SA/Rz 679/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska NSA Bożena Wieczorska /spr./ Protokolant sek. sądowy T. Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. na rozprawie - sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia[...] kwietnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe I. oddala skargę, II. zarządza zwrot skarżącemu J. M. kwoty 560 zł. (słownie: pięćset sześćdziesiąt złotych) tytułem nadpłaconego wpisu od skargi. SA/Rz 679/03 U Z A S A D N I E N I E Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. (nr [...]) – wydaną po rozpatrzeniu odwołania J.M.– otrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2002r. (nr [...]) uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne z dnia 30 sierpnia 2002r. nr [...]). W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że J.M. w dniu 30 sierpnia 2002r. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie JDA SAD nr [...] samochód osobowy marki Opel Froutera, rok produkcji – 1999r. obliczając stosowne należności tj. cło w wysokości 0 PLN, podatek akcyzowy w wysokości 3.083,70 PLN oraz podatek od towarów i usług – 5666,80 PLN. Za podstawę wartości celnej zgłaszający przyjął wartość transakcyjną pojazdu wynikającą z rachunku z dnia 16 maja 2002r. w wysokości 5500,00 EUR powiększoną o koszty transportu na odcinku zagranicznym o 50,00 EUR. Do zgłoszenia celnego dołączono w/w rachunek z dnia 16 maja 2002r. nr 55 opiewający na kwotę 5500 EUR, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 11 sierpnia 2002r., świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...] oraz deklarację wartości celnej. Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził – w trybie art. 70 Kodeksu celnego – weryfikację w/w zgłoszenia celnego, w wyniku której stwierdził, ze wartość pojazdu wynikająca z w/w rachunku z dnia 16 maja 2002r. jest znacznie niższa od faktycznej wartości towaru. W związku z powyższym zakwestionował - na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego – wiarygodność dokumentu zakupu i ustalił – w oparciu o art. 29 § 1 Kodeksu celnego – wartość celną sprowadzonego pojazdu. Jako wartość bazową przyjęto cenę w kwocie 59.700,00 PLN (brutto) – na podstawie katalogu Eurotax nr 5 z 2002r. str. 493, pomniejszoną o podatek VAT (22%) i podatek akcyzowy (13,6%). Wyliczona w ten sposób wartość celna pojazdu wyniosła 43.076,08 PLN co stanowiło wówczas równowartość 11.463,42 EUR. Dodatkowo organ celny zauważył, że Strona rozpoczęła procedurę tranzytu w dniu 18 maja 2002r. i obowiązkiem głównego zobowiązanego było przedstawienie towaru i dokumentów w terminie do dnia 22 maja 2002r. celem zamknięcia rozpoczętej dla towaru procedury tranzytu i nadania towarowi wymaganego przeznaczenia celnego. Strona powyższego obowiązku nie wykonała, a zatem naruszyła art. 99 § 1 i art. 101 § 2 pkt 1 Kodeksu celnego. W oparciu o art. 212 § 2 w zw. z art. 69 i art. 222 § 1 Kodeksu celnego organ celny uznał, iż dług celny powstał w dniu 23 maja 2002r. i dlatego też elementy kalkulacyjne właściwe dla objęcia towaru procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym przyjęto na dzień 23 maja 2002r. W toku ponownie prowadzonego postępowania celnego ustalono, iż przedmiotowy samochód został wyprodukowany w dniu 21 listopada 1999r. W odwołaniu od powyższej decyzji J. M. podniósł, iż w Niemczech nabył samochód uszkodzony, który następnie samodzielnie wyremontował i "dostarczył w ustawowym terminie do Urzędu Celnego". Samochód ten transportował na lawecie. Następnie, z uwagi na fakt, iż w/w Urzędzie Celnym zakwestionowano wartość celną samochodu wykazaną w rachunku z dnia 16 maja 2002r., dwukrotnie powracał do Niemiec, celem uzyskania prawidłowego dokumentu EUR 1. W konkluzji odwołujący się wniósł o "zwrot kosztów dwukrotnego wyjazdu do Niemiec wraz z odsetkami oraz bezzasadnie naliczonego podatku VAT i podatku akcyzowego w łącznej kwocie 28.500 PLN". Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. – która jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji podtrzymując w całości przedstawioną w niej argumentację. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż zgodnie z § 234 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 września 2001r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz.U. nr 117, poz.1250 z późn.zm.) jednym z dokumentów, jakie należy dołączyć do zgłoszenia celnego używanych pojazdów samochodowych jest zaświadczenie o przeprowadzonym z pozytywnym wynikiem badaniu technicznym pojazdu. Zgodnie z zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 11 czerwca 2002r. (nr [...]) importowany pojazd był w momencie dokonania zgłoszenia celnego sprawny technicznie i został dopuszczony do ruchu. Stosownie do treści rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8 marca 2001r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie klasyfikacji odpadów (Dz.U. nr 17, poz.204) dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym mogą być samochody nieuszkodzone, a zatem brak jest podstaw do odliczenia od "uśrednionej" wartości rynkowej z katalogu określonego procentowo stopnia uszkodzenia pojazdu. Ustosunkowując się do informacji o dokonanych naprawach przedmiotowego samochodu przed wprowadzeniem go na polski obszar celny organ odwoławczy wyjaśnił, iż w świetle art. 23 § 9 Kodeksu celnego wliczane są do wartości celnej, a tym samym podnoszą wartość importowanego towaru. W niniejszej sprawie fakt naprawy zakupionego pojazdu nie był organom celnym znany. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że strona nie dopełniła obowiązku osoby uprawnionej do korzystania z procedury tranzytu, tj. przedstawienia towaru i dokumentów w terminie do 22 maja 2002r. Strona dostarczyła przedmiotowy pojazd do Urzędu Celnego w dniu 30 sierpnia 2002r. Odnosząc się do zarzutu odwołania, iż wymóg przedstawienia świadectwa pochodzenia spowodował, iż należności celne nie zostały uiszczone w terminie, a ponadto odwołujący się poniósł dodatkowe koszty, organ odwoławczy wyjaśnił, iż brak dokumentu przewozowego EUR 1 nie powoduje niemożności zgłoszenia celnego, a tylko ewentualne zastosowanie w stosunku do sprowadzonego towaru stawki celnej autonomicznej. Za nieznajdujący potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym uznał organ odwoławczy zarzut odwołującego się, iż niedotrzymanie terminu podyktowane było żądaniem przez organ celny przedstawienia świadectwa pochodzenia EUR-1. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję J. M. zarzucił, iż decyzja ta pozostaje w sprzeczności ze stanem faktycznym, ponieważ przyjęto, ze samochód ten był sprawny. Tymczasem samochód ten był uszkodzony, co potwierdzają dane w aktach sprawy. Skarżący podtrzymał ponadto zarzuty podniesione w odwołaniu i wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji oraz zwrot bezzasadnie pobranej kwoty 28.500zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ odwoławczy, przy piśmie z dnia 22 listopada 2004r. przedłożył kserokopie karty i katalogu Eurotax Schwacke oraz katalogu Eurotax i wyjaśnił, iż informacje zawarte w w/w wydawnictwach specjalistycznych stanowiły podstawę do zakwestionowania, a następnie ustalenia wartości celnej towaru. Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej jako p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny sprawuje kontrolę legalności zaskarżonych decyzji i w sytuacji gdy uwzględnia skargę może uchylić decyzję, stwierdzić jej nieważność albo też stwierdzić, iż decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Nie może natomiast – wbrew żądaniom skargi – zmienić zaskarżonej decyzji, a tym bardziej zasądzić zwrotu poniesionych przez skarżącego wydatków. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, iż nie narusza ona prawa w sposób, który obligowałby Sąd do jej wyeliminowania z obrotu prawnego w sposób, o którym mowa wyżej. Orzekające w sprawach organy celne prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, jak również zasadnie zastosowały obowiązujący w stanie sprawy stan prawny. Po pierwsze, stosownie do treści art. 23 § 7 Kodeksu celnego organy celne są uprawione do badania wiarygodności dokumentów służących do określenia wartości celnej towarów pod względem merytorycznym, w sytuacji gdy z uzasadnionych przyczyn wysokość podanej w tych dokumentach ceny transakcyjnej budzi uzasadnione wątpliwości co do jej wiarygodności. Ocena wiarygodności danych uwidocznionych w dokumencie winna być dokonana z punktu widzenia obiektywnych przesłanek, którymi odnośnie cen pojazdów używanych są ceny tych pojazdów na rynku zagranicznego sprzedawcy. Dokumentem, który potwierdza wysokość cen pojazdów mogą być katalogi zawierające ceny samochodów używanych np. katalog "Eurotax Schwacke", który zawiera uśrednione ceny samochodów na rynku niemieckim, reprezentatywnym dla krajów Unii Europejskiej oraz katalog "Eurotax" wydawany w Polsce, który zawiera uśrednione ceny samochodów używanych na rynku polskim. Na dane zawarte w pierwszym z w/w katalogów powołał się organ odwoławczy w swej pierwotnej decyzji z dnia [...] listopada 2002r. oraz w odpowiedzi na skargę, natomiast na dane zawarte w drugim z w/w katalogów powołał się organ I instancji w decyzji z dnia [...] grudnia 2002r. utrzymanej w postępowaniu odwoławczym. W ocenie Sądu poprawne jest stanowisko organu odwoławczego zawarte w pierwotnej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę, bowiem powołuje się na ceny pojazdów występujące na Europejskim Obszarze Gospodarczym, a zatem na rynku sprzedawcy. Powołanie się na dane zawarte w katalogu "Eurotax" w wersji polskojęzycznej jest bez wątpienia uchybieniem orzekających w sprawie organów, jednakże zdaniem Sądu nie ma ono charakteru istotnego. Przedłożone bowiem przez organ odwoławczy kserokopie katalogów zarówno Eurotax Schwacke, jak i Eurotax – pochodzące z tej samej daty tj. z maja 2002r. potwierdzają stanowisko orzekających w sprawie organów, iż cena pojazdu wykazana w dokumencie potwierdzającym jego sprzedaż odbiega w sposób istotny od ceny wynikającej z katalogu Eurotax Schwacke. Po drugie, za prawidłowe Sąd uznał stanowisko organów celnych w kwestii sposobu ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu. W sytuacji gdy – stosownie do treści art. 23 § 7 Kodeksu celnego –zakwestionowana zostanie wartość celna towaru, organy celne ustalają wartość celną w sposób określony w art. 25-28 Kodeksu celnego, a gdy nie może być ustalona w sposób przewidziany w w/w artykułach, to zastosowanie ma art. 29 Kodeksu celnego przewidujący metodę tzw. "ostatniej szansy". Orzekające w sprawie organy celne poprawnie uzasadniły zastosowanie metody ustalania wartości celnej na podstawie art. 29 Kodeksu celnego, a także prawidłowo wyliczyły tą wartość celną. Zarzut skargi, a wcześniej odwołania, iż przedmiotowy samochód był uszkodzony nie ma istotnego znaczenia dla wyliczenia jego wartości celnej. Ceny katalogowe pojazdów są cenami uśrednionymi, co oznacza, że do ich wyliczenia zastosowano ceny samochodów o zróżnicowanym stanie technicznym, a zatem zarówno ceny aut zniszczonych, jak i aut w bardzo dobrym stanie. W związku z powyższym, jak również w związku z treścią powołanych przez orzekające organy celne przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001r. w sprawie katalogu odpada (Dz.U. nr 112, poz. 1206) brak jest podstaw do obniżenia tzw. wartości bazowej pojazdu o odpowiedni procent stopnia uszkodzenia pojazdu. Za prawidłowe również Sąd uznał stanowisko organów celnych w kwestii niedotrzymania przez skarżącego terminu zakończenia procedury tranzytu, który upłynął w dniu 23 maja 2002r., gdy tymczasem skarżący dostarczył towar do Urzędu Celnego w dniu 30 sierpnia 2002r. Odmienne stanowisko skarżącego nie znajduje żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Za zasadne i w sposób wystarczający uargumentowane Sąd uznał stanowisko organów celnych w kwestii przedstawionego przez skarżącego świadectwa pochodzenia EUR 1. Udokumentowanie pochodzenia sprowadzonego towaru, w tym na podstawie świadectwa pochodzenia EUR 1 ma wyłącznie znaczenie dla zastosowania odpowiedniej stawki celnej, natomiast nie ma żadnego wpływu na zgłoszenie towaru do odpowiedniej procedury celnej. Jeżeli nawet strona nie dysponowałaby świadectwem pochodzenia towaru w dniu zakończenia procedury tranzytu, to i tak nie miałoby to żadnego wpływu na zgłoszenie towaru do obrotu na polskim obszarze celnym. Biorąc powyższe wywody pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 p.s.a. orzekł jak w sentencji.