SA/Rz 2638/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik AWSA Magdalena Józefczyk Sędzia NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant: ref.- stażysta Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające go postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...], 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej W. K. kwotę 10 zł /słownie: dziesięć/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. SA/Rz 2638/01 U z a s a d n i e n i e Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2001 r. [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia W. K. na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały E. K. w C. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W motywach postanowienia podkreślił, że organ I instancji uzależnił merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy od prawomocnego zakończenia toczącego się postępowania sądowego o zmianę umowy dożywocia na rentę – z powództwa K. K. przeciwko W. K. /sygn. akt [...]/. W decyzji z dnia [...] maja 2001 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarty został obowiązek uzupełnienia postępowania dowodowego w kierunku ustalenia treści umowy dożywocia, której stroną jest K. K. Wyrokiem z dnia 10 lipca 2001 r. sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w M. zmieniona została treść umowy dożywocia, pozwana W. K. wniosła od niego apelację. Wynik tego postępowania sądowego ma bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania E. K. na pobyt stały w C. nr [...]. Zdaniem Wojewody zawarty w zażaleniu zarzut o bezzasadnym przedłużeniu przez organ I instancji postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Rozpatrzenie zaś "całej sprawy", czego domaga się W. K. będzie możliwe po wniesieniu odwołania od decyzji, która jeszcze nie zapadła. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. K. ponowiła zarzut o nieprawnym i bez jej zgody zameldowaniu w dniu 11 września 1997 r. w jej domu C. [...] E. K. Zdaniem skarżącej Wojewoda błędnie wiąże sprawę o rentę z zameldowaniem E. K. i wstrzymuje zakończenie sprawy. Sprawa o rentę toczy się pomiędzy nią a matką K. K., nie ma żadnego związku z zameldowaniem i bez względu na treść umowy dożywocia, E. K. "w tym udziału nie będzie brała". Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i również powołał się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi W.K., gdyż została ona wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przewiduje zawieszenie postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Powyższy przepis ustanawia obligatoryjną podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego, co oznacza, że w razie wystąpienia zagadnienia wstępnego organ obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie. Takie zagadnienie wstępne /prejudycjalne/, jak w wyroku z dnia 2.11.1999 r., II SA/Kr 78/98/ONSA 2000/4/164/ przyjął NSA, to zagadnienie materialnoprawne otwarte i samoistne, należące do właściwości innego organu lub sądu, zagadnienie, od rozstrzygnięcia którego zależy wynik sprawy głównej. Takiego materialnoprawnego charakteru nie ma, jak przyjęły organy administracji obu instancji, żądanie przez K. K. zamiany treści prawa dożywocia na rentę. Sprawa sądowa w tym przedmiocie nie ma wpływu na wynik sprawy głównej prowadzonej przed organami administracji i nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu cyt. wyżej art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Kwestia bowiem czy niektóre uprawnienia objęte treścią prawa dożywocia zostaną zamienione na rentę /na podstawie art. 913 § 1 k.c./ - aktualnie od wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 10.07.2001 r. sygn. akt [...] skarżąca W. K. wniosła apelację – nie ma wpływu na rozstrzygnięcie o żądaniach zgłoszonych w sprawie administracyjnej. Z powołanego wyżej wyroku, uwzględniającego powództwo K. K. wynika, że tylko niektóre wskazane przez nią uprawnienia wynikające z dożywocia zostały zamienione na dożywotnią rentę i niewątpliwe jest, że nie obejmowały one służebności mieszkania. "Zapewnienia matce K. K. służebności mieszkania"/ jak przyjął SN w wyroku z dnia 5.04.1985 r. III CRN 71/85 służebność mieszkania obejmuje zwiększony rozmiar możliwych korzyści uprawnionego, a więc mający służebność mieszkania może przyjąć na mieszkanie również inne osoby potrzebne przy prowadzeniu gospodarstwa domowego /nie kwestionuje skarżąca W. K., co wynika z protokołu rozprawy administracyjnej z dnia 5 lipca 2001 r. Prowadzi to do wniosku, że zawieszenie postępowania administracyjnego w tej sytuacji jest niezgodne z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W związku z powyższym, uwzględniając skargę, zaskarżone postanowienie i utrzymane przez nie w mocy postanowienie organu I instancji uchylono w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego nastąpiło na podstawie art. 200 powyższej ustawy.