I SA/Sz 1027/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat D. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokat D. L. kwotę [...] zł ([...] złotych) powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał skarżącemu S. B. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła do wykonywania prawa pomocy adwokat D. L. Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę S. B. Pismem z dnia [...] r. adwokat D. L. złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie, wskazując, iż koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej: "P.p.s.a." wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 461), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. W przedmiotowej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia wynosi [...] zł, zatem wynagrodzenie należne adwokatowi za dokonaną czynność wynosi [...] zł (50% z kwoty [...] zł). Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokat D. L. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości [...] zł, które zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23% podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.