I SA/Sz 103/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtysiak,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r. oraz na odsetki za zwłokę I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 13 września 2016 r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelnik Z. Urzędu Skarbowego w S. postanowieniem z dnia z dnia [...] r., nr [...] zaliczył S. H. S. z o. o. z siedzibą w P., dalej "spółką", wpłatę z dnia 18 marca 2016 r. - w kwocie [...] zł na poczet podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r. w kwocie [...] zł oraz na odsetki za zwłokę od tej zaległości podatkowej w kwocie [...] zł (do zwrotu [...] zł). W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w S. wydał decyzję z dnia 30 marca 2015 r., nr [...] określającą, m.in. zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r., w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego wszczętego w dniu 9 grudnia 2013 r. Organ pierwszej instancji podał, że spółka dostarczyła dowody źródłowe do siedziby organu kontroli skarbowej w dniu 6 lutego 2014 r., po wystosowaniu i skutecznym doręczeniu trzech wezwań z dnia 13 grudnia 2013 r., z dnia 2 stycznia 2014 r. i z dnia 24 stycznia 2014 r. Organ pierwszej instancji wymienił jakie czynności i kiedy zostały przeprowadzone przez organ kontroli skarbowej. Organ pierwszej instancji wskazał też na czynności spółki, które przyczyniły się, jego zdaniem, do opóźnienia w wydaniu decyzji. Organ pierwszej instancji podał, że spółka przekazała organowi kontroli skarbowej dokumenty źródłowe po trzech miesiącach od momentu wszczęcia postępowania kontrolnego oraz, że do dnia doręczenia protokołu analizy dowodów źródłowych spółka nie przejawiała żadnej inicjatywy dotyczącej wyjaśnienia sprawy. Kierowane przez nią do organu pisma stanowiły w dużej mierze odpowiedzi na zapytania inspektora kontroli skarbowej. Organ pierwszej instancji, za nieuzasadniony uznał pogląd spółki, że organ kontroli skarbowej zwlekał z wydaniem decyzji do momentu opublikowania wyroku NSA w dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1493/14, gdyż jak wynikało z akt organ kontroli skarbowej wydał przedmiotową w dniu 10 lutego 2015 r. W ocenie organu podatkowego pierwszej instancji, opóźnienie w wydaniu decyzji organu kontroli skarbowej powstało z przyczyn niezależnych od tego organu. W tej sytuacji brak było przesłanek do zastosowania przerwy w naliczaniu odsetek za zwłokę w rozumieniu art. 24 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 720), dalej "u.k.s.". Organ pierwszej instancji przedstawił sposób wyliczenia odsetek. Spółka złożyła zażalenie od powyższego postanowienia i wniosła o jego uchylenie w części dotyczącej naliczenia odsetek za okres za zwłokę od 6 lutego 2014 r. do 3 kwietnia 2015 r. i naliczenie odsetek w prawidłowej wysokości. Zarzuciła organowi naruszenie art. 24 ust. 5 u.k.s. przez naliczenie odsetek za tzw. okres bezodsetkowy. Spółka szeroko uzasadniła swoje stanowisko, wskazując że do przedłużenia postępowania przyczynił się sam organ kontroli skarbowej, który mimo, iż miał możliwość zapoznania się z dokumentami w siedzibie firmy bezpodstawnie żądał przekazani ich do swojej siedziby. Ponadto to spółka była jedyną aktywną stroną w postępowaniu, gdyż przedkładała materiał dowodowy, a organ kontroli skarbowej konsekwentnie odrzucał te dokumenty, w zasadzie ich nie badając. Zdaniem spółki, organ kontroli skarbowej nie analizował otrzymanych dokumentów na bieżąco i ograniczał się do sporządzenia pism mających na celu realizację prostych czynności technicznych. Do działań powodujących opóźnienie organ pierwszej instancji zaliczył m.in. przekazanie przez spółkę kserokopii brakującej faktury VAT. Spółka wskazała, że przekazała przedmiotowy dokument niezwłocznie z zachowaniem terminu określonego w wezwaniu oraz że faktura ta dotyczyła I kwartału 2011 r., który był badany w trakcie postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od 1 lipca 2010 r. do 30 czerwca 2011 r. zakończonego prawomocną decyzją umarzającą postępowanie, ze względu na jego bezprzedmiotowość wydaną przez Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. Spółka podała, że terminowo, z zachowaniem terminu wyznaczonego przez organ kontroli skarbowej i wyczerpująco odpowiedziała na pismo z prośbą o wyjaśnienie, czy zwracała się o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług mimo, że w tej kwestii organ zwracał się wcześniej do organu interpretacyjnego. Zdaniem spółki, jedynym dodatkowym działaniem organu kontroli skarbowej, poza analizą dokumentów przekazanych przez spółkę była korespondencja z Urzędem Morskim w S., przekazana organowi w maju i listopadzie 2014 r. Wystąpienie o przekazanie odpowiednich dokumentów, w ocenie spółki, można było przeprowadzić w ciągu miesiąca, a nie na przestrzeni pół roku. Spółka podała, że nie może ponosić konsekwencji zwłoki w działaniu pracowników organu kontroli skarbowej. Spółka wskazała, że organ pierwszej instancji nie podał, w jakim stopniu oczekiwanie na dokumenty od tych organów przyczyniło się do opóźnienia w zakończeniu postępowania kontrolnego, jaki był czas oczekiwania na poszczególne dokumenty. Spółka podała, że trudno było odnieść się jej do tej przesłanki. Z zebranych materiałów, w tym protokołów dotyczących postępowania podatkowego prowadzonego przez organ kontroli skarbowej, wynikało, że co do zasady organ kontroli skarbowej otrzymywał informację zwrotną w terminie 2-3 tygodni maksymalnie. Spółka podała, że jeżeli organ kontroli skarbowej oczekiwał na rozpoznanie przez NSA sprawy o sygn. akt I FSK 1493/14, to winien zawiesić postępowanie podatkowe. Dyrektor Izby Skarbowej w S. wydał w dniu 1 grudnia 2016 r. postanowienie nr [...] , w którym utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podał, że niespornym w sprawie była okoliczność, że decyzja organu kontroli skarbowej została doręczona stronie w dniu 13 lutego 2016 r. (dopisek Sądu data błędna powinno być 3 kwietnia 2015 r.), tj. z przekroczeniem 6 miesięcznego terminu od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, o którym mowa w art. 24 ust. 5 u.k.s. Istotą sporu było czy przy zaliczaniu wpłaty z dnia 18 marca 2016 r. znajduje zastosowanie art. 24 ust. 6 u.k.s. Zgodnie z tym przepisem nalicza się odsetki za zwłokę za okres od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego do dnia doręczenia decyzji, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczyniła się kontrolowana spółka oraz że opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. Zdaniem organu odwoławczego, w sprawie zaistniały przyczyny do zastosowania art. 24 ust.6 u.k.s. Organ odwoławczy podał, że spółka wprawdzie przyznała, iż istotnie przyczyniła się do przedłużenia postępowania kontrolnego o dwa miesiące, to jednak organ podatkowy pierwszej instancji, z braku podstaw prawnych, nie mógł uznać, że tylko za ten okres należy naliczyć odsetki za zwłokę, a za pozostały okres zastosować przerwę w naliczaniu odsetek za zwłokę. W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny prowadzonego postępowania kontrolnego, mając na uwadze złożoność sprawy, ilość i rodzaj przeprowadzanych dowodów, a także terminowość i celowość czynności podejmowanych przez organ w toku postępowania, prawidłowe zorganizowanie postępowania, czas niezbędny do dokonania czynności organizacyjnych oraz wskazał je w uzasadnieniu zaskarżonego postępowania. Wskazane czynności te zajmowały odpowiednią ilość czasu i uzasadnione były z uwagi na zawiłość sprawy i jej etap oraz z uwagi na konieczność respektowania uprawnień stron postępowania, zatem uznać należy, że przedłużenie postępowania nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. W takiej sytuacji brak było podstaw do odstąpienia od naliczania odsetek za zwłokę za okres od dnia wszczęcia postępowań do dnia doręczenia decyzji organu kontroli skarbowej. Organ odwoławczy wskazał, że organ kontroli skarbowej nie dysponował od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego wszystkimi niezbędnymi dokumentami. Kontrolowana spółka przedłożyła dokumenty źródłowe dopiero po dwóch miesiącach od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, a dalsze niezbędne dokumenty zostały zgromadzone w toku postępowania. Skoro, przez dwa miesiące organ kontroli skarbowej oczekiwał na dokumenty spółki, to trudno czynić zarzut, że kontrola skarbowa winna być przeprowadzona w okresie krótszym. Biorąc pod uwagę zakres przedmiotowego postępowania kontrolnego, niezbędnym w sprawie stało się przeprowadzenie postępowania dowodowego, w efekcie którego organ kontroli skarbowej mógł ocenić, m.in. rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania. Tym samym zarzut naruszenia art.121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz.201), dalej "o.p.", był niezasadny. Świadczenie usług w związku działaniami mającymi na celu ochronę brzegów morskich, jako świadczenie usług niezwiązanych z ochroną środowiska morskiego oraz niepolegających na utrzymaniu akwenów portowych i torów podejściowych, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług, nie może korzystać z preferencyjnej, 0% było przedmiotem interpretacji podatkowych oraz sporną kwestia w prowadzonym postępowaniu podatkowym wobec spółki, co w ocenie organu odwoławczego, dowodziło skomplikowanemu charakterowi prowadzonego postępowania kontrolnego. Organ odwoławczy przyznał rację spółce, że brakująca faktura VAT dot. I kw. 2011 r. nie miała wpływu na dokonane rozstrzygnięcie. Jednakże była niezbędna dla organu kontroli skarbowej na etapie postępowania kontrolnego. Zdaniem organu odwoławczego, fakt, że podzielono pogląd strony, co do braku możliwości wydania orzeczenia w części dot. podatku od towarów i usług za III i III kw. 2011 r. z uwagi na decyzję Naczelnika Z. Urzędu Skarbowego w S. umarzającą postępowanie nie oznaczało, iż zaistniała przesłanka do odstąpienia od naliczania odsetek za zwłokę za okres będący przedmiotem sporu. Organ odwoławczy stwierdził, że okoliczność zwrócenia się do spółki jak i do organu interpretacyjnego o podanie w stosunku do spółki były wydane interpretacje nie świadczyło o tym, iż postępowanie kontrolne było źle zorganizowane. W ocenie organu odwoławczego, zbędne było odniesienie się w niniejszym postępowaniu do tego, że organ kontroli skarbowej nie uwzględnił wniosków spółki z dnia 24 grudnia 2014 r. o przeprowadzenie dowodu z zeznań wskazanych świadków, uzasadniając, że wszechstronna analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwoliła na ustalenie celu prowadzonych prac, który determinuje zastosowanie właściwej stawki podatkowej podatku od towarów i usług. Ustosunkowując się do zarzutu spółki, że organ kontroli skarbowej doprowadził do przewlekłości postępowania, gdyż oczekiwał na wyrok NSA i w związku z tym winien zawiesić postępowanie, organ odwoławczy wskazał, że nie jest to przyczyna do zawieszenia postępowania. Ponadto organ kontroli skarbowej wydał decyzje podatkowe wcześniej niż zapadł wyrok NSA. Organ odwoławczy podał, że w niniejszej sprawie spółka nie złożyła ponaglenia do organu kontroli skarbowej wyższego stopnia, a organ kontroli skarbowej każdorazowo wyznaczał nowy termin załatwienia sprawy i wskazywał przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie. Spółka złożyła skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jego uchylenie w zaskarżonej części oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organowi naruszenie art. 24 ust. 5 u.k.s. przez naliczenie odsetek za tzw. okres bezodsetkowy. Spółka podtrzymała swoje stanowisko zaprezentowane w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a", połączyć do wspólnego rozpoznania sprawy o sygn. akt: I SA/Sz 101/17, I SA/Sz 102/17, I SA/Sz 103/17, I SA/Sz 104/17, I SA/Sz 105/17, I SA/Sz 219/17, I SA/Sz 220/17, I SA/Sz 221/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 24 ust. 1 u.k.s., organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne decyzją (art. 24 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2) lub wynikiem kontroli (pkt 2). Stosownie do art. 24 ust. 5 u.k.s., jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie została doręczona w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, nie nalicza się odsetek za zwłokę za okres od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego do dnia doręczenia decyzji. Na podstawie art. 24 ust. 6 u.k.s., przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli do opóźnienia w wydaniu decyzji przyczynił się kontrolowany lub jego przedstawiciel lub opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu. W niniejszej sprawie bezsporne było, że organ kontroli skarbowej doręczył przedmiotową decyzję spółce po upływie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego. Istotą sporu było zastosowanie przez organ pierwszej instancji art. 24 ust. 6 u.k.s. Rozwiązanie zawarte art. 24 ust. 5 u.k.s. ma na celu wprowadzenie ochrony kontrolowanych przed niekorzystnymi skutkami przewlekłości postępowania. Przepis ten ma za zadanie dyscyplinować organy do prowadzenia postępowań bez zbędnej zwłoki i ich zakończenia w czasie jak najkrótszym. Ponadto służy wzmocnieniu zasady szybkości postępowania wynikającej z art. 125 o.p. Jego analiza wskazuje, że ma on na celu przeciwdziałanie przedłużaniu prowadzonych postępowań przez organy kontroli skarbowej w sprawach określania zobowiązań podatkowych. Zamiarem ustawodawcy było uwolnienie podatników od obowiązku płacenia odsetek za zwłokę przy niezawinionym przez stronę przedłużaniu postępowania. Odpowiedzialność za sprawność postępowania podatkowego ponoszą organy podatkowe, a możliwość przypisania współodpowiedzialności za opóźnienia w tym zakresie podatnikowi może wystąpić tylko wyjątkowo, tj. tylko wtedy, gdy pomiędzy zachowaniem podatnika powodującym przedłużenie postępowania a okresem opóźnienia wydania decyzji (w rozumieniu art. 54 § 2 o.p) zachodzi związek przyczynowo-skutkowy (przesłanka pozytywna), przy czym zachowanie to nie polega na korzystaniu przez stronę z przysługujących jej uprawnień procesowych (przesłanka negatywna). Korzystanie przez stronę z przysługujących jej w ramach postępowania podatkowego uprawnień proceduralnych nie jest przyczynieniem się strony lub jej przedstawiciela do opóźnienia w wydaniu decyzji ("Ustawa o kontroli skarbowej. Komentarz" pod red. K. Kandut, wydawnictwo Wolters Kluwer -LEX 2014 wydanie II, do art. 24). W ocenie Sądu, organy obu instancji nie przedstawiły rzetelnego i przekonywującego uzasadnienia i argumentacji dla forsowanego stanowiska, że postępowanie kontrolne nie zakończyło się w terminie z przyczyn niezależnych od organu. Należy podkreślić, że uzasadnienie zaskarżonego aktu nie opiera się na chronologicznym przedstawieniu podejmowanych czynności, lecz ich analizie w kontekście czasu prowadzenia postępowania kontrolnego. W aktach sprawy brak było dokumentów źródłowych, które umożliwiłyby Sądowi ocenę czynności przeprowadzonych przez organ w kontekście braku możliwości zakończenia postępowania kontrolnego w terminie z przyczyn nieleżących po stronie organu. Sąd nie mógł dokonać kontroli, czy w istocie przebieg postępowania, w tym ilość i rodzaj przeprowadzanych dowodów, a także terminowość i celowość czynności podejmowanych przez organ kontroli skarbowej uzasadniała ocenę, że opóźnienie rzeczywiście powstało z przyczyn niezależnych od organu. W postępowaniu podatkowym organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa (art. 120 o.p.), postępowanie to powinno być one prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 o.p.) i w toku tego postępowania organy podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art. 122 o.p.). Stosownie do art. 187 § 1 o.p., organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organy winny wskazać nie tylko jakie działania podejmował organ kontroli skarbowej, ale też wykazać, że te działania były celowe, niezbędne i podejmowane niezwłocznie celem należytego wyjaśnienia sprawy. Wskazać należy, że to rolą organów było prawidłowe wykazanie, iż opóźnienie było skutkiem przyczyn niezależnych od organu kontroli skarbowej, ewentualnie, czy do opóźnienia przyczyniła się sama strona postępowania. Podkreślić należy, że spółka nie kwestionowała faktu naliczenia odsetek za okres od wszczęcia postępowania do dnia 6 lutego 2014 r., gdyż dopiero w tym dniu spółka dostarczyła dowody źródłowe do siedziby organu kontroli skarbowej. Zaznaczyć należy także, że na niekorzyść spółki nie mogą być przytaczane okolicznością związane ze służącymi jej uprawnieniami jako stronie postępowania, np. fakt zapoznania z materiałem dowodowym (por. wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2016 r. sygn. akt I FSK 75/15). Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, uzasadniony był zarzut spółki o braku uwzględnienia, przy dokonanym zarachowaniu, przepisów dotyczących tzw. okresów nieodsetkowych, o których mowa w art. 24 ust. 5 u.k.s. Organy naruszyły też wyżej wymienione przepisy postępowania. Podkreślić należy, że sprawy rozpoznawane na dzisiejszej wokandzie były już przedmiotem sporu przed tutejszym Sądem w dniu 3 sierpnia 2016 r., kiedy to Sąd w wyrokach o sygn. akt I SA/Sz 574/16, I SA/Sz 575/16, I SA/Sz 576/16, I SA/Sz 577/16, I SA/Sz 578/16 oddalił skargi spółki na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 8 kwietnia 2016 r. o wskazanych numerach w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za określone kwartały danego roku. Wówczas organ odwoławczy uchylił postanowienia organu pierwszej instancji i przekazał sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd zaakceptował stanowisko organu odwoławczego, że organ pierwszej instancji wydał zaskarżone postanowienie z pominięciem dyspozycji art. 217 § 2 o.p., gdyż nie przedstawił okoliczności faktycznych i przepisów prawa stanowiących podstawę naliczenia odsetek za zwłokę za okres trwania postępowania kontrolnego przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Brak uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia powodował, w ocenie organu odwoławczego, że niemożliwym było zajęcie merytorycznego stanowiska w spornej kwestii przez ten organ z uwagi na zasadę dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 128 o.p., wyrażającej prawo podatnika do rozstrzygnięcia sprawy dwukrotnie, w dwóch organach, z których organ odwoławczy kontroluje poprzez wydanie postanowienia postanowienie organu pierwszej instancji. W niniejszej sprawie organ podatkowy pierwszej instancji nie wskazał ani nie udokumentował konkretnych okoliczności, które stanowiły podstawę do uznania, że pomimo przekroczenia czasu trwania postępowania kontrolnego brak było podstaw do zastosowania przerwy w naliczaniu odsetek za zwłokę. Zdaniem Sądu, okoliczność, że dokumenty źródłowe dołączone są do akt sprawy I SA/Sz 230/16, obecnie przekazanej wraz ze skargą kasacyjną Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie stała na przeszkodzie dołączeniu kopii tych dokumentów do niniejszej sprawie. W tym celu organ winien wypożyczyć akta podatkowe celem wykonania kopii dokumentów. Przytoczone orzeczenia sądów dostępne są na www. orzeczenia.nsa.gov.pl. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni poczynione wyżej rozważania Sądu, które stanowią jednocześnie wskazania do dalszego postępowania. Organ powinien uzupełnić materiał dowodowy i dokonać jego rzetelnej analizy, tak by można było ustalić ponad wszelka wątpliwość, czy opóźnienie w załatwieniu sprawy powstało z przyczyn zależnych od organ kontroli skarbowej. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153). Skarżącej przyznano kwotę [...] zł (wpis-[...] zł; wynagrodzenie pełnomocnika- [...] zł; opłata skarbowa od pełnomocnictwa- [...] zł).