I SA/Sz 1064/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi I. N. na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyznania I. N. (zw. dalej: Wnioskodawcą bądź Skarżącym) płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że dnia 15 maja 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR w K., wpłynął wniosek Wnioskodawcy o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. W złożonym wniosku Wnioskodawca zadeklarował do płatności działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha, w tym do płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych działkę rolną o łącznej powierzchni [...] ha (dz. rolna B 3). Do wniosku Wnioskodawca dołączył umowę kontraktacji buraków cukrowych z dnia 9 kwietnia 2015 r. na dostawy w kampanii cukrowniczej w 2015 r. Powierzchnia plantacji uprawy buraka cukrowego objęta umową ustalona została na [...] ha. W dniu 6 czerwca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Organ I instancji przyznał Wnioskodawcy jednolitą płatność obszarową ([...] ha - z uwzględnieniem współczynnika korygującego), płatność na zazielenienie ([...] ha - z uwzględnieniem współczynnika korygującego), płatność dodatkową ([...] ha - z uwzględnieniem współczynnika korygującego) płatność związaną do upraw roślin wysokobiałkowych ([...] ha) płatność związaną do powierzchni upraw owoców miękkich ([...] ha - z uwzględnieniem współczynnika korygującego), przyznał zwrot dyscypliny finansowej oraz odmówił przyznania płatności do powierzchni upraw buraka cukrowego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że płatność do powierzchni upraw buraka cukrowego została odmówiona ze względu na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną [...] ha (P burak cukrowy) a powierzchnią stwierdzoną [...] ha wynikającą z umowy kontraktacji, co stanowiło przekroczenie procentowej różnicy względem powierzchni deklarowanej powyżej 20 %. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Wnioskodawca złożył odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, co do części decyzji dotyczącej odmowy przyznania płatności cukrowej. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji wskazał, że Wnioskodawca składając własnoręcznie podpis w sekcji IX wniosku "Oświadczenia i Zobