I SA/Sz 1000/14

Dnia 15 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej O.R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 23 września 2014 r., I SA/Sz 1000/14, w sprawie ze skargi O.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 27 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 września 2014 r., odrzucił skargę O.R.– dalej: "skarżąca" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 27 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok. Pismem zatytułowanym "zażalenie" z dnia 4 października 2014 r. (nadanego w dniu 6 października 2014 r.) skarżąca wniosła do WSA w Szczecinie skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę. W skardze napisała, że dwukrotnie żądano od niej opłaty od skargi w kwocie po [...] zł i te opłaty zostały uiszczone. Ponadto skarżąca wskazała, że w sprawie naruszono przepisy prawa przez dowolną ocenę dowodów. Zdaniem skarżącej na tej podstawie należy uchylić postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym, sprawę rozpoznać merytorycznie i wydać orzeczenie stosowne, słuszne i zgodne z przedstawionym stanem faktycznym. Ponadto do pisma skarżąca załączyła kopię pisma z dnia 23 lipca 2014 r., pisma z dnia 29 stycznia 2014 r. wraz z kopiami potwierdzeń uiszczonych opłat od spraw o sygn. akt I SA/Sz 112/14 oraz I SA/Sz 810/14. Skarga kasacyjna sporządzona została przez skarżąca własnoręcznie i osobiście podpisana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a." skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepis art. 178 P.p.s.a. stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odrzucenie przez sąd I instancji skargi, jest w rozumieniu art. 173 § 1 P.p.s.a. postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i w związku z tym przysługuje stronie skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Skarga kasacyjna z dnia 4 października 2014 r. złożona przez O. R., została sporządzona i podpisana przez samą skarżącą. Ponadto w treści pisma nie sprecyzowano podstaw określonych w art. 174 P.p.s.a., na których opiera się ta skarga. Jednocześnie ani z treści skargi, ani z informacji znanych Sądowi z urzędu nie wynika aby osoba, która podpisała się pod skargą kasacyjną, była jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Należy przy tym zauważyć, że przy doręczeniu zaskarżanego postanowienia skarżąca została prawidłowo pouczona o wymogach formalnych tego środka zaskarżenia. Skarga kasacyjna jako środek prawny o charakterze sformalizowanym powinna zostać sporządzona przez osoby kwalifikowane. Przez sporządzenie skargi kasacyjnej należy rozumieć zarówno jej napisanie jak i podpisanie przez osobę wymienioną w art. 175 P.p.s.a. Podpisanie skargi przez osobę nieuprawnioną jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 P.p.s.a. i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. Dodatkowo wskazać należ, iż brak w skardze kasacyjnej podstaw oraz ich uzasadnienia, co czyni skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a. Uzupełnienie braków skargi kasacyjnej odnosi się tylko i wyłącznie do wymogów określonych w art. 46 i 47 oraz art. 215 § 1 P.p.s.a. (por. "Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi - komentarz", pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2013, wydanie 2, s. 657). Wobec powyższego, na podstawie art. 178 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji. Brak wpisu sądowego w świetle art. 222 P.p.s.a. nie miał w tym wypadku znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi.