SA/Rz 2911/01

Dnia 27 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 27 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. i W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia o przystąpienie do budowy obiektu budowlanego -postanawia- umorzyć postępowanie SA/Rz 2911/01 Uzasadnienie Pismem z dnia 5 września 2001 r. M. M. zgłosiła w Starostwie Powiatowym [...] przystąpienie do wykonywania robót budowlanych polegających na budowie bezodpływowego zbiornika wodnego - stawu rybnego na działce nr 185 w D. Decyzją nr [...] z dnia [...].10.2001 r. Starosta [...] wniósł sprzeciw do w/w zgłoszenia, zobowiązując jednocześnie M. M. do uzyskania pozwolenia na budowę przedmiotowego zbiornika. Od decyzji odwołali się I. i W. K. Zarzucili, że hodowla ryb nie może mieć miejsca w stawie bezodpływowym, a konieczność wymiany wody spowoduje naruszenie stosunków wodnych w sąsiedztwie. Z tego powodu, jako osoby mieszkające w najbliższym sąsiedztwie planowanej inwestycji, nie mogą wyrazić na nią zgody. Wojewoda [...] decyzją [...] z dnia [...] grudnia 200lr. uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Decyzję uzasadnił tym, że od daty wniesienia zgłoszenia do podjęcia przez organ I instancji przedmiotowego rozstrzygnięcia minęło 43 dni. Zgłoszenie sprzeciwu i nałożenie na M. M. obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zbiornika wodnego po upływie ustawowego, 30-dniowego terminu, wynikającego z art. 30 ust. 2 prawa budowlanego, czyni go nieskutecznym. W tej sytuacji postępowanie z chwilą tego terminu stało się z mocy prawa bezprzedmiotowe, w związku z czym, uwagi i zarzuty podniesione w odwołaniach nie mają wpływu na podjęcie rozstrzygnięcia ostatecznego w sprawie. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego I. i W. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Powtórzyli argumentację z odwołania, zarzucając nadto, że projektowany staw rybny stanowi urządzęnie wodne, dla wykonania którego konieczna jest ugoda, której zatwierdzenie leży w kompetencjach wójta. Pismem z dnia 21 lipca 2004 r. I i W. K. poinformowali Sąd, że nie są już właścicielami nieruchomości położonej w D., w związku z czym proszą o zakończenie sprawy. Pismem z dnia 11 sierpnia 2004 r. Sąd zwrócił się do skarżących z zapytaniem, czy użyte w piśmie przez nich określenie "zakończenie sprawy oznacza cofnięcie skargi na decyzję Wojewody z [...] grudnia 2001 r. Pismem z dnia 17 września 2004 r. skarżący cofnęli skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone /a do takich należy niniejsza sprawa/ podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokonując w ramach postępowania administracyjnego kontroli zaskarżonego aktu, Sąd bada jego zgodność z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do przepisu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jeżeli nic zmierza ono do obejścia prawa lub nic powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takim przypadku sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Przedmiotem oceny sądu jest zatem kwestia, czy działanie skarżących nie zmierza od obejścia przepisów prawa. Rozpatrując sprawę w tym aspekcie, sąd doszedł do przekonania, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, a działanie skarżących nie zmierza do obejścia prawa. Dlatego, na mocy przepisu art. 161 § 1 ust. 1 sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania.