I SA/Sz 1044/14

Dnia 1 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 666/13 w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2013 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego S.B. nadanym w dniu 21 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie piśmie (wpływ w dniu 24 lipca 2014 r.) wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 666/13 w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2013. W wezwaniu z dnia 25 lipca 2014 r. WSA w Szczecinie zobowiązał stronę do jednoznacznego wskazania, czy pismo nadesłane w dniu 24 lipca 2014 r. stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego. W odpowiedzi strona potwierdziła, że ww. pismo stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. I SA/Sz 666/13. W piśmie z dnia 9 września 2014 r. strona została wezwana do określenia podstawy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 666/13 oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Ponadto w treści wezwania zamieszczona została informacja o podstawach wznowienia postępowania sądowego wraz z podstawą prawną. Strona w piśmie z dnia 18 września 2014 r. po raz kolejny zawnioskowała o wznowienie przez WSA w Szczecinie postępowania sądowego, a jako podstawę wznowienia wskazała naruszenie prawa materialnego. Ponadto wniosła o: "przywrócenie stanu poprzedniego i naliczenie podatku za nieruchomość rolną IVa zabudowaną domem mieszkalnym nr [...] pow. [...] m2 i budynkiem gospodarczym o pow [...] m2, o pow. [...] ha działka nr[...] ". Strona wskazała: "otrzymałam druk do wypełnienia informacji w sprawie podatku od nieruchomości rolnej i leśnej [...]". "[...] pokazywali palcami gdzie ja mam wypełnić i ja pod dyktando tą informację wypełniłam w dniu 8 lutego 2007 r. i później ten druk informacji anulowałam i pisałam do Burmistrza Miasta i Gminy wniosek z dnia 25 kwietnia 2007 r. i wniosek z dnia 20 sierpnia 2012 r., wnoszę o anulowanie tego druku informacji z dnia 8 lutego 2007 r. i do dnia dzisiejszego nie otrzymałam odpowiedzi na te wnioski". W treści pisma strona wskazała, że ewidencja gruntów i budynków oraz mapa, na której opierała się SKO jest niezgodna z mapą znajdującą się w księdze wieczystej strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a." w przypadkach przewidzianych w dziale VII tejże ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie zaś do brzmienia przepisów art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania wyłącznie w następujących przypadkach: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe; 3) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; 4) w przypadku gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską; 5) jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 6) jeśli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa; 7) jeżeli zostały wykryte takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; 8) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie oparła skargi o wznowienie postępowania na przesłance wymaganej przepisami p.p.s.a. W ocenie sądu, zarzut naruszenia prawa materialnego oraz bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w związku z nieudzieleniem skarżącej odpowiedzi na kierowane do niego pisma (dot. braku zgodności ewidencji gruntów i budynków z mapą znajdującą się w księdze wieczystej), nie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia postępowania sądowego. W związku z tym, że w trakcie wstępnej kontroli stwierdzono brak przesłanki dopuszczalności skargi – sprawę skierowano na posiedzenie niejawne. Zaznaczyć przy tym należy, że tylko wówczas, gdy przyczyna uzasadniająca odrzucenie skargi zostanie ujawniona dopiero na rozprawie, sąd odrzuca skargę postanowieniem po przeprowadzeniu rozprawy. Z tego względu, skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.