SA/Rz 990/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert Sędziowie NSA Jerzy Solarski NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i specjalnego skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2003 r Nr. [...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania T. C. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...].03.2003 roku znak : [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na cele bytowe i zasiłku specjalnego - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W podstawie prawnej powołano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej /tekst jednolity Dz.U.Nr 64 póz. 414 z 1998 roku z późniejszymi zmianami/ W uzasadnieniu podano, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. działając z upoważnienia Rady Miejskiej udzielonego uchwałą Rady Miejskiej M. Nr [...] i Nr [...] z dnia 24.08.2000 r. w sprawie upoważnienia Kierownika OPS w M. do wydawania decyzji administracyjnych z zakresu pomocy społecznej, decyzją znak : [...] z dnia [...].03.2003 roku odmówił przyznania dla T. C. zasiłku celowego i zasiłku specjalnego wobec stwierdzenia , że uzyskany dochód przez rodzinę w/w przekracza o kwotę 126,15 zł kryterium dochodowe ustalone zgodnie z art. 4 ust.1 cytowanej ustawy. W odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego T. C. wniósł o jej uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy i opisał swoją trudną sytuację materialną. Rozpatrując w trybie odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania i wyjaśniło, że materiał aktowy sprawy wskazuje, że odwołujący T. C., zamieszkuje i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i 4 małoletnich dzieci. Z wywiadu przeprowadzonego przez pracownika socjalnego wynika, że rodzina odwołującego mieszka w mieszkaniu lokatorsko- własnościowym o powierzchni 59,5 m2, posiada samochód, działkę o powierzchni 320 m2, grunt o pow. 0,35 ha i 0.33 ha lasu. Zgodnie z art. 2a ust. 1 pkt. 2 ustawy o pomocy społecznej dochód rodziny oznacza sumę dochodów miesięcznych osób w rodzinie bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. Dochód rodziny w/w składa się z zarobków żony M. w kwocie 1239,31 zł., 4 zasiłków rodzinnych w kwocie 170 zł., zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 136,64 zł. i dodatku mieszkaniowego w kwocie 132,20 zł. Łączny dochód rodziny odwołującego wynosi 1678,15 zł. czyli jest wyższy o kwotę 126,15 zł. od ustawowego określonego zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej kryterium dochodowego, które wynosi kwotę 1552,00 zł. Na w/w kwotę składa się : - na pierwszą osobę w rodzinie - 418 zł - na drugą osobę w rodzinie powyżej 15 lat - 294 zł. - na każdą osobę poniżej 1 5 lat - 21 0 zł. / 21 0x4 = 840 zł./. Córka Państwa C. – A. ur. [...].1988 roku zgodnie z orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w M. z dnia 04.02.2002 roku Nr [...] jest zaliczana do osób niepełnosprawnych. Ponieważ dochód rodziny odwołującego T. C. przekracza kryterium dochodowe określone w art. 4 ust. 1 nie istnieją przesłanki do udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego. Analiza sytuacji materialnej w/w pozwala na stwierdzenie że nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające przyznanie specjalnego zasiłku celowego lub okresowego o którym mowa w art. 31 a wymienionej ustawy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuca, iż organy błędnie do dochodu wliczyły dodatek mieszkaniowy w kwocie 132,20 zł, zasiłki w kwocie 170 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny oraz błędnie oceniły jego sytuacje majątkową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzianych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/ Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] maja 2003 roku w przedmiocie odmowy przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku celowego. Warunki do otrzymania zasiłku celowego określa przepis art. 32 ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej / Dz.U z 1998 r Nr 64 poz. 414 ze zm / zwana dalej ustawą z uwzględnieniem generalnej zasady wynikającej z art. 4 ust.1 ustawy , która stanowi , że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom, których dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kryterium dochodowego. Skarga nie kwestionuje obliczonego przez organ wysokości dochodu, zarzuca natomiast iż organy do dochodu błędnie wliczyły dodatek mieszkaniowy , zasiłek rodzinny oraz zasiłek pielęgnacyjny nadto błędnie oceniły sytuację majątkową skarżącego w aspekcie posiadania przez niego mieszkania własnościowego i samochodu osobowego co nie polega to na prawdzie. Sąd stwierdza, że dochód rodziny skarżącego został obliczony w/ g zasady wyrażonej w art. 2 a ust.1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z wyżej wymienioną zasadą za dochód uznaje się sumę miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki z tytułu ubezpieczeń; zdrowotnego w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, emerytalnego, rentowych i chorobowego, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz o kwotę wysokości alimentów, świadczonych przez osoby w rodzinie na rzecz innych osób, jednorazowe pieniężne świadczenie socjalne oraz świadczenie w naturze, a także kwotę zwiększenia zasiłku rodzinnego na trzecie i kolejne dziecko oraz dziecko samotnej matki, uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego; w odniesieniu do osób prowadzących działalność gospodarczą oraz osób z nimi współpracujących za dochód przyjmuje się wysokość podaną w oświadczeniu, potwierdzonym przez urząd skarbowy; nie stanowią dochodu składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz ubezpieczenie zdrowotne płacone przez ośrodki pomocy społecznej. Przepis ten wymienia te obciążenia i wydatki, które pomniejszają dochód lub te świadczenia, których ze względu na charakter / świadczenia jednorazowe lub w naturze/ nie zalicza się do dochodu. Z powołanego przepisu art. 2 a ust.1 pkt 2 ustawy wynika, że świadczenia uzyskiwane z tytułu dodatku mieszkaniowego, zasiłku rodzinnego i zasiłku pielęgnacyjnego wlicza się do dochodu zatem zarzut skargi w tej materii jest nieuzasadniony. Co się tyczy zarzutu w kwestii nie przyznania zasiłku w oparciu o art. 31 a ustawy Sąd podziela argumentację organu, że nie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające jego przyznanie. Zarzut podnoszony przez skarżącego w przedmiocie niewłaściwego ustalenia jego sytuacji majątkowej nie znajduje wsparcia wobec znajdującego się w aktach sprawy dowodu tj. wywiadu środowiskowego . Na marginesie należy wyjaśnić, że zasiłek celowy jest świadczeniem z pomocy społecznej o charakterze fakultatywnym, oznacza to, że organ administracyjny rozpoznając wniosek strony o przyznanie takiego świadczenia działa w ramach tzw. uznania administracyjnego. Charakter uznaniowy rozstrzygnięcia skutkuje tym , że kontrola Sądu sprowadza się w istocie do kwestii , czy w toku postępowania przed podjęciem decyzji zostały zachowane zasady proceduralne i czy w tym zakresie rozstrzygnięcia nie doszło do istotnego przekroczenia ram swobodnej oceny i uznania i w tym zakresie Sąd nie stwierdził żadnych uchybień. W tej sytuacji skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa , Sąd skargę oddalił stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/