SA/Rz 237/02
PostanowienieWSA w Rzeszowie2004-05-07
Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska, Bożena Wieczorska, Małgorzata Niedobylska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest związany oświadczeniem strony skarżącej o cofnięciu skargi, gdy nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest związany oświadczeniem strony skarżącej o cofnięciu skargi, zgodnie z art. 60 PPSA, chyba że cofnięcie to zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku braku takich przesłanek, sąd umarza postępowanie.Stan faktyczny
Podatnicy I. i B. M. złożyli skargę do sądu administracyjnego na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym. W trakcie postępowania sądowego, pismem z dnia 29 marca 2004r. podatnicy cofnęli swoją skargę. Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki wyłączające związanie sądu oświadczeniem o cofnięciu skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska -spraw. Sędziowie NSA Bożena Wieczorska AWSA Małgorzata Niedobylska Protokolant ref. staż. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. M. i B. M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe.
SA/Rz 237/02
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 4 września 2001r. I. i B. M. zwrócili się do Urzędu Skarbowego o umorzenie zaległego podatku za 1999 rok lub "w ostateczności ... o rozłożenie spłaty na raty zaległego podatku dochodowego za rok 1999, który w miarę naszych możliwości moglibyśmy spłacać terminowo".
W uzasadnieniu powyższego wniosku podali, że działalność gospodarcza prowadzona przez B. M. za siedem miesięcy bieżącego roku zamknęła się stratą w kwocie 2.820 zł, gdyż niesolidni kontrahenci nie zapłacili za wykonane roboty budowlane. Natychmiastowa zapłata należności podatkowych spowoduje konieczność likwidacji tej działalności i konieczność korzystania z zapomóg. Podatniczka I. M. jest inwalidką I grupy ze względu na chorobę nowotworową, wymaga stałej opieki i zakupu bardzo drogich lekarstw. Podatnik B. M. złożył także oświadczenie, iż nie korzystał z żadnej z form pomocy publicznej dla przedsiębiorców.
Decyzją nr (...) z dnia 1 października 2001r. Urząd Skarbowy odmówił I. i B.M. umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok w kwocie 6.718,20 zł a Izba Skarbowa postanowieniem nr (...) z dnia 5 lutego 2002r. odmówiła podatnikom przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Natomiast decyzją nr (...) z dnia (...) października 20001r. Urząd Skarbowy rozłożył podatnikom spłatę zaległości podatkowej w kwocie 6.718,20 zł wraz z należnymi odsetkami na trzy równe raty do 31 grudnia 2001r. a na skutek odwołania podatników Izba Skarbowa decyzją nr (...) z dnia (...) stycznia 2002r. uchyliła powyższą decyzję organu I instancji w całości spłatę i zaległego podatku dochodowego za 1999 rok w kwocie 6.718,20 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 3.888,60 zł rozłożyła na 12 rat w kwotach po: od 919,30 zł do 996,80 zł wraz z opłatą prolongacyjną na okres od 31 stycznia 2002r. do 23 grudnia 2002r.
Podatnicy I. i B. M. złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Izby Skarbowej wnosząc o zwolnienie z płacenia odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej i o zmianę terminu płatności I raty na 30 kwietnia 2002r.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 29 marca 2004r. skarżący podatnicy I. M. i B. M. cofnęli opisaną wyżej skargę /określoną jako "powództwo"/.
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm./ sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - powoływanej dalej jako p.s.a.
Zgodnie z art. 60 p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę a cofnięcie to wiąże sąd. Uznanie przez sąd cofnięcia skargi za niedopuszczalne następuje tylko wówczas, jeśli cofnięcie to zmierza do obejścia prawa albo też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W okolicznościach niniejszej sprawy w ocenie Sądu nie zachodzą przesłanki wyłączające związanie tegoż Sądu oświadczeniem strony skarżącej o cofnięciu skargi i wobec powyższego Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe w oparciu o art. 161 § 1 pkt.1 p.s.a.
Rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu wpisu od skargi nie zamieszczono, gdyż postanowieniem tut. Sądu z dnia 21 marca 2002r. skarżący zwolnienie zostali od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło