I SA/Sz 1025/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. B. K. (dalej: "Skarżący") w dniu 5 listopada 2017 r. (data nadania pisma via poczta elektroniczna – vide: k. 4 akt sądowych) wniósł, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Drugi egzemplarz skargi, opatrzony własnoręcznym podpisem Skarżącego, został przez Niego nadany w placówce pocztowej w dniu 7 listopada 2017 r. (vide: k. 7 akt sądowych). Opisane powyżej ostateczne postanowienie, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi na ten akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zostało doręczone Skarżącemu w dniu 29 września 2017 r. (odbiór przesyłki osobiście pokwitował Skarżący – vide: k. 10 akt administracyjnych organu odwoławczego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca postanowieniem skargę, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy strona skarżąca nie skorzysta z przysługującej jej instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Strona skarżąca, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem poczty elektronicznej, o dacie wniesienia pisma zasadniczo przesądza chwila wpływu danych do systemu teleinformatycznego adresata (por. postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt II OZ 143/17, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), natomiast w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem placówki pocztowej - data widoczna na pieczęci nadawczego urzędu pocztowego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że ostateczne postanowienie organu administracji zostało doręczone Skarżącemu w dniu 29 września 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia 30 października 2017 r. (poniedziałek). Tymczasem pierwszy egzemplarz skargi został przez Skarżącego nadany za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 5 listopada 2017 r., zaś drugi, opatrzony podpisem Skarżącego – za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 7 listopada 2017 r. Wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.