SA/Rz 702/02
PostanowienieWSA w Rzeszowie2004-07-14
Skład orzekający: Stanisław Śliwa, Jerzy Solarski, Jolanta Ewa Wojtyna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, gdy inwestor wycofał się z realizacji inwestycji?Ratio decidendi
Sąd administracyjny umorzył postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, ponieważ cofnięcie to nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd był związany oświadczeniem o cofnięciu skargi.Stan faktyczny
Mieszkańcy Ł. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego (przekazaną następnie do WSA w Rzeszowie) na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnieniu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji budowy salonu samochodowego. Skarżący zarzucali m.in. niezgodność z planem zagospodarowania, nierzetelność raportu oddziaływania na środowisko oraz naruszenie praw stron. W trakcie postępowania sądowego inwestor zrezygnował z realizacji inwestycji, co potwierdził Burmistrz Miasta umarzając postępowanie w sprawie warunków zabudowy. Pełnomocnik skarżących cofnął skargę, a sąd umorzył postępowanie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącym połowę wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędzia NSA Jerzy Solarski Asesor NSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant ref. staż. Dorota Wolak po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. W., D. W., Ł. B., J. B., R. B., K. B., Z. T., M. S., L. S., B. S., J. S., M. H., P. H. i W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2002 r., Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia : umorzyć postępowanie sądowe, zwrócić skarżącym B. i D. W. solidarnie kwotę 5 (pięć) zł, Ł. i J. B. solidarnie kwotę 5 (pięć) zł, R. i K. B. solidarnie kwotę 5 (pięć) zł, Z. T. kwotę 5 (pięć) zł, M.i L. S. solidarnie kwotę 5 (pięć) zł, B. i J. S. solidarnie kwotę 5 (pięć) zł, M. i P. H. solidarnie kwotę 5 (pięć) zł i W. K. kwotę 5 (pięć) zł tytułem zwrotu połowy wpisu od skargi.
do postanowienia z dnia 14 lipca 2004 r.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 106 i 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez mieszkańców Ł. na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego dnia [...].01.2002 r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W jego uzasadnieniu podano, że organ I instancji dokonał uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w Ł. przy ul. P. dla inwestycji pn.: "Budowa salonu samochodowego [...] z serwisem, stanowiskiem blacharskim i lakierniczym oraz myjnią samochodową (działka Nr 4346/5), wraz z budową i przebudową infrastruktury technicznej (działki Nr: 3977, 4391, 4347/2, 4393, 4375/1, 4378/2, 4394, 4379, 4380/2, 4345/2, 4348, 4375/3)".
Na postanowienie to zażalenie złożyli mieszkańcy Ł. zamieszkali w pobliżu miejsca planowanej inwestycji zarzucając, że :
- planowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł.,
- raport oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko sporządzony został nierzetelnie (błędne założenia i obliczenia, szereg niezgodności),
- inwestycja spowoduje zakłócenie stosunków wodnych, pogorszenie klimatu akustycznego i stanu zanieczyszczenia powietrza w rejonie jej lokalizacji, zakłócenia w dostawie wody,
- naruszone zostały prawa stron postępowania, albowiem nie wszystkim stronom tego postępowania doręczone zostało zaskarżone postanowienie.
Organ II instancji uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w nim zarzuty są chybione. Argumentację swoją w tej materii zawarł w uzasadnieniu postanowienia.
Powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżyli B. W., D. W., Ł. B., J. B., R. B., K. B., Z. T., M. S., L. S., B. S., J. S., M. H., P. H. i W. K. i zarzucając mu naruszenie art. 10 § 1 Kpa poprzez nieustalenie kto jest stroną postępowania oraz niedoręczenie wszystkim stronom odpisu wydanych postanowień, naruszenie art. 29 Kpa poprzez uznanie za stronę postępowania spółki cywilnej "A. s.c.", naruszenie art. 26 ustawy o dostępie dom informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko poprzez brak rzetelnej analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, wpływ na dobra materialne, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego wpływu na środowisko, naruszenie art. 77 § 1 kpa poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego - domagali się jego uchylenia i zasądzenia kosztów. Stanowisko swoje rozwinęli w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentów podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Dodał ponadto, że inwestor zrezygnował z przedmiotowej inwestycji, czego potwierdzeniem jest decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., Nr [...] umarzająca postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji.
Pismem z dnia 17 czerwca 2004 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę uzasadniając wniosek faktem "wycofania się inwestora z realizacji inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zrn.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc niniejsza sprawa, mimo złożenia jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zostanie rozpoznana w trybie wskazanej ustawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W analizowanej sprawie Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego stwierdzenia nie można uznać cofnięcia za niedopuszczalne, a więc tą czynnością skarżących jest Sąd związany.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało po myśli przepisu art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, a w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 2 tej ustawy zwrócić skarżącym połowę wpisu od skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło