SA/Rz 813/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska /spr./ Sędziowie NSA Marian Ekiert NSA Stanisław Śliwa Protokolant sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [....] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego A. K. kwotę 30 zł /słownie: trzydzieści złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. SA/Rz 813/02 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] Wojewoda [...] - po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2001 r. Nr [...] o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działka nr 288/8, położonej w D. - utrzymał w mocy zaskarżoną nim decyzję. Jako jej podstawę prawną wskazał art. 138 § l pkt l Kpa w związku z art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 46, poz. 543 z 2000 r.) - Z uzasadnienia tej decyzji i akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją z dnia [...] lipca 1992 r. Kierownik Urzędu Rejonowego odmówił zwrotu udziału we współwłasności nieruchomości PGR 82 i pb.372 o łącznej powierzchni 511m2 na rzecz R. K. w 3/8 częściach i A. K. częściach 3/8 częściach, z uwagi na okoliczność, że zrealizowany został cel , na jaki je wywłaszczono, to jest budowa Ośrodka Kultury. W dniu 22 czerwca 1993r. R. K. zwrócił się do Urzędu Rejonowego o zwrot działki gruntowej oznaczonej Nr 372 i działki budowlanej oznaczonej Nr 82 położonych w D. przy ul Ś. W dniu 23 lipca 1993 r. Kierownik tegoż Urzędu wznowił postanowieniem postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 1992r., powołaną wyżej wskazując w podstawie prawnej art. 145 § 1pkt 5 kpa. W uzasadnieniu postanowienia podniósł, że w czasie postępowania o ustanowienie prawa zarządu na rzecz Szkoły Muzycznej ujawniła się nieznana organowi okoliczność, iż działka Nr 1101/8 stanowiąca odpowiednik terenowy parcel z okresu wywłaszczenia jest zbędna dla funkcjonowania tej szkoły. W toku rozprawy z dnia 10 września 1993 r., na której A. K. podtrzymał wniosek z dnia 22 czerwca 1993 r. imieniem własnym i brata ustalono, że po określeniu terenu niezbędnego dla funkcjonowania Szkoły Muzycznej "rozstrzygnięty zostanie dalszy tok postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości". W dalszej kolejności Urząd Rejonowy zwrócił się do R. i A. K. z pytaniem , czy podtrzymują wniosek o zwrot nieruchomości oznaczonej Nr 1101/8. A. K. odpowiedział pismem z dnia 15 marca 1995r. iż podtrzymuje wniosek i przedstawił pisemne zrzeczenie się praw do tej działki z notarialnie poświadczonym podpisem R. K. Dodatkowo uprawnień do ¼ działki Nr 1101/8 zrzekł się J. D. spadkobierca po G. D. Decyzją z dnia [...] lipca 1996 r. Nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego odmówił zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej obecnie, jako działka 288/8, uprzednio 1101/8 na rzecz A. K. z uwagi na zrealizowanie celu wywłaszczenia. Decyzja ta została uchylona na skutek odwołania A. K. decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 1996 r. Nr [...]. Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją z dnia [...] lutego 1997 r. Nr [...] po raz kolejny odmówił zwrotu spornej działki na rzecz A. K. podnosząc, że nieruchomości została wykorzystana n cel , na który została wywłaszczona a nie przekazanie działki Nr 288/8 Szkole Muzycznej w zarząd było następstwem niedopatrzenia organu. I ta decyzja została uchylona na skutek odwołania A. K. decyzją Wojewody z dnia [...] kwietnia 1997 r. Nr [...] z uwagi na brak ustalenia, czy Państwowa Szkoła Muzyczna jest następcą prawnym Ogniska Muzycznego przy Powiatowym Ośrodku Kultury, na budowę którego dokonano wywłaszczenia. Kolejną decyzją z dnia [...] lipca 1997r. O Nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego odmówił zwrotu spornej nieruchomości A. K., argumentując jak w decyzji poprzedniej i dodając , że działka nie posiada dojazdu od ulicy a nieruchomość jest należycie użytkowana. