I SA/Sz 1034/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej podatek od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. Pismem z dnia 29 lipca 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisaną wyżej decyzję. Pełnomocnik strony wyjaśnił, że powziął wiadomość o uchybieniu terminu wobec zaadresowania skargi bezpośrednio na adres sądu, na skutek otrzymania pisma sądu z dnia 22 lipca 2014 r. Wskazał, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy, gdyż skarga została błędnie zaadresowana przez pracownika biurowego jego kancelarii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku gdy strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 §1 ab initio p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2013 r. sygn. akt II GZ 519/12). Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 23 czerwca 2014 r., a skargę na tę decyzję pełnomocnik złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 21 lipca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Dzień ten nie może jednak zostać uznany za dzień wniesienia skargi, bowiem składając skargę skarżąca zamiast do właściwego organu skierowała ją bezpośrednio do sądu. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Pismem z dnia 22 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. przekazał przedmiotową skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w dniu 23 lipca 2014 r. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych I i II instancji, o czym powiadomiono pełnomocnika skarżącej. W sprawie za datę wniesienia skargi należy zatem uznać datę wniesienia skargi do właściwego organu, tj. do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, czyli 23 lipca 2014 r. Mając zatem na uwadze, że termin do wniesienia skargi upływał 23 lipca 2014 r. i tego dnia skarga w sprawie wpłynęła do właściwego organu, należy uznać, że nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi w sprawie. Dlatego wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało jako niedopuszczalny odrzucić - na podstawie art. 88 p.p.s.a. - o czym orzeczono w sentencji postanowienia.