I SA/Sz 1030/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2009 r. postanawia: odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. (dalej zwana: "Spółką", "skarżącą"), złożyła w dniu 15 września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. We wniosku tym Spółka podała, że ubiega się o zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Referendarz sądowy wezwaniem z dnia 25 września 2014 r. zobowiązał Spółkę do uzupełnienia w terminie dziesięciodniowym wniosku o przyznanie prawa pomocy przez nadesłanie dokumentów źródłowych dotyczących kondycji finansowej skarżącej, wykazujących istnienie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 48 i 49 akt sądowych). Pismem z dnia 7 października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), reprezentujący skarżącą pełnomocnik, w związku z otrzymanym wezwaniem, oświadczył, że skarżąca z uwagi na zmianę sytuacji finansowej cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy i wnosi o rozpoznanie sprawy. W dniu 2 października 2014 r. został uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana: "P.p.s.a.", nie przewidują umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy. Wobec tego należało go rozpoznać na ogólnych zasadach. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym osobie prawnej, o co ubiegała się skarżąca, może być przyznane wówczas, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jednocześnie w sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy lub budzi wątpliwości, sąd (referendarz) na podstawie art. 255 P.p.s.a. ma prawo wezwać wnioskodawcę do złożenia dodatkowego oświadczenia na temat jego sytuacji majątkowej. W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych skutkowało cofnięciem wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz opłaceniem wpisu od skargi. Mając zatem na uwadze treść pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 7 października 2014 r. należało przyjąć, że skarżąca odstąpiła od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie wyznaczonym normą zawartą w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., co uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy. W tych okolicznościach na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Niniejsze orzeczenie nie stoi na przeszkodzie późniejszemu (do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie) złożeniu przez skarżącą ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeżeli uzna ona, że spełnia ku temu ustawowe przesłanki (wnioskodawczyni musi się przy tym liczyć z obowiązkiem udzielenia informacji, o które została wezwana w związku z niniejszym wnioskiem).