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzja Wojewody z dnia [...] września 1997 r Nr [...]. Ta z kolei decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 28 grudnia 1998r. syg. akt II SA/Kr 2040/97, który uznał, iż wydano je naruszeniem przepisów prawa a w szczególności bez wyjaśnienia, czy nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o jej wywłaszczeniu. Nie wyjaśniono bowiem, czy działka jest użytkowana przez PSM razem z przekazanym jej w zarząd gruntem, czy też stanowi od tego gruntu odrębną i oddzieloną całość ( trwale ogrodzoną), będącą w użytkowaniu innego podmiotu. Nie wiadomo też, czy Powiatowy Dom Kultury został w ogóle wzniesiony, a Szkoła Muzyczna jedynie zajmuje w nim pomieszczenie, czy tez odstąpiono od budowy Domu Kultury w ogóle. Decyzją z dnia [...] października 2000r. Nr [...] Starosta odmówił po raz kolejny zwrotu wspomnianej nieruchomości A. K. W jej motywach stwierdził , iż nieruchomość została wykorzystana na cel na, który została wywlasczona a działka , której dotyczy decyzja, mimo , iż nie jest w zarządzie Szkoły Muzycznej jest przez nią użytkowana i stanowi sztuczny nasyp pod budowę szkoły. I ta decyzja została uchylona przez Wojewodę, tym razem [...] decyzją z dnia [...] maja 2001 r Nr [...] a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia Staroście. W jej uzasadnieniu Wojewoda wyraził pogląd, iż w sprawie może zachodzić przypadek utraty ważności decyzji lokalizacyjnej szczegółowej ( decyzja z dnia [...] listopada 1968 ).Zwrócił też uwagę , iż działka nie została od chwili wywłaszczenia trwale rozdysponowana i stanowi własności Gminy [...]. Bezpodstawnie zdaniem organu II instancji Starosta przywiązuje wagę do faktu, iż teren będący przedmiotem wniosku o zwrot stanowi sztuczny nasyp , jak również, że jest zdaniem dyrektora Szkoły Muzycznej dla niej niezbędny. We wskazaniach do dalszego postępowania zlecił ustalenie, czy decyzja z dnia [...] listopada 1968 r. została wykonana, czy też utraciła ważność. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta decyzją z dnia [...] października 2001 r. [...] odmówił A. K. zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, stanowiącej działkę nr 288/8 (poprzednio 1101 /8) o powierzchni 420m2 , objętej KW [...] położoną w D. Z jej uzasadnienia wynika, że obecna działka Nr 288/8 o pow. 420 m, położona w D. powstała z dawnych pb. 372 i pgr 82. o łacznej powierzchni 511 m2 . Nieruchomość ta w 2/8 części została nabyta na rzecz Skarbu Państwa aktem notarialnym z dnia 23.XII.1968r. sporządzonym w trybie ustawy wywłaszczeniowej z dnia 12.III. 1958 r. (Dz.U. Nr 18. poz. 94 z 1961), zaś pozostałe udziały wynoszące po 3/8 części wywłaszczone zostały orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 2.VIII.1969r. Wywłaszczenie nastąpiło w celu budowy Powiatowego Ośrodka Kultury, zgodnie z decyzją z dnia [...].XI.1968r. o lokalizacji szczegółowej nr [...]. W ramach tej inwestycji zrealizowano tylko budowę szkoły muzycznej i muzeum. Nieruchomość, której dotyczy sprawa przylega bezpośrednio do chodnika szkoły oraz ogrodzenia składu opałowego do kotłowni należącej do szkoły. Teren działki jest sztucznym nasypem i jest w użytkowaniu szkoły bez tytułu prawnego. Na podstawie dodatkowej dokumentacji udostępnionej przez dyrektora szkoły ustalono, że Powiatowy Ośrodek Kultury miał składać się z kompleksów budynków: l - ogniska muzycznego, 2 - biblioteki, 3 - domu kultury. Zgodnie z tą dokumentacją na wywłaszczonej nieruchomości miało być wybudowane ognisko muzyczne. Inwestycja ta została wybudowana i trwa do dziś, a w związku z tym nieruchomości tej nie można uznać za zbędną dla celu wywłaszczeniowego. Od powyższej decyzji A. K. złożył odwołanie do Wojewody [...] wnosząc o jej uchylenie oraz dokonanie zwrotu na jego rzecz działki nr 288/8. W odwołaniu zarzucił, że nasyp na działce nie został wykonany jak twierdzi Starosta zgodnie z planem a powstał, jako resztka wyrzuconej z wykopu ziemi, której nie usunięto na inne miejsce. Zaznaczył też, iż na rozprawie administracyjnej w 1993r. w obecnym Starostwie dyrektor Szkoły Muzycznej oświadczył, iż jest za zwrotem tej działki, która jest szkole zbędna.. Działkę w związku z tym wydzielono a po wyroku NSA sporządzono operat szacunkowy dla potrzeb zwrotu. Wojewoda nie uwzględnił odwołania i decyzją opisaną na wstępie utrzymał w mocy decyzję nim zaskarżoną. W jej motywach stwierdził, że między innymi na nieruchomości wywłaszczonej ustalona została "lokalizacja szczegółowa nr 94M/68" Powiatowego Ośrodka Kultury, decyzją z dnia [...].X1.1969r. nr [...] Wydziału Budownictwa. Urbanistyki i Architektury PPN. Pomimo poszukiwań nie odnaleziono planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego terenu. Odszukano natomiast plan zagospodarowania Ogniska Muzycznego z którego wynika, iż w ramach w/w przedsięwzięcia inwestycyjnego zaprojektowano następujące budowle: budowę ogniska muzycznego, budowę biblioteki i budowę domu kultury. Zaprojektowany teren odpowiada położeniu i powierzchni w decyzji o lokalizacji szczegółowej z dnia [...].XI.1969r. Ponadto z tego planu jednoznacznie wynika, iż nieruchomości wywłaszczone zostały przeznaczone pod budowę ogniska muzycznego, a konkretnie działka nr 288/8 pod pas zieleni ochronnej na skarpach wzdłuż ulicy K., przewidując nasadzenia krzewów liściastych. Pasy zieleni zaprojektowane między skarpą a budynkiem przewidziano na niskie partery kwiatowe oraz trawnik. Z zalegających w aktach sprawy dokumentów wynika, iż inwestycja ta została wybudowana i oddana w 1975 r. do użytkowania i istnieje do dziś. Podczas wizji lokalnej z dnia 25 czerwca 1996r. na której obecny był skarżący stwierdzono, że działka nr 288/8 przylega bezpośrednio do chodnika wokół szkoły, oraz do ogrodzenia składu opałowego dla kotłowni obsługującej szkołę, od jednej strony działki znajdują się trzy wyjścia z budynku szkoły. Od strony południowej i wschodniej działka przylega do skarpy. Cały teren działki jest zagospodarowany jako trawnik. Ustalenia te dały podstawę do odmowy zwrotu powyższej nieruchomości, gdyż nie została spełniona konieczna do tego zwrotu przesłanka przewidziana przepisem art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 46. póz. 543 z 2000r.). Zgodnie z treścią art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami zwrot nieruchomości wywłaszczonej następuje, jeżeli nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu a poprzedni właściciel wystąpił ojej zwrot. Pojęcie "zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia" zostało zdefiniowane w art. 137 ust. l i 2 powołanej ustawy. Po myśli tego przepisu nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w akcie wywłaszczenia, gdy mimo upływu 7 lat, od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu, albo straciła moc decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji lub warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a cel ten nie został zrealizowany. Postępowanie dowodowe, a w szczególności wizja lokalna przeprowadzona w dniu 25 czerwca 1996r. wykazała, iż faktycznie wywłaszczana nieruchomość została przeznaczona i wykorzystana zgodnie z celem dla którego nastąpiło jej wywłaszczenie, co w świetle art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyłącza możliwość jej zwrotu na rzecz poprzedniego właściciela. Zarzut odwołania, iż nie został spełniony cel, dla którego nastąpiło wywłaszczenie tej nieruchomości w świetle naprowadzonych okoliczności potwierdzonych stosownymi dokumentami nie jest uzasadniony, bowiem pod pojęciem "powiatowy ośrodek kultury" należy rozumieć nie tylko wznoszenie kompleksów budynków, ale i budowę całej infrastruktury służącej do zaspokojenia potrzeb mieszkańców, jak w tym przypadku Szkoły Muzycznej wraz z trawnikami i zielenią. W tej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, to brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania – konkluduje Wojewoda. Skargę na tę decyzje do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył A. K. domagając się jej uchylenia i orzeczenia na jego rzecz zwrotu nieruchomości objętej postępowaniem. W motywach skargi i załącznikach do niej skarżący nawiązując do uzasadnienia poprzedniej decyzji Wojewody stwierdził, że w sprawie spełnione zostały przesłanki zwrotu w niej wskazane, bowiem odstąpiono od budowy Powiatowego Domu Kultury a wybudowano szkołę muzyczną , co oznacza utratę ważności decyzji o lokalizacji szczegółowej. Nadto zwrócił uwagę na okoliczność wydzielenia działki będącej przedmiotem postępowania i sporządzenia operatu szacunkowego na potrzeby zwrotu a także stanowisko dyrektora Szkoły Muzycznej, który już po złożeniu wniosku o zwrot działki uznał ja za zbędną dla szkoły i odstapił od wnioskowania o ustanowienie na niej prawa zarządu. W tej sytuacji komuś bardzo zależy na tej działce i na tym, by jej nie zwrócić. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm. ), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone ( a do takich należy sprawa niniejsza ) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 wspomnianej ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej ( §1). Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( §2 ). Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( §1). Zgodnie z art. 145 P.p.s.a., Sąd uwzględnia skargę na decyzję administracyjną wówczas, gdy jest ona dotknięta naruszeniem prawa materialnego lub przepisów postępowania określonymi w tym przepisie. Poddawszy zaskarżoną decyzję takiej właśnie kontroli, Sąd doszedł do wniosku, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uwzględnienie skargi , choć z przyczyn nieco odmiennych , niż w niej podniesione. Decyzja ta utrzymuje w mocy decyzje pierwszoinstancyjną aprobując zarówno jej rozstrzygnięcie jak i przedstawioną w jej uzasadnieniu argumentację. Z uzasadnienia zaś decyzji organu I instancji ( str. 2 ) wynika, że została ona wydana w postępowaniu wznowionym postanowieniem Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] lipca 1993r. [...]. Wznowienie dotyczyć miało postępowania "w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości oznaczonej jako działka Nr1101/8 o pow. 420m2" . W aktach sprawy istotnie znajduje się decyzja z dnia [...] lipca 1992r. o [...], którą wspomniany Kierownik odmówił zwrotu udziału we współwłasności nieruchomości pgr.82 i pb. 372 o łącznej powierzchni 511m2 na rzecz R. K. w 3/8 częściach i A. K. w 3/8 częściach (str. 5), jak również postanowienie z dnia [...] lipca 1993r. Nr [...] o wznowieniu na wniosek R. K. postępowania zakończonego tą decyzją, brak jest natomiast rozstrzygnięcia postępowania wznowionego. Okoliczność ta , przy uwzględnieniu stwierdzenia zawartego w uzasadnieniu decyzji I instancji utrzymanej w mocy decyzją zaskarżoną, nasuwa podejrzenie, że mogła ona być wydana w postępowaniu wznowieniowym. Gdyby tak było istotnie, byłaby to decyzja nieważna, bowiem ani postępowanie poprzedzające jej wydanie, ani zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie nie odpowiada przepisom rozdziału 12 " Wznowienie postępowania" zamieszczonego w Dziale II Kodeksu postępowania administracyjnego, zatytułowanym "Postępowanie". Postępowanie wznowieniowe ma charakter nadzwyczajny i może być wszczęte tylko w przypadkach określonych w art. 145 i 145a wymieniających - co do zasady - kwalifikowane wady postępowania administracyjnego. Polega ono na weryfikacji decyzji ostatecznej zapadłej w wyniku postępowania dotkniętego tymi wadami. Rozstrzygnięcia w nim zapadłe są ściśle limitowane art. 151 kpa i polegają bądź na odmowie uchylenia decyzji ostatecznej, bądź jej uchyleniu i ponownym rozstrzygnięciu sprawy co do istoty. Możliwość uchylenia decyzji podlega przy tym ograniczeniom wynikającym z art. 146 kpa, w tym także czasowym. Wprawdzie odmienny nieco przedmiot sprawy ( zwrot części wywłaszczonej nieruchomości i zwrot udziałów w nieruchomości ) jak i częściowa tylko tożsamość wnioskodawców ( w pierwszej sprawie A. i R. K., w obecnej tylko R. K.) zdają się wskazywać na odmienność obu spraw, jednak bez dokładnego i nie budzącego wątpliwości wyjaśnienia kwestii, czy postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją toczyło się w sprawie nowej, w postępowaniu zwykłym, czy też w sprawie zakończonej decyzją ostateczną a więc w postępowaniu nadzwyczajnym nie jest możliwa merytoryczna ocena zaskarżonego rozstrzygnięcia. Już ta wada postępowania ( naruszenie art. 7 i77 §1 kpa ) uzasadniałaby eliminację zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Niezależnie od powyższego, Sąd zwraca uwagę, że nawet gdyby sprawa zakończona tą decyzją była sprawą nową, to przed jej rozstrzygnięciem należałoby w sposób bezsporny wykazać, że tylko skarżący był uprawniony do złożenia wniosku o zwrot nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że nieruchomość wywłaszczona stanowiła współwłasność skarżącego, A. K. i G. D. Zrzeczenie roszczeń do zwrotu na rzecz skarżącego pochodzi od A. K. i J. D., który oświadczył, że jest spadkobiercą po matce G. D., ustanowionym postanowieniem Sądu Rejonowego dla K. I Wydział Cywilny w K. z dnia 14 lutego 1991r. sygn. akt [...]. Notarialne poświadczenie na tymże oświadczeniu dotyczy wyłącznie własnoręczności podpisu. Wymóg dążenia do prawdy obiektywnej ( art. 7 i 77§1 kpa w zw. z art. 136 ust.3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. 00 Nr 46, poz. 543, ze zm. ) obligował organ do sprawdzenia , czy J. D. jest jedynym spadkobiercą po G. D. Nie została także -w ocenie Sądu - wyjaśniona w sposób dostateczny, kwestia, czy nieruchomość będąca przedmiotem żądania zwrotu została zagospodarowana w sposób wskazany w "Opisie technicznym do planu szczegółowego zagospodarowania terenu Ogniska Muzycznego i Muzeum", czy też - jak twierdzi skarżący w odwołaniu - jest trawnikiem powstałym w naturalny sposób, zbędnym na cel wywłaszczenia. Organy rozstrzygające w sprawie nie oceniły też kwestii rezygnacji przez władającego działką z uzyskania do niej tytułu prawnego i wyrażanego przezeń stanowiska o jej zbędności dla Szkoły Muzycznej, choć na ten aspekt sprawy zwracał uwagę Wojewoda w swojej poprzedniej decyzji. Pominięcie tej okoliczności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji narusza art. 8 i11 kpa ( zasady pogłębiania zaufania i przekonywania stron ). W aktach sprawy brak też decyzji o lokalizacji szczegółowej Wydziału BUA PPR z dnia [...] listopada 1968 r. [...], wymienionej w akcie notarialnym sprzedaży udziału w nieruchomości. Znajduje się natomiast w nich decyzja z dnia [...] listopada 1969r. Nr [...], anulująca tę decyzję. Okoliczność ta także nie została w sprawie wyjaśniona , choć było to niezbędne przed podjęciem decyzji o odmowie zwrotu opartej na ustaleniu, iż cel wywłaszczenia został zrealizowany. W postępowaniu ponownym należy wyjaśnić przede wszystkim , czy sprawa jest sprawą nową, czy też sprawą, w której toczy się postępowanie wznowieniowe. Gdyby była to sprawa nowa, przed jej rozstrzygnięciem należy wyjaśnić pozostałe okoliczności wskazane przez Sąd . Z przytoczonych wyżej względów, Sąd w oparciu o przepis art. 145 §1 pkt 1 lit c. P.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję . O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.