SA/Rz 2591/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy gazociągu skargę oddala SA/Rz 2591/02 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] XII 2002 r. Nr [...] – Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] X 2002 r. Nr [...] umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania gazociągu średniego ciśnienia na odcinku przebiegającym przez działkę nr ew. 696 w O. będącą jego własnością utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. Jak wynika z akt administracyjnych przez działkę nr ew. 696 w miejscowości O. będącą własnością J. B. przebiega gazociąg średniego ciśnienia wraz z układem zaporowo-upustowym wybudowanym na podstawie decyzji pozwolenia na budowę wydanej przez Wójta Gminy [...] z [...] XII 1984 r., zaś do użytkowania oddano go na podstawie decyzji na użytkowanie z [...] I 1988 r. wydanej przez Urząd Wojewódzki [...]. Wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie zakończyło proces budowy przedmiotowej inwestycji. Zatem wydanie decyzji o umorzeniu postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość jest zasadne. Skarżący J. B. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy z [...] XII 1984 r. wydanej w przedmiocie zezwolenia Społecznemu Komitetowi Gazyfikacji wsi na założenie i przeprowadzenie sieci gazyfikacyjnej przez nieruchomości położone we wsiach B., M., O. Po jego rozpoznaniu Wojewoda decyzją z [...] VIII 2002 r. Nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] XII 1984 r. a w uzasadnieniu naprowadził, iż zgodnie z art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W przypadku decyzji Naczelnika Gminy z [...] XII 1984 r. nie można stwierdzić, że J. B. posiada interes prawny umożliwiający mu składanie wniosku o stwierdzenie nieważności. Interes prawny pozwalający na skuteczne złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości w związku z budową urządzeń służących do przesyłania gazu /art. 35 obowiązującej w 1984 r. ustawy z 12 III 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64/ posiadają jedynie osoby, będące właścicielami nieruchomości objętych taką decyzją. W sprawie będącej przedmiotem wniosku nie budzi wątpliwości, że kwestionowana decyzja nie dotyczyła nieruchomości skarżącego oznaczonej nr ew. 696 w O. Wykonanie prac związanych z budową gazociągu na działce 696 pomimo braku stosownego zezwolenia umożliwiającego inwestorowi wstęp na przedmiotową nieruchomość stanowić może jedynie podstawę do dochodzenia przez właściciela ochrony prawa własności w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym. Kolejny wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z [...] I 1988 r. udzielającej Społecznemu Komitetowi Gazyfikacji wsi O. pozwolenia na użytkowanie sieci gazowej został rozpoznany przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który odmówił stwierdzenia jej nieważności. Nie budzi wątpliwości, że gazociąg został wybudowany niezgodne z projektem technicznym lecz nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia co wynika z protokołu Zespołu Uzgodnienia Dokumentacji Projektowej z dnia 15 XII 1987 r. inwentaryzacji powykonawczej. Zatem nie jest to rażące naruszenie prawa, które winno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji. Wobec tego spełnione zostały przesłanki z art. 105 k.p.a. W odwołaniu od decyzji organu I instancji umarzającej postępowanie J. B. wniósł o jej zmianę i nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego. Po rozpoznaniu odwołania organ II instancji utrzymał w mocy decyzję ją poprzedzającą. W skardze do NSA wniósł o stwierdzenie nieważności tej decyzji i nakazanie rozbiórki gazociągu na działce nr ew. 696 albowiem działka ta nie była objęta planem realizacyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres badania zaskarżonej decyzji reguluje przepis art. 134 cyt. ustawy a sposób rozstrzygnięcia przepis art. 145 § 1. Uwzględnić skargę może wówczas gdy rozpoznając sprawę dopatrzy się naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Nie budzi wątpliwości, iż na budowę gazociągu średniego ciśnienia wraz z układem zaporowo-upustowym, przebiegającym między innymi przez nieruchomości położone w O. zostało wydane pozwolenie budowlane decyzją Wójta Gminy z [...] XII 1984 r. nr [...]. Następnie decyzją z dnia [...] I 1988 r. nr [...]wydaną przez Urząd Wojewódzki [...] Wydział [...] pozwolenie na użytkowanie udzielone na wniosek Społecznego Komitetu Gazyfikacji w O. Tym samym zakończono proces budowy wspomnianej inwestycji. Celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty, a cel ten nie zawsze może być osiągnięty z przyczyn różnego charakteru. Umorzenie postępowania "traktowane jest jako środek ostateczny, niweczący dotychczasowe wyniki postępowania" /M. Waligórski Proces cywilny. Dynamika procesu, Warszawa 1948 str. 246, 247/. Umorzenie postępowania zamyka drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków stron i kończy bieg postępowania, stanowiąc załatwienie sprawy "w inny sposób" w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. Przepis art. 105 k.p.a. stanowi ogólną regułę umorzenia postępowania a jego przesłanką jest bezprzedmiotowość, z którą mamy do czynienia wówczas gdy roboty budowlane zostały wykonane /patrz wyrok SN z 12 III 1993 r. III ARN 2/93 nie publ./. To dało podstawę do umorzenia postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.