SA/Rz 803/03
WyrokWSA w Rzeszowie2005-02-18
Skład orzekający: Robert Sawuła, Maria Zarębska-Kobak, Magdalena Józefczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną (art. 138 § 2 k.p.a.) w sytuacji, gdy materiał dowodowy pozwala na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, a w szczególności na zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego?Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., jeśli materiał dowodowy pozwala na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. W sytuacji, gdy organ odwoławczy sam przesądził o kwalifikacji robót budowlanych jako nadbudowy i o braku pozwolenia, powinien był wydać decyzję merytoryczną, a nie przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Właścicielom działek sąsiednich nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 48 Prawa budowlanego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji kasacyjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ pierwszej instancji zobowiązał inwestorkę (A. O.) do wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót budowlanych (częściowa przebudowa ścian i wymiana pokrycia dachowego) do stanu zgodnego z prawem. Organ odwoławczy uznał, że roboty te stanowiły nadbudowę budynku i powinny skutkować nakazem rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, jednak uchylił decyzję organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Skarżąca kwestionowała kwalifikację robót jako nadbudowy.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stwierdzono, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, zasądzono zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt SA/Rz 803-03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z planem I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej A. O. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Przedmiotem skargi jest decyzja kasacyjna wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a - [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 roku Nr. [...], po rozpoznaniu odwołania J. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] zobowiązująca w trybie art. 51 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane / DZ.U z 2000 r Nr 106 poz. 1126 ze zm/ A. O. do wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w terminie do dnia 31 maja 2003 r.
W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione, że organ I instancji po ponownym rozpoznaniu sprawy stwierdził, że inwestora A. O. w marcu 2002 roku bez wymaganego prawem pozwolenia wykonała roboty budowlane w budynku mieszkalnym położonym na działce nr ewid. 747 będącej jej własnością .
Roboty budowlane polegały na częściowym przebudowaniu ścian budynku i wymianie pokrycia dachowego z eternitu na blachę ocynkowaną trapezową z częściową wymianą więźby dachowej . Przy przebudowaniu ścian budynku wykorzystano częściowo pierwotny materiał, tj. cegłę i pustaki żużlobetonowe.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r w oparciu o art. 50 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo Budowlane wstrzymano prowadzenie dalszych robót i w terminie ważności tego postanowienia została wydana decyzja w trybie art. 51 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego, zobowiązująca inwestorkę w terminie do 31 maja 2003 r, wykonania inwentaryzacji budowlanej części poddasza budynku ukazującej stan istniejący oraz orzeczenia technicznego o prawidłowości wykonanych robót.
W odwołaniu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołująca J. K. zarzuciła błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz wadliwą jego ocenę. Według odwołującej kwestionowane roboty budowlane polegały na dokonaniu nadbudowy budynku mieszkalnego o jedną kondygnację, wykonane zostały w tzw. samowoli budowlanej i tego rodzaju działanie inwestora winno skutkować nakazem rozbiórki tej części budynku w trybie art. 48 prawa budowlanego.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy podzielił argumentację odwołującej, wskazując że materiał aktowy sprawy pozwala na dokonanie kwalifikacji wykonanych przez inwestora robót budowlanych ze wskazaniem , że jest to jako nadbudowa budynku o 2,0 m. wraz z wymianą dachu.
Wobec natomiast niekwestionowanej daty wykonania tych robót / marzec 2002 r / oraz braku wymaganego pozwolenia na ich wykonanie organ I instancji był zobligowany do wydania nakazu rozbiórki w oparciu o art. 48 prawa budowlanego. Organ odwoławczy wykluczył możliwość legalizacji tych robót.
Uchylając zaskarżoną decyzję miał natomiast na uwadze fakt, że postępowanie niniejsze toczyło się bez udziału J. i W. W. właścicieli działki sąsiedniej , którym przysługiwał przymiot strony w tym postępowaniu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca A. O. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.
Zakwestionowała zasadność decyzji kasacyjnej a nadto wyjaśniła, że zakres robót budowlanych jakie wykonała organ odwoławczy błędnie zakwalifikował jako nadbudowa , gdy tymczasem były to roboty budowlane związane z wymianą dachu wymuszone koniecznością jego wymiany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
skarga jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.
Decyzja będąca przedmiotem skargi została wydana w trybie art.138 § 2 kpa który stanowi, że organ odwoławczy może uchylić decyzję w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części.
Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W/g zasady wyrażonej w cytowanym przepisie , postępowanie administracyjne winno zakończyć się na poziomie II instancji , uprawnia jednak organ odwoławczy do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania tylko wówczas, gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy niezbędne jest przeprowadzenie w całości lub w znacznej części postępowania wyjaśniającego.
Dopuszczalność przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej jest ograniczona przez to, że przepis a art.138 § 2 k.p.a. w zw. z art.136 k.p.a. przyjmuje jako przesłankę wydania tego rodzaju decyzji określony zakres postępowania wyjaśniającego, mianowicie "rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części" przy uwzględnieniu normy prawnej wyrażonej w art.136 k.p.a.
Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art.138 § 2 k.p.a.
Żadne inne wady postępowania, ani wady decyzji podjętej w I instancji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej, bowiem niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art.138 § 2 k.p.a. /wyrok NSA z dnia 25 maja 1983r.r syg.akt II SA 403/83,ONSA 1983,Nr 1 poz.38,wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1998r ISA/ Gd 166/97 niepublikowany/.
Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem w/w zasad.
Stwierdzić należy, że organ odwoławczy w oparciu o materiał aktowy sprawy przesądził zasadniczą kwestię sprawie co wykonanych robót budowlanych jak i daty ich wykonania.
Roboty budowlane wykonane zostały w marcu 2002 roku polegały na nadbudowie budynku mieszkalnego o 2 metry i pokrycie go nowym dachem z wykonaniem nowej więźby dachowej na wykonanie których inwestor nie posiadał wymaganego prawem pozwolenia budowlanego.
Sąd podziela ustalenia dokonane przez organ odwoławczy, że tego rodzaju zakres wykonanych robót mieści się w definicji nadbudowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane/ Dz.U z 200 r Nr 6 poz. 1126 ze zm/ na wykonanie których wymagane jest pozwolenie budowlane a jego brak skutkuje wydanie nakazu rozbiórki trybie art. 48 wymienionej ustawy.
W ocenie Sądu organ odwoławczy z naruszeniem zasady wynikającej z przepisu art. 138 § 2 uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję organu I instancji mimo , że materiał dowodowy sprawy pozwalał na wydanie decyzji merytorycznej.
Sąd nie podziela argumentacji organu odwoławczego, że uchylenie decyzji znajduje uzasadnienie koniecznością zawiadomienia o toczącym się postępowaniu właścicieli działki graniczącej z działką inwestora ze wskazaniem , że przysługuje im przymiot strony w tym postępowaniu skoro organ odwoławczy przesądził o trybie tego postępowania .
W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 48 prawa budowlanego stronami tego postępowania stosownie do art. 52 prawa budowlanego jest inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Oznacza to , że w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 48 prawa budowlanego właścicielom działek sąsiednich nie przysługuje przymiot strony .
W tym stanie faktycznym sprawy Sąd stwierdził, że decyzja kasacyjna została wydana z naruszeniem przepisów postępowania , których naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy i z tych względów orzekł jak w sentencji wyroku po myśli art. 145 § 1 pkt.1 ust. 1 lit. "c " ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/
Określenie , że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu znajduje uzasadnienie w treści art. 152 Ppsa, o kosztach orzeczono po myśli art. 200 Ppsa w z. z art. 97 § 2 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło