojęcia art.3 ust.5 prawa budowlanego posługuje się wyliczeniem przykładowym, a nie wyczerpującym. Udzielenie wyjaśnienia żalącemu się przez organ I instancji uznano za wystarczające. Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w R. R. J. Nie precyzując kierunku weryfikacji zaskarżonego postanowienie R. J. podtrzymał prezentowany w zażaleniu zarzut, iż jego zdaniem art.3 pkt 5 prawa budowlanego posługuje się wyliczeniem enumeratywnym, uznając że organ II instancji nie ma prawa kwalifikować skrzyni ładunkowej samochodu jako tymczasowego obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dn. 28.09.2004r. SA/Rz 1489/02 oddalił skargę J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego – zlokalizowanego na działce nr 2224/1 w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., dlatego też z mocy art.97 § 1 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.), podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn.30.08.2002r., Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Ta reguła intertemporalna ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium kontroli zaskarżonego aktu jest zgodność z prawem. Skarga nie jest uzasadniona. R. J. domagał się wyjaśnienia wątpliwości, co do treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dn. [...].04.2002r. [...] poprzez podanie podstawy prawnej, na jakiej organ uznał, że skrzynia ładunkowa samochodu dostawczego, ustawiona na gruncie i wykorzystywana jako zaplecze handlowe, została zakwalifikowana jako tymczasowy obiekt budowlany. Organ uwzględnił tę prośbę i wskazał na art.3 pkt 5 ustawy z dn.7.07.1994r. – prawo budowlane (tekst jednol. Dz.U. Nr 106 z 2000r., poz.1126 ze zm.). Organ II instancji nie uwzględnił zażalenia R. J., który w skardze nadal poddaje w wątpliwość takie rozumienie przez organy nadzoru budowlanego cyt. przepisu negując, by wyliczenie z art.3 pkt 5 miało charakter wyliczenia przykładowego. Art.3 pkt 5 prawa budowlanego definiuje tymczasowy obiekt budowlany jako przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przeznaczony do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany nie połączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowej, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Wskazanie o obiekty budowlane nie połączone trwale z gruntem i użycie sformułowania “...jak:..." nie oznacza wyliczenia przykładowego, jakby na to wskazywał organ II instancji w uzasadnieniu swego postanowienia i w odpowiedzi na skargę. Trzeba zwrócić uwagę, że w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dn.20.06.2002r. w sprawie “Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. Nr 100, poz.908) w jego § 153 wskazano, że jeżeli nie jest możliwe sformułowanie definicji zakresowej, można objaśnić znaczenie danego określenia przez przykładowe wyliczenie jego zakresu, wyraźnie wskazując przykładowy charakter wyliczenia przez posłużenie się zwrotami: “w szczególności" albo “zwłaszcza". W art.3 pkt 5 prawa budowlanego takich zwrotów nie użyto, co oznacza, że użycie sformułowania “...jak:..." nie jest wyliczeniem przykładowym lecz wyczerpującym. Wyliczenie przykładowe ustawodawca w art.3 prawa budowlanego, będącym tzw. słowniczkiem pojęć ustawowych, zawarł w pkt 4 odnośnie obiektu małej architektury, poprzez posłużenie się wyrażeniem “a w szczególności". Nie zmienia to jednak oceny, którą przyjęły organy obu instancji, że skrzynia ładunkowa samochodu dostawczego, ustawiona na gruncie i nie związana z tym gruntem, a wykorzystywana jako punkt handlowy, mająca charakter obiektu kontenerowego, jest tymczasowym obiektem budowlanym, o jakim mowa w art.3 pkt 5 ustawy z dn.7.07.1994r. prawo budowlane (tekst jednol. Dz.U. Nr 106 z 2000r., poz.1126 ze zm.). Jest to budowla, nie związana z gruntem, mająca charakter kontenerowy, o czym przekonują zdjęcia zalegające w aktach sprawy. W myśl art.113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Organ, który wyjaśnia decyzję ma obowiązek wskazać, jak rozumie decyzję wydana przez siebie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego takiego wyjaśnienia na żądanie R. J., będącego stroną postępowania administracyjnego dokonał, w przekonaniu sądu uczynił to prawidłowo. Trzeba także mieć na uwadze, że skargę na samą decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego obiektu sąd administracyjny oddalił wskazanym uprzednio wyrokiem SA/Rz 1489/02. Z tych przyczyn uznając, że skarga na postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji nie jest zasadna, działając na podstawie art.151 Ppsa, należało orzec jak na wstępie.