I SA/Sz 1000/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 27 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 rok p o s t a n a w i a: 1. odrzucić zażalenie z dnia 5 maja 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 1000/14 o odrzuceniu zażalenia; 2. odrzucić zażalenie z dnia 24 września 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 września 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 1000/14 o odrzuceniu zażalenia. O.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 27 czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. Powyższą skargę Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1000/14. Następnie postanowieniem z dnia 15 października 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną na ww. postanowienie, zaś postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r. Sąd odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było sporządzenie pism osobiście przez skarżącą. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dalszym toku postępowania sądowego złożyła 11 kolejnych zażaleń, wszczynających postępowania zażaleniowe, zaskarżając bądź to postanowienia tut. Sądu, bądź to Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu od kolejnych zażaleń oraz ponowne wezwania o wpis od zażaleń wystosowane po uprawomocnieniu się Zarządzeń Przewodniczącego Wydziału w tym zakresie. I tak, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1000/14, odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 28 listopada 2014 r., wniesione na postanowienie z 18 listopada 2014 r. odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Przyczyną odrzucenia tego zażalenia było jego nieopłacenie. O.R. w piśmie z dnia 5 maja 2015 r. złożyła zażalenie na ww. postanowienie z dnia 21 kwietnia 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 maja 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty od zażalenia z dnia 5 maja 2015 r. Pismem z dnia 17 maja 2015 r. skarżąca zaskarżyła Zarządzenie z dnia 14 maja 2015 r., a Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 20 lipca 2015 r., sygn. akt II FZ 496/15 oddalił zażalenie skarżącej. W konsekwencji tego, że Zarządzenie z dnia 14 maja 2015 r. uprawomocniło się, skarżącą w dniu 4 sierpnia 2015 r. wezwano ponownie do uiszczenia wpisu od zażalenia ustalonego w tym Zarządzeniu. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 6 sierpnia 2015 r. (k. 127). Mimo pouczenia o skutkach nieopłacenia zażalenia, skarżąca złożyła (w piśmie z 10 sierpnia 2015 r.) po raz kolejny zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia ustalonego Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 14 maja 2015 r. Z uwagi na niedopuszczalność zażalenia w dniu 16 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie skarżącej z 10 sierpnia 2015 r. Z kolei w piśmie z dnia 24 września 2015 r. O.R. złożyła zażalenie na ww. postanowienie Sądu z 16 września 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 października 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 24 września 2015 r. (k. 162). W dniu 16 października 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła zażalenie na ww. Zarządzenie z dnia 8 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 881/15 oddalił to zażalenie, uznając wpis od zażalenia z dnia 24 września 2015 r. w kwocie 100 zł za należny i ustalony w prawidłowej wysokości. Wskutek tego orzeczenia, skarżącą wezwano ponownie w dniu 21 grudnia 2015 r. do uiszczenia prawomocnie ustalonego wpisu od zażalenia, stosownie do Zarządzenia z dnia 8 października 2015 r. (k. 193). Pismo Sądu z dnia 21 grudnia 2015 r. zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 24 września 2015 r., skutecznie doręczono skarżącej w dniu 28 grudnia 2015 r. (k. 194). Skarżąca nie uiściła wpisu również od tego zażalenia, zaś pismem z dnia 28 grudnia 2015 r., złożyła zażalenie na ww. wezwanie. Sąd odrzucił to zażalenie postanowieniem z 13 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zażalenia skarżącej z dnia 5 maja 2015 r. i z dnia 24 września 2015 r. podlegały odrzuceniu. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W oparciu o art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pismem podlegającym opłacie jest także zażalenie. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku, gdy nie został uiszczony odpowiedni wpis, przewodniczący – w oparciu o art. 220 § 1 zdanie drugie w zw. z § 3 p.p.s.a. – wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia, uiścił od tego zażalenia wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem zażalenia przez sąd. W sprawie, w piśmie z 5 maja 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2015 r. Z kolei w piśmie z dnia 24 września 2015 r. zaskarżyła zażaleniem postanowienie tut. Sądu z dnia 16 września 2015 r. Po uprawomocnieniu się zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I w kolejności z 14 maja 2015 r. i 8 października 2015 r. skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisów od obu zażaleń w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 6 sierpnia 2015 r. i odpowiednio 28 grudnia 2015 r. W zakreślonych terminach skarżąca nie uiściła jednak należnych wpisów, lecz złożyła kolejne zażalenia na ponowne wezwania o wpisy od zażaleń, które zostały ustalone prawomocnymi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z 14 maja 2015 r. i z 8 października 2015 r. W tym stanie rzeczy, z uwagi na nieopłacenie omawianych zażaleń, Sąd był zobligowany – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – odrzucić zażalenie skarżącej z 5 maja 2015 r. o czym orzekł w pkt I sentencji, oraz odrzucić zażalenie z dnia 24 września 2015 r., o czym orzekł w pkt II sentencji.