I SA/Sz 10/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 kwietnia 2005 r. wniosku Z. i C. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [..] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku od nieruchomości za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać Z. i C. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. 1 Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia opłaty sądowej od wniesionej skargi w kwocie 500 zł, złożyli w dniu 17 stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego na przesyłce) wniosek o zwolnienie od tejże opłaty sądowej, który to wniosek uzupełnili w dniu 11 lutego 2008 r. wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym koszty sądowe oraz wniosek o ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), dalej p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. (doręczonym skarżącym 7 marca 2008 r.) referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, natomiast w dniu 10 marca 2008 r. skarżący złożyli pismo nazwane zażaleniem na w/w postanowienie referendarza sądowego z dnia 3 marca 2008 r., potraktowane przez Sąd jako sprzeciw od tego postanowienia. Stosownie do przepisu art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że źródłem utrzymania rodziny jest renta inwalidzka skarżącego w wysokości ok. 700 zł obciążona egzekucją sądową w wysokości 220,39 zł, a miesięczne wydatki stanowią kwotę średnio ok. 1.000,00 zł. Skarżący podali, że prowadzą wspólne gospodarstwo wraz z 24-letnim synem, nieosiągającym żadnych dochodów, a odnośnie do stanu majątkowego wskazali na udział w 1/3 części nieruchomości, mieszkanie o powierzchni 35 m² oraz brak jakichkolwiek oszczędności. Do wniosku skarżący dołączyli: - zawiadomienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 lipca 2007 r. o wysokości świadczenia rentowego C. D. od 1 lipca 2007 r. wynoszącego 881,58 zł i dokonywanym miesięcznym potrąceniu egzekucyjnym kwoty 220,39 zł, - kopię zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w G. stwierdzające, że D. D. od dnia 10.01.2007 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, - kopię zaświadczenia z dnia 8 marca 2007 r. potwierdzającego, że D. D. jest uczniem III Liceum Ogólnokształcącego (zaocznego) w T. oraz kopie dowodów wpłat z tego tytułu z listopada 2006 r. i grudnia 2006 r. wpisowego w kwocie 100 zł oraz czesnego za okres od września do grudnia 2006 r. w kwocie 320 zł, - kopie przekazów pocztowych renty C. D. za miesiące grudzień 2006 r., styczeń 2007 r. i luty 2007 r. na kwotę ok. 750 zł, - kopie faktur za leki z okresu styczeń 2006 r., luty 2006 r. i marzec 2006 r., - kopie faktur za energię elektryczną z dnia 24.01.2007 r. oraz za gaz z dnia 7.01.2007 r., - kopię opinii biegłych sądowych z dnia 8.05.2006 r. dotyczące stanu zdrowia Z. D., - kopię decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2007 r., z którego wynika, że Z. i C. D. posiadają budynki mieszkalne o pow. 97 m kw., grunty o łącznej pow. 1.217 m kw. oraz pozostałe budynki o pow. 10 m kw. W wykonaniu wezwania z dnia 28 stycznia 2008 r. skarżący przedłożyli jedynie odpis wspólnego zeznania podatkowego za 2006 r., w którym zadeklarowali przychody C. D. z renty w wysokości (...) zł, z działalności wykonywanej osobiście w wysokości (...) zł, koszty uzyskania przychodów w łącznej wysokości (...) zł, dochód w wysokości (...) zł. Oświadczyli także, że syn D. D. wyprowadził się z ich mieszkania w 2007 r. i nie zamieszkuje z nimi od kilkunastu miesięcy, prowadząc odrębne gospodarstwo domowe, w związku z tym wnioskodawcy nie są w stanie dostarczyć dokumentów w postaci zaświadczenia z PUP i zaświadczenia o kontynuowaniu przez niego nauki. Odnośnie żądanych aktualnych dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki oraz stan zdrowia Z. D. skarżący oświadczyli, że przedłożyli wraz z wnioskiem z dnia 17 stycznia 2008 r. rachunki i faktury oraz opinię biegłych sądowych, iż skarżąca jest inwalidką stopnia umiarkowanego. Ponadto wyjaśniono, że Z. D. korzysta z ubezpieczenia zdrowotnego swojego męża i dlatego "została wykreślona z ubezpieczenia Powiatowego Urzędu Pracy w G. od kilku lat". Wraz ze złożeniem sprzeciwu od postanowienia z dnia 3 marca 2008 r., skarżący przedłożyli dodatkowe dokumenty potwierdzające wysokość otrzymywanej przez skarżącego renty (w wysokości netto 882 zł, obciążonej od 1 listopada 2007 r. kwotą 220,39 zł – decyzja ZUS z 9 listopada 2007 r.), dokumentację medyczną wskazującą na ich stan zdrowia wraz z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności skarżącej oraz faktury za energię i gaz (miesięcznie na łączną kwotę ok. 93 zł), decyzję w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2008 rok w kwocie 404,00 zł oraz wydruk z rachunku bankowego skarżącego z saldem końcowym na dzień 30 stycznia 2008 r. w wysokości 38,10 zł. Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ). Ocena przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżących, z uwzględnieniem wysokości uzyskiwanych miesięcznie dochodów, (renta skarżącego w wysokości brutto 882,00 zł) i stanu zdrowia Z. i C. D., prowadzi do wniosku, że skarżący znajdują się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie. Dlatego, należało na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a. zwolnić skarżących od kosztów sądowych oraz ustanowić im adwokata z urzędu.