SA/Rz 2611/02

WyrokWSA w Rzeszowie2004-11-30

Skład orzekający: Maria Zarębska-Kobak, Ryszard Bryk, Joanna Zdrzałka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o mianowaniu strażaka na stanowisko służbowe w innej jednostce organizacyjnej może zostać wydana bez uprzedniej, ostatecznej decyzji administracyjnej o przeniesieniu do tej jednostki?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że brak jest decyzji o przeniesieniu strażaka do innej jednostki organizacyjnej, co jest warunkiem koniecznym do wydania decyzji o mianowaniu. Pismo z dnia 15 listopada 2001 r., mimo spełniania niektórych cech decyzji, nie zawierało pouczenia o trybie odwołania, co czyniło je nieostatecznym. W związku z tym organ nie był uprawniony do wydania decyzji o mianowaniu bez uprzedniego wydania ostatecznej decyzji o przeniesieniu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego PSP o mianowaniu skarżącego na stanowisko dowódcy zmiany. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów dotyczących sposobu i trybu przeniesienia do innej jednostki organizacyjnej oraz ustalenia daty mianowania. Organy obu instancji nie uwzględniły tych zarzutów.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz poprzedzające ją decyzje Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] oraz decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej ] z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] dotyczącą mianowania M. P. do pełnienia obowiązków Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku Nr [...] wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania M. P. od decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2002 r Nr [...] w sprawie mianowania na stałe na stanowisko służbowe dowódcy zmiany w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej -utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W podstawie prawnej powołał przepis art. 127§2il38§l pkt l k.p.a. oraz art. l la ust.2 pkt l i art. 32 ust.2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. Nr 147, póz. 1230 ze zm.) W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...].09.2002 r Nr [...] r mianował z dniem l lipca 2002 r w służbie stałej M. P. na stanowisko dowódca zmiany w Komendzie Powiatowej PSP. Podstawą mianowania była konieczność obsadzenia stanowiska dowódcy zmiany w nowo powstałej jednostce. W odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego PSP odwołujący nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji zarzucając jej niezgodność z prawem. W ocenie odwołującego wydanie decyzji o mianowaniu go do innej jednostki organizacyjnej na stanowisko dowódcy zmiany bez uprzedniego wydania decyzji o przeniesieniu do tej jednostki narusza obowiązujące przepisy . Dodatkowo wyjaśnił, że o przeniesieniu do innej jednostki organizacyjnej nie może decydować Komendant Powiatowy innej jednostki jak również z naruszeniem art. 32 pkt 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r o związkach zawodowych zmieniono mu warunki pracy bez wcześniejszego uzgodnienia z Zarządem Wojewódzkim Związków Zawodowych Strażaków " [...] - w którym to pełni funkcje przewodniczącego komisji rewizyjnej . Komendant Wojewódzki PSP nie uwzględnił odwołania i powołał podstawę prawną rozstrzygnięcia którą kierował się organ I instancji tj. przepis art. 11 a ust.2 pkt l i 32 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity: Dz.U. z 2002r. Nr 147, póz. 1230. ze zm.). W ocenie organu odwoławczego zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia strażaków PSP nie znajdują potwierdzenia . W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jako jako niezgodnej z prawem. Zarzucił naruszenie przepisów art.37 c ust. l i 2 i inne. ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r/ Dz.U z 2002 r Nr 147 póz. 1230/ r o Państwowej Straży Pożarnej. W uzasadnieniu skargi powtórzył argumentację jak w odwołaniu a nadto dodał, że organy obu instancji nie uwzględniły podnoszonego przez niego zasadniczego zarzutu tj. sposobu i trybu przeniesienia z jednostki PSP z L. do jednostki PSP w U. tym samym pozbawiono go uprawnień wynikających z art. 37 c ust.1 i 2. Zaskarżonym natomiast decyzjom zarzucił nie uwzględnienie przy ustaleniu daty mianowania faktu jego przeniesienia z dniem 1.01.2001 r na stan jednostki w U. wskazując jednocześnie, że o przeniesieniu go na stan jednostki w U. decydował Komendant Powiatowej Straży Pożarnej w L. , któremu jednostka ta nie podlega. W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga skarżącego jest nieuzasadniona. W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 póz. 12717 Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/. Przedmiotem rozpoznania skargi jest decyzja Komendanta Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2002 r Nr [...] w sprawie mianowania na stałe M. P. na stanowisko służbowe dowódcy zmiany w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w U. W skardze skarżący M. P. kwestionuje decyzję w sprawie mianowania na w/w stanowisko i kwestionuje sposób i tryb przeniesienia jego z jednostki PSP z L. do jednostki PSP w U., oraz ustalenie daty mianowania na stanowisko służbowe dowódcy zmiany w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w U. Wyjaśnienia wymaga, że ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej / Dz.U z 2002 r Nr 147 poz. 1230 ze zm/ zwana dalej ustawą, reguluje zarówno powstanie jak i przekształcenie stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Pożarnej. Art. 31 ustawy stanowi, że stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe, a w przypadku stanowisk , dla których przepisy ustawy przewidują powołanie z dniem powołania. Ustawa wprowadza również możliwość przekształcenia tego stosunku służbowego w którym organ jednostronnie kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza, lecz wprowadza w tym względnie pewne ograniczenia. I tak mianowanie funkcjonariusza straży pożarnej do innej jednostki organizacyjnej jest możliwe dopiero po wcześniejszym jego przeniesieniu . O przeniesieniu strażaka do innej jednostki organizacyjnej stosownie do art. 37 lit.. d ust 2 ustawy , orzeka organ w formie decyzji administracyjnej. Sąd z urzędu stwierdza , że w aktach administracyjnych sprawy brak jest decyzji o przeniesieniu skarżącego z jednostki PSP L. do jednostki PSP w U. Na rozprawie pełnomocnik organu wywiódł, że pismo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 15 listopada 2001 roku wprawdzie nie zostało nazwane decyzją, lecz faktycznie spełnia walory decyzji administracyjnej orzekającej o przeniesieniu skarżącego z dniem 1 stycznia 2002 r, z jednostki organizacyjnej PSP w L. do jednostki organizacyjnej PSP w U. oraz, że skarżący w dniu 21 grudnia 2001 r potwierdził jego odbiór i nie składał żadnego sprzeciwu . Tego rodzaju zachowanie skarżącego organ potraktował jako wyrażenie zgody na przeniesienie. W ocenie Sądu tego rodzaju argumentacja nie znajduje wsparcia w obowiązującym systemie prawnym. Zgodzić się należy z pełnomocnikiem organu , że pismo Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 15 listopada 2001 roku mimo, że nie posiada w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a. zawiera elementy niezbędne do zakwalifikowania go jako decyzję. Zawiera ono oznaczenie organu który go wydał, wskazuje adresata , rozstrzygnięcie o istocie sprawy, podpis osoby reprezentującej organ. Natomiast stwierdzony w nim brak pouczenia o trybie odwołania daje podstawę do stwierdzenia naruszenia przepisów prawa procesowego. Z treści art. 107 § 1 k.p.a. wynika, że pouczenie strony o prawie wniesienia odwołania jest koniecznym elementem każdej decyzji administracyjnej a zaniedbanie organu w tej materii stanowi naruszenie przepisów proceduralnych ./ art. 112 k.p.a./ W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania stwierdzić należy , że decyzja oznaczona datą 15.11 2001 roku nazwana pismem nie posiada pouczenia o trybie odwołania tym samym nie uzyskała waloru decyzji ostatecznej i wniesione odwołanie z daty 4 .07.2002 / k 12 akt administracyjnych/ należy potraktować jako odwołanie złożone w terminie od tej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w pierwszej kolejności organ rozpozna odwołanie skarżącego z dnia 4 lipca 2002 od decyzji / pisma z dnia 15 listopada 2001 r / dotyczącej przeniesienia skarżącego z jednostki PSP L. do jednostki PSP w U. przy zachowaniu reguł wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego oraz zasad wynikających z przepisów art. 37 c ust. 1 i 2 , art. 37 d. ust. 1 pkt.3 i ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej / Dz.U z 2002 r Nr 147 poz. 1230 ze zm/. Dopiero ostateczna decyzja o przeniesieniu skarżącego do jednostki PSP w U. pozwoli na wydanie decyzji o mianowaniu go do tej jednostki. Dodać należy , że strażak może być przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości na własny wniosek lub za zgodą / art. 37 c pkt 1 ustawy / i wniosek lub zgoda ta winna być złożona na piśmie przed wydaniem decyzji o przeniesieniu.. Reasumując stwierdzić należy , że wobec braku ostatecznej decyzji o przeniesieniu skarżącego z jednostki organizacyjnej PSP w L. do jednostki organizacyjnej PSP w U. organ nie był uprawniony do delegowania skarżącego do pełnienia obowiązków bez wskazania jednostki jak i mianowania go do jednostki organizacyjnej PSP w U. Ponieważ w aktach sprawy Sąd stwierdził, że w granicach tej samej sprawy została wydana decyzja Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w U. z dnia [...] stycznia 2002 r Nr [...] dotycząca mianowania M. P. do pełnienia obowiązków dowódcy zmiany bez wskazania jednostki , Sąd w oparciu o art. 135 Pps.a. uchylił w/w decyzję z przyczyn wyżej podanych.. Z tych względów uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd pominął orzeczenie w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji / art. 152 P.p.s.a z uwagi na charakter przedmiotu zaskarżenia . Brak orzeczenia w przedmiocie kosztów sądowych wynika z ustawowego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych / art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a. /

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło