SA/Rz 961/02

WyrokWSA w Rzeszowie2004-08-03

Skład orzekający: Krystyna Józefczyk, Maria Zarębska-Kobak, Małgorzata Wolska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia może zostać utrzymane w mocy, jeśli postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte z naruszeniem przepisów dotyczących doręczenia upomnienia i pouczenia o prawie do zgłoszenia zarzutów?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, uznając, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte z naruszeniem przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Kluczowe uchybienia dotyczyły braku dowodu doręczenia upomnienia zobowiązanemu oraz braku pouczenia o prawie do zgłoszenia zarzutów w tytule wykonawczym. Ponadto, protokół kontroli nie spełniał wymogów formalnych.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi właściciela Zakładu "A." – K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Lekarza Weterynarii o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Grzywna została nałożona z powodu niewykonania obowiązku ustalenia okresu przechowywania wędlin na podstawie badań przechowalniczych. Skarżący podniósł, że obowiązek został wykonany, a dokumentacja badań była dostępna. Sąd rozpoznał sprawę, uwzględniając skargę z uwagi na uchybienia proceduralne w postępowaniu egzekucyjnym.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, orzekając jednocześnie, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia i zasądzając zwrot kosztów postępowania od Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii na rzecz skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak NSA Małgorzata Wolska Protokolant sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Właściciela Zakładu "A." – K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające go postanowienie Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] II. określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia III. zasądza od Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii na rzecz skarżącego K. J. kwotę 10 /dziesięciu/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. SA/Rz 961/02 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] IV 2002 r. Nr [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, po rozpatrzeniu odwołania K. J. od postanowienia Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] III 2002 r. Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Jako podstawę prawną wskazał art. 119 i art. 122 w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 K.p.a. Z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji wynika, że Powiatowy Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] VIII 2000 r. Nr [...] nałożył obowiązek ustalenia okresu przechowywania wędlin, wyprodukowanych w Zakładzie Mięsnym "A." i przechowywanych w magazynie chłodniczym na podstawie badań przechowalniczych prowadzonych przez laboratorium stosownie do obowiązujących norm w tym zakresie. Przedmiotowa decyzja o nałożeniu obowiązków stałą się ostateczna. Zauważyć należy, iż pkt 43 Polskiej Normy PN-A-82007 "Przetwory Mięsne, Wędliny" mówi, że okres przechowywania ustala producent na podstawie badań przechowalniczych przeprowadzonych przez laboratorium. Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 11 V 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia /Dz. U. Nr 63, poz. 634/ organom urzędowej kontroli przysługuje prawo badania procesów technologicznych i receptur w zakresie niezbędnym do ochrony zdrowia i życia człowieka. Uwzględniając fakt, iż w obrębie grupy asortymentowej występuje zróżnicowanie w zakresie receptury i technologii wytwarzania a więc i trwałości, należy przy ustalaniu okresów przechowywania każdy asortyment w grupie traktować oddzielnie. Podczas kontroli weterynaryjnej Zakładu Mięsnego "A." z dnia 22 lutego 2002 r. nie przedstawiono kontrolującym inspektorom Miejskiego Inspektoratu Weterynarii wymaganej dokumentacji dotyczącej badań przechowalniczych wędlin wyprodukowanych w zakładzie. Podczas kontroli właściciel Zakładu nie przedstawił stosownej dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie badań przechowalniczych, umożliwiających organowi nadzoru w konsekwencji określenie terminu przechowywania wędlin zgodnie z polską normą, do wykonania których był obowiązany. Uchylanie się przez producenta od prowadzenia przedmiotowych badań świadczy o niewłaściwym funkcjonowaniu praktyki produkcyjnej, gdyż prawidłowo funkcjonujący zakład bez ingerencji służb nadzorujących wykonuje badania i inne czynności w oparciu o uprzednio opracowany harmonogram. Brak badań uniemożliwia organowi nadzoru prawidłową ocenę w zakresie przydatności do spożycia i zdrowotności artykułów spożywczych produkowanych w zakładzie, a wprowadzanie do obrotu takich środków stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia konsumenta. Stosownie do przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w razie uchylania się od wykonania obowiązków nałożonych na stronę zostają podjęte czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych w celu wykonania nałożonego obowiązku. W myśl art. 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym organ stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie, które prowadzą do wykonania nałożonego obowiązku. Organem egzekucyjnym jest Powiatowy Lekarz Weterynarii, organem nadzoru, a zarazem odwoławczym, po myśli art. 23 § 1 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest Wojewódzki Lekarz Weterynarii w związku z art. 49 § 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej /t.j. Dz. U. z 1994 r. Nr 66, poz. 752/. Organ egzekucyjny wszczął postępowanie egzekucyjne doręczając zobowiązanemu w dniu 14 marca 2002 r. tytuł wykonawczy z dnia [...] marca 2002 r. znak Nr [...]. W zażaleniu na postanowienie K. J. wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podkreślił, iż nałożony na niego obowiązek został wykonany. Polska Norma PN-A-82007 "Przetwory Mięsne, Wędliny" dokonuje podziału na grupy technologiczne i rodzaje wędlin. Zdaniem skarżącego grupa technologiczna to identyczna wędlina co do procesu technologicznego, a tym samym, co do okresu przechowywania. Zaś badania przechowalnicze należy wykonać dla grup technologicznych wędlin, a nie dla poszczególnych rodzajów wędlin. Po rozpatrzeniu zażalenia organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W opisanym na wstępie postanowieniu wskazał, iż zarzuty K. J. są niezgodne z ustaleniami zawartymi w protokole kontroli Zakładu Mięsnego z 22 II 2002 r. Nie przedstawił on do wglądu stosownej dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie badań przechowalniczych umożliwiających organowi nadzoru określenie terminu przechowywania wędlin zgodnie z polską normą. Postanowienie to zaskarżył do NSA K. J. wnosząc o jego uchylenie. W motywach skargi podniósł, iż w czasie kontroli inspektorzy nie żądali przedłożenia dokumentacji dotyczącej badań przechowalniczych, które znajdowały się do wglądu w siedzibie Zakładu. Do skargi dołączył wyniki badań przechowalniczych wędlin z 27 XII 2000 r. oraz z 2 IV 2001 r. – przeprowadzone przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w K. Poza tym badania przechowalnicze prowadzone były przez Laboratorium Zakładowe z 1 II 2000 r., 20 IX 2000 r., 26 III 2001 r., 25 IX 2001 r. i 15 I 2002 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Naprowadził, iż skarżący dwukrotnie wykonał badania przechowalnicze 7 asortymentów, zaś postępowanie egzekucyjne dotyczy braku przeprowadzonych badań przechowalniczych w laboratorium urzędowym na pozostałe asortymenty produkowane w Zakładzie. Przy ustalaniu okresów przechowywania każdy asortyment w grupie należy traktować oddzielnie. Wobec nie przedstawienia do wglądu kontrolującym w dniu 22 II 2002 r. wyników tychże badań pomimo nałożonego decyzją obowiązku nałożył grzywnę w celu przymuszenia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 styczni 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż podnosi skarżący. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zatem władny jest do uwzględnienia skargi ze względu na inne uchybienia niż te, które przytoczyła strona skarżąca. Stosownie do art. 33 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego może być brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia. Postępowanie egzekucyjne wszczyna się po wydaniu tytułu wykonawczego, który powinien zawierać dane oznaczone precyzyjnie w art. 27 § 1 u.o.p.e.a. Równocześnie do tytułu wykonawczego powinien być dołączony dowód doręczenia upomnienia /art. 27 § 3/ lub wyraźne stwierdzenie, że nie było ono konieczne. W niniejszej sprawie brak takiego dowodu doręczenia upomnienia. Zauważyć należy, że z uwagi na jednobrzmiące brzmienie przepisu art. 27 § 3 dołączenie dowodu doręczenia upomnienia lub stwierdzenie, że nie było ono konieczne nie ma wyjątków od tej zasady. W niniejszej sprawie brak takiego dowodu doręczenia upomnienia. Zauważyć należy, że z uwagi na jednobrzmiące brzmienie przepisu art. 27 § 3 cyt. ustawy dowodu doręczenia nie może zastąpić adnotacja w treści tytułu wykonawczego, iż upomnienie takie zostało doręczone z dniem 4 XII 2000 r. Przepis art. 15 § 1 ustawy dopuszcza możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego dopiero po upływie 7 dni od doręczenia stronie pisemnego upomnienia, które powinno zawierać wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. W przypadku braku upomnienia należy wskazać przepis, który zwalnia od takiego obowiązku. W dalszej kolejności zauważyć należy, iż zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy tytuł wykonawczy wśród niezbędnych elementów, o których mowa w cyt. art. winien zawierać pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Kategoryczne brzmienie przepisu art. 27 § 1 "tytuł wykonawczy zawiera" nie daje możliwości odejścia od tego wymogu. Jak wynika z treści przepisu art. 67 § 1, art. 68 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej sporządza protokół z każdej czynności postępowania mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaś protokół sporządza się tak aby z niego wynikało: kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał. Wymogom tym nie odpowiada protokół z dnia 22 II 2002 r., w oparciu o który wydano zaskarżone postanowienia. Protokół został podpisany przez skarżącego na stronie 2-ej a następnie dołączone są do niego str. 3 i 4, nie podpisane przez skarżącego, a z adnotacji wynika, że na żądanie kontrolujących nie przedstawił wyników badań, do których był zobowiązany. W pismach skarżący podnosi, że nikt go o wyniki tych badań nie pytał, a były one w budynku firmy. Te wszystkie uchybienia muszą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienie oraz postanowienia go poprzedzającego. Organ prowadząc ponownie postępowanie egzekucyjne przeprowadzi je zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania egzekucyjnego. Poza tym protokół rozprawy załączony do akt winien odpowiadać przepisom. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd uwzględnił skargę. Na zasadzie przepisu art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, iż do czasu prawomocności wyroku decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło