SA/Rz 2539/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie; NSA Maria Zarębska-Kobak /spraw/ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant ref. staż. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2001 roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowani terenu I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 r. Nr [...]. II. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. III. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T. D. kwotę 10 zł /dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2001 r Nr [...] wydana w oparciu o art. 40 ust.1 i 3 , art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U.z 1999 r Nr 15 poz. 139 / oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] lipca 2001 roku znak : [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji stacji bazowej telefonii komórkowej GSM 900 MHZ Nr [...] przewidzianej do realizacji w N. na działkach nr ewid. 2104 i 2100 na których zlokalizowana jest miejska oczyszczalnia ścieków przy ul. K. w N. – W uzasadnieniu tej decyzji organ wyjaśnił , że po rozpatrzeniu wniosku I. N. przedstawiciela "A." Polskiej Spółki z o.o. Oddział K. z/s w G. ul. [...] - działającej w imieniu "B." Sp. z o.o. Burmistrz Gminy i Miasta ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji stacji bazowej telefonii komórkowej GSM 900 MHZ nr [...] w skład której wchodzić będzie; zespół anten nadawczo-odbiorczych umieszczonych na wieży-maszcie o wysokości około 50 metrów, kontenera w którym znajdują się urządzenia elektryczno-przesyłowe związane ze stacją oraz urządzenia towarzyszące takie jak ogrodzenie, zasilanie elektryczne przewidzianej na działkach nr ewid. 2104 i 2100 miejskiej oczyszczalni ścieków przy ul. K. w N. z przyłączem nn na działce nr ewid. 2151. W/w inwestycja jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 25.10.1990 r ogłoszonej w Dz.Urz. Województwa [...] Nr 24 poz. 281 z 1990r ze zmianami wprowadzonymi kolejnymi uchwałami. Działki na których ma być realizowana planowana inwestycja Nr 2104 i 21100 położone są w konturze planu oznaczonych literami ABCD w granicach miejskiej oczyszczalni ścieków. Ze względu na fakt iż wnioskowana inwestycja zaliczana jest do mogących pogorszyć stan środowiska zgodnie z zapisem § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.07.1998 r w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji stacja bazowa została uzgodniona ze Starostą [...] i Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym uzyskując pozytywne uzgodnienia. Z załączonej do wniosku oceny oddziaływania na środowisko zostało ustalone, że planowana lokalizacja stacji nie spowoduje zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi Od w/w decyzji odwołał się T. D. wnosząc o jej uchylenie i zarzucił, że lokalizacja stacji telefonii komórkowej pomimo pozytywnej opinii rzeczoznawców, spowoduje obniżenie wartości jego działki nr 2106 zlokalizowanej w bezpośrednim jej sąsiedztwie natomiast podnoszona przez niego w trakcie postępowania sprawa wypłaty odszkodowania z tego tytułu winna być załatwiona w tym postępowaniu . Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w nie uwzględniło odwołania . W argumentach decyzji wskazało, że zamierzona inwestycja nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego , jej lokalizacja przewidziana jest w obrębie już istniejących urządzeń infrastruktury technicznej, teren ten nie jest przewidzianych pod zabudowę mieszkaniową. Wskazano na treść art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w/ którego nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stanowiąca własność odwołującego T. D. działka nr ewid. 2106 w położona N. nie jest przewidziana pod lokalizację projektowanej stacji i nie znajduje się w zasięgu jej oddziaływania ponadnormatywnego promieniowania elektromagnetycznego. Ochrona interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania występuje w takim zakresie w jakim nie jest objęta regulacjami Prawa budowlanego i rozważana jest tylko w tych granicach. Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla w/w inwestycji wobec stwierdzenia ,iż planowana inwestycja należy do mogących pogorszyć stan środowiska spowodowała uzyskanie niezbędnych uzgodnień określających ograniczenie inwestora zmierzające do maksymalnego ograniczenia zasięgu jej oddziaływania. Uzyskane w trakcie postępowania : Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2000 roku znak : [...] i Postanowienie Starosty [...] z dnia [...].04.2001 roku znak : [...] określają warunki niezbędne dla inwestora do zrealizowania lecz dopiero na etapie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji kwestionując jej legalność. Zarzucił, że planowana inwestycja z uwagi na jej charakter spowoduje zaniżenie wartości rynkowej jego działki , zatem kwestia jej wykupu przez inwestora winna być rozważona w tym postępowaniu . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/ Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszej fazie postępowania sądowego, Sąd bada czy zostały zachowane przepisy postępowania administracyjnego w zakresie określonym w art.145 § 1 ust. 1 lit. b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ ewentualne uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego może mieć miejsce dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu sprawy. Inaczej mówiąc Sąd może badać czy doszło do naruszenia prawa materialnego tylko wówczas, gdy postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, okoliczności faktyczne sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione, nie naruszono przepisów dających prawo do wznowienia postępowania administracyjnego, postępowanie wszczęto na wniosek złożony zgodnie z prawem. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek z dnia 13.09.2000 roku uzupełniony w dniu 15.09.2000 roku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr 2104 i 2100 położonych w N. dla inwestycji polegającej na realizacji stacji bazowej telefonii komórkowej podpisał I. N. przedstawiciel " A. " Polskiej Spółki z o.o. Odział K. działającej imieniem " B. " i przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu tej spółki podpisane przez Kierownika Oddziału K. Sp. z .o.o. G. T. Z doręczonego na wezwanie Sądu wypisu rejestru handlowego tej Spółki z daty złożenia tego wniosku , umowy zlecenia z dnia 1.01.1999 roku pomiędzy Spółką " B. " w W. a Spółką " A " z siedzibą w G. oraz jej wypisu z rejestru handlowego wynika, że Spółka z o.o " B. " zleciła Spółce " A. " między innymi przeprowadzenie spraw formalno- prawnych związanych z lokalizacją stacji bazowej telefonii komórkowej i uzyskania decyzji pozwolenia na jej użytkowanie. Z dołączonego wypisu rejestru handlowego firmy "A. wynika, że do składania oświadczeń woli i podpisywania dokumentów w imieniu Spółki powołany jest Zarząd jednoosobowy w osobie I. P . Złożone natomiast w sprawie pełnomocnictwo dla I. N. działającego imieniem Spółki " A. " zostało podpisane przez G. T. tj. przez osobę nie mającą zdolności do reprezentowania tej Spółki w postępowaniu administracyjnym.. Oznacza , że działający imieniem Spółki " A. " I. N. był umocowany przez osobę nieuprawnioną. Stosownie do treści art. 30 § 3, art.32 i art. 33 strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych ustanowionych lub statutowych przedstawicieli albo prawidłowo ustanowionego pełnomocnika. Pisma w postępowaniu administracyjnym / wnioski, żądania, odwołania / muszą odpowiadać pewnym wymaganiom formalnym, w tym być podpisane / art. 63 § 1-3 w zw. z art. 61 § 1 k.p.a./ Oczywistym jest , że podpis musi pochodzić od osoby uprawnionej / prawidłowo upoważnionej/ skoro skutki jego działania dotyczą reprezentowanego podmiotu – strony postępowania administracyjnego. Obowiązek badania prawidłowości formalnej złożonych pism spoczywa na organie administracji i wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego zawartych w art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a. Art. 64 § 2 k.p.a. w sposób jednoznaczny obliguje organ do wezwania wnoszącego do usunięcia wszelkich braków podania/ żądania, wniosku, odwołania/ w terminie i ze skutkami wymienionymi w tym przepisie. Oznacza to, że brak reprezentacji strony w procesie może być uzupełniony, a zaniedbanie organu w tym zakresie jest naruszeniem przepisów prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego / art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a./ Wprawdzie w postępowaniu sądowym zostało uzupełnione pełnomocnictwo przez podpisanie go przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika do reprezentowania tej spółki przed organami administracji, to jednak w ocenie Sądu na tym etapie postępowania ta czynność nie może konwalidować braku rozpoznanego przez organy administracji wniosku . Wobec w/w uchybienia obligującego Sąd do uchylenia decyzji obu instancji , Sąd nie badał merytorycznych zarzutów skargi. Z tych względów, uznając, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego - Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ jest zobligowany do uchylenia decyzji obu instancji bez badania merytorycznych zarzutów skargi .