SA/Rz 724/02

Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa (spr.) Sędzia NSA Jerzy Solarski Asesor NSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: ref.staż. Dorota Wolak Po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2004 r. sprawy ze skargi H. N. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2002 r., Nr [...] w przedmiocie awansu zawodowego nauczyciela postanawia: umorzyć postępowanie sądowe do postanowienia z dnia 14 lipca 2004 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., Nr [...] Kurator Oświaty na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 9b ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (t.j. Dz.U. z 1997 r., Nr 56, poz. 357 z późn. zm.) w zw. z art. 27 ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy - Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 1194) po rozpatrzeniu odwołania H. N. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2001 r., Nr [...] w sprawie nadania stopnia awansu nauczyciela mianowanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu podano, że w dniu 21 października 2001 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 sierpnia 2001r.o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy - Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 111, poz. 1194 ), stanowiąc w art. 27, iż nauczyciele, którzy byli zatrudnieni na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 19, poz. 239) zgodnie z kwalifikacjami, jednak w tym dniu byli zatrudnieni w szkole na stanowisku, do którego zajmowania nie posiadali wymaganych kwalifikacji, uzyskują z mocy prawa w dniu wejścia w życie ustawy stopień nauczyciela mianowanego. W przypadku nieuzupełnienia kwalifikacji stosunek pracy wygasa z dniem 31 sierpnia 2006 r., a w przypadku nauczycieli, którzy do dnia 31 grudnia 2006 r. nabyliby uprawnienia emerytalne, o których mowa w art. 88 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 3, stosunek pracy wygasa z dniem 31 grudnia 2006 r. W oparciu o powołany wyżej przepis Starosta Powiatu decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. nadał H. N. z dniem wejścia w życie ustawy powołanej na wstępie, tj. 21 października 2001 r. z mocy prawa stopień awansu nauczyciela mianowanego. Od tej decyzji H. N. złożyła odwołanie do Kuratora Oświaty zarzucając, iż Starosta powinien nadać jej z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy -Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, tj. w dniu 6 kwietnia 2000 r., bo zatrudnienie w Zespole Szkół [...] w J. na podstawie umowy o pracę nie wynikało z jej winy. Kurator Oświaty uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie spełniała przesłanek do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela w trybie wskazanej przez siebie ustawy. Powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżyła H. N. nie wskazując kierunku jej weryfikacji. W uzasadnieniu środka zaskarżenia podała, że jest nauczycielem mianowanym od 1 września 1984 r. na mocy aktu wydanego przez Urząd Miasta i Gminy [...]. W chwili wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. Karta nauczyciela zatrudniona była na podstawie umowy o pracę w związku z zaginięciem w 1992 r. jej akt osobowych i związanego z tym braku aktu mianowania. Skarżąca nie posiada kopii aktu mianowania, a władze oświatowe jej akt osobowych nie odnalazły. W 2001 r. uzyskano z Urzędu Miasta i Gminy [...] kopię aktu mianowania. Po przedstawieniu tegoż dokumentu Starostwo Powiatowe wydało dokument nadania stopnia nauczyciela mianowanego nie według ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r., lecz według ustawy z 18 lutego 2000 r. Fakt ten pozbawia skarżącą wyrównania finansowego od dnia 18 lutego 2000 r. W odpowiedzi na skargę Kuratora Oświaty wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 5 lipca 2004 r. H. N. cofnęła skargę z uwagi na "uregulowanie jej z pracodawcą na mocy ustawy czyszczącej z 2003 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że z mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc niniejsza sprawa, mimo złożenia jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zostanie rozpoznana w trybie wskazanej ustawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W analizowanej sprawie Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego stwierdzenia nie można uznać cofnięcia za niedopuszczalne, a więc tą czynnością skarżących jest Sąd związany. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało po myśli przepisu art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe.