SA/Rz 2865/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 7 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] października 2001 r. nr [....] w przedmiocie sprostowania decyzji I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. SA/Rz 2865/01 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...].07.2001 r., nazwaną rozkazem personalnym nr [...] Komendant Powiatowy Policji zaliczył mł. asp. L. M. do wysługi lat do celów uposażeniowych na dzień 31.07.2001 r. następujące okresy zatrudnienia i służby: - pracę w pełnym wymiarze czasu pracy 11 lat, 8 miesięcy i 5 dni, - służbę wojskową – 1 rok, 11 miesięcy i 20 dni, - służbę w Policji – 16 lat, 1 miesiąc i 15 dni. Poza tym w osnowie decyzji stwierdził, że łączna wysługa lat do celów uposażeniowych na dzień 31.07.2001 r. wynosi 29 lat, 6 miesięcy i 3 dni /k.18 akt sądowych/. Wymienioną decyzję wydał na podstawie art. 102 ustawy z dnia 6.04.1990r. o Policji /Dz.U. Nr 101, poz. 1092 z 2000 r./ oraz § 74 zarządzenia Nr 29 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11.06.1997 r. w sprawie przebiegu służby, praw i obowiązków policjantów, zawieszenia w czynnościach służbowych oraz zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnionej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego. W piśmie z dnia 12.08.2001 r. /k. 19 akt sądowych/, skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Policji z zachowaniem drogi służbowej /tak napisał/ stwierdził m.innymi, że rozkaz personalny nr [...] z dnia [...].07.2001 r. zawiera dość istotne błędy dotyczące naliczenia wysługi lat i wniósł "o jego uchylenie lub skorygowanie". Na skutek tego pisma, Komendant Powiatowy Policji postanowieniem z dnia [....].08.2001 r., [...], wydanym na podstawie art. 113 k.p.a. sprostował oczywisty błąd rachunkowy w wymienionym Rozkazie Personalnym nr [...] w ten sposób, że zamiast zapisu dot. łącznej wysługi do celów uposażeniowych na dzień 31 lipca 2001 roku – cyt. "29 /dwadzieścia dziewięć lat/, 6 /sześć/ miesięcy i 3 /trzy dni" wprowadził zapis: 29 /dwadzieścia dziewięć/ lat, 9 /dziewięć miesięcy i 10 /dziesięć/ dni /k. 22 akt sądowych/. W uzasadnieniu postanowienia napisał, że przy sumowaniu okresów pracy i służby popełniono błąd rachunkowy, zatem orzeczono jak w sentencji postanowienia. Wymienione postanowienie doręczono L. M. w dniu 3.09.2001 r. /k. 20 akt sądowych/. Wskazane postanowienie zaskarżył zażaleniem L. M. /jego pismo opatrzone datą 9.09.2001 – k. 23 akt sądowych/ i zarzucił, iż w dalszym ciągu powtarzają się nieprawidłowości co do wysługi lat, co w konsekwencji powoduje zmniejszenie jego uposażenia. Poruszył też sprawy dotyczące innych aktów administracyjnych. Postanowieniem z dnia [...].10.2001 r., Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji uchylił zaskarżone postanowienie w całości i ustalił na dzień 31 lipca 2001 r. łączną wysługę lat obliczoną do celów uposażeniowych – 29 lat, 10 miesięcy i 5 dni. Powołane postanowienie wydał na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126 i art. 127 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji przytoczył, że L. M. złożył zażalenie w przepisanym terminie. Po przeanalizowaniu akt osobowych w/w w zakresie okresów pracy i służby ustalono, że na dzień 31.07.2001 r. – łączny okres pracy i służby wynosi 29 lat, 10 miesięcy i 5 dni, zatem organ I instancji błędnie obliczył łączną wysługę lat L. M. Postanowienie organu II instancji doręczono L. M. w dniu 12.11.2001 r. /k. 8 i 9 akt sądowych/. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący L. M. zarzucił, iż zaskarżone postanowienie z dnia [...].10.2001 r. jest dlań krzywdzące i dodał, że m.innymi rozkaz personalny nr [...] z dnia [...].07.2001 r. był dotknięty wadami formalnymi, w związku z czym nie mógł być załatwiony postanowieniem. Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że po przeanalizowaniu dokumentów skarżącego znajdujących się w aktach osobowych skarżącego okazało się, że łączny okres pracy i służby skarżącego wynosi 29 lat 10 miesięcy i 5 dni, a nie 29 lat 9 miesięcy i 10 dni jak to wyliczył organ I instancji. Kwestia ta nie ma jednak wpływu na wysokość dodatku za wysługę lat, bowiem maksymalny dodatek w wymiarze 25 % przysługuje dopiero po 30 latach pracy i służby, co wynika z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31.12.1998 r. w sprawie uposażenia zasadniczego policjantów, jego wzrostu z tytułu wysługi lat oraz szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości dodatków do uposażenia policjantów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, z przyczyn uwzględnionych przez Sąd z urzędu. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, co oznacza, iż przy kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego bierze pod uwagę naruszenia prawa o których nie wspomniano w skardze. Przedmiotem sprawy administracyjnej było sprostowanie w trybie art. 113 § 1 k.p.a. osnowy decyzji /rozkazu personalnego Nr [...]/ Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...].07.2001 r. W tym trybie mogą być prostowane błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki, zawarte w wydanych decyzjach lub w innych aktach administracyjnych. Przedmiotem sprostowania mogą być wszystkie elementy decyzji, w tym również rozstrzygnięcie, pod warunkiem, iż tyczą się błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Sprostowania można dokonać z urzędu lub na wniosek strony w każdym czasie. W rozstrzygnięciu decyzji Komendanta Powiatowego Policji Nr [...] z dnia [...].07.2001 r. wystąpił oczywisty błąd rachunkowy polegający na omyłce przy wykonywaniu działania matematycznego, a konkretnie dodawania okresów pracy i służby skarżącego. Wynika to z porównania zestawienia okresów pracy i służby skarżącego /11 lat – 8 miesięcy i 5 dni, 1 rok – 11 miesięcy i 20 dni, 16 lat – 1 miesiąc i 15 dni/ z podaną także w osnowie decyzji łączną wysługę lat do celów uposażeniowych /29 lat – 6 miesięcy i 3 dni/. Prawidłowe zsumowanie tych trzech okresów daje wynik 29 lat, 9 miesięcy i 10 dni. Natomiast w decyzji podano, iż łączny okres pracy i służby skarżącego wynosi 29 lat, 6 miesięcy i 3 dni. W takiej sytuacji organ I instancji stosując art. 113 § 1 miał podstawy do sprostowania zaistniałego błędu rachunkowego. Organ odwoławczy zaskarżonym postanowieniem z dnia [...].10.2001 r., Nr [...] /k.6 akt sądowych/ uchylił postanowienie organu I instancji z dnia [...].08.2001 r. i ustalił na dzień 31 lipca 2001 r. łączną wysługę lat obliczoną do celów uposażeniowych 29 lat, 10 miesięcy i 5 dni. W uzasadnieniu przytoczył, iż nowego wyliczenia dokonał na podstawie dokumentów dotyczących okresów pracy i służby skarżącego znajdujących się w aktach osobowych skarżącego. Oznacza to, iż organ odwoławczy w sprawie o sprostowanie błędu rachunkowego dokonał ponownego rozstrzygnięcia sprawy pod względem merytorycznym odmiennego od osnowy decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...].07.2001 r., Nr [...]. Takie rozstrzygnięcie może być wydane tylko na skutek odwołania strony od decyzji. Natomiast nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji /art. 113 § 1 k.p.a./, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy odmiennego od pierwotnego, bowiem przedmiotem sprostowania nie mogą być ustalenia faktyczne /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4.05.1988 r., III SA 1466/87 z aprobującą glosą Wojciecha Tarasa – OSP Z 11-12/1990, poz. 398, str. 845-848/. Przedstawiona wada procesowa stanowi rażące naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. i w związku z tym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji rozpatrzy zażalenie w granicach przedmiotu sprawy zakreślonej postanowieniem organu I instancji i uwzględni wskazówki Sądu zawarte w niniejszym uzasadnieniu.