SA/Rz 2961/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych [...] z dnia [...] listopada 2001 r Nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zwrócić skarżącej H. S. 10 zł /sł. dziesięć zł/ uiszczonego wpisu sądowego. SA/Rz 2961/01 UZASADNIENIE W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17.12.2001r., skarżąca H. S. zaskarżyła decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].11.200lr. Nr [...], którą została utrzymana w mocy decyzja odmawiająca przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej ze względu na złożenie wniosku po terminie, jaki wynikał z ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. nr 87, poz. 395 ze zm.) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych [...] decyzją z [...] grudnia 2003r. znak: Nr [...] uchylił decyzję będącą przedmiotem zaskarżenia oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...].09.200lr. Nr [...] i przyznał H. S. uprawnienie do świadczenia pieniężnego w maksymalnym wymiarze z tytułu deportacji na terytorium III Rzeszy. Pismem z dnia 13.05.2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zwrócił się do skarżącej H. S. o zajęcie stanowiska, czy wobec przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji nadal popiera skargę. Udzielając odpowiedzi, skarżąca H. S. oświadczyła, że nie wnosi żadnych pretensji do Kierownika Urzędu, gdyż przyznał, to co było możliwe oraz wyraziła ubolewanie, że Sąd dopiero po trzech latach zajął się jej sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne (Dz. U. nr 153, poz. 1270). W sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Stosownie do art. 60 wyż. cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę, a taka wola została wyrażona przez skarżącą w piśmie z dnia 17.05.2004r., w którym stwierdziła, że nie wnosi żadnych pretensji do Kierownika Urzędu. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, w tej sytuacji postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Odnosząc się do pozostałych zagadnień podniesionych w piśmie przez skarżącą, należy wyjaśnić, że stosownie do art. 5 ust. 1 i 2 wyżej cytowanej ustawy z dnia 31.05.1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym (....), świadczenie pieniężne wypłaca właściwy organ emerytalno-rentowy, na wniosek osoby uprawnionej złożony w tym organie wraz z decyzją stwierdzającą uprawnienie do tego świadczenia, a wypłata świadczenia następuje za okres nie dłuży niż 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające miesiąc zgłoszenia wniosku. Termin rozpatrywania skarg jest istotnie długi, ale wynika on z bardzo dużego wpływu skarg do Sądu. W tej sytuacji Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 lit. a powołanej ustawy.