SA/Rz 766/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Anna Lechowska WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu skargę oddala SA/Rz 766/02 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [...].II.2002 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania J. C. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. z [...].XII.2001 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przyłącza wodociągowego z istniejącej sieci wodociągowej do budynku mieszkalnego oraz szamba bezodpływowego utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną powołano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 42, art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 15, poz. 139 ze zm./. Z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji wynika, że wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy złożyła W. Z. Skarżąca J. C. wskazała, iż inwestycja ta zlokalizowana jest na działce nr ew. 1440, która to działka na skutek błędu geodezyjnego wpisana została na rzecz obcej osoby. Stosownie do art. 40 ust. 1 i 3 cyt. ustawy w sprawie ustalenia warunków zabudowy orzeka (......) na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego planu zagospodarowania przestrzennego, po uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych ustawą i przepisami szczególnymi. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta K. działka objęta wnioskiem położona jest w obrębie terenu oznaczonego symbolem Z2 obejmującego użytki zielone i grunty orne położone nad rzeką N., ogrody działkowe oraz nielicznej zabudowy zagrodowej i jednorodzinnej z dopuszczeniem lokalizacji urządzeń terenowych. Stąd planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 46 tej ustawy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu można wydać osobom nie będącym właścicielami lub użytkownikami wieczystymi terenu a decyzja ta nie rodzi praw do terenu ani nie narusza prawa własności. W odwołaniu od tej decyzji J. C. podniosła, iż przeszkodą do wydania decyzji o warunkach zabudowy jest trwające postępowanie o sprostowanie tej pomyłki geodezyjnej. Po rozpoznaniu odwołania organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję a w uzasadnieniu wskazał, iż kwestia własności terenu na tym etapie procesu inwestycyjnego jest bez znaczenia dla bytu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Decyzję tą zaskarżyła do NSA J. C. i podkreśliła, że decyzje organów obu instancji naruszają jej interes prawny. Twierdzi, że jest prawowitym właścicielem działki nr 1440 i wnosi o zawieszenie postępowania a w dalszej kolejności uchylenie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy przepisów art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 15, poz. 139 ze zm./ w sprawach o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, nie wymaga od wnioskodawcy by legitymował się prawem do terenu objętego wnioskiem. Dalej przepis art. 46 cyt. ustawy stanowi, że dla tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy. Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi również praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich /art. 46 ust. 2 cyt. ustawy/. Z charakteru decyzji wynika, że określa jedynie czy wskazane we wniosku zamierzenie inwestycyjne zgodne jest z warunkami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i przepisach szczególnych. Zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta K. działka nr ew. 1440 przeznaczona pod zamierzoną inwestycję położona jest w obrębie terenu oznaczonego symbolem Z2 obejmującego użytki zielone i grunty orne położone nad rzeką N., ogrodów działkowych oraz nielicznej zabudowy zagrodowej i jednorodzinnej z dopuszczeniem lokalizacji urządzeń terenowych. Zatem planowana inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego. W myśl przepisów art. 43 cyt. ustawy nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli zamierzenie nie jest niezgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania nie zachodzą okoliczności upoważniające organ na etapie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu do wydania decyzji odmownej. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd skargę oddalił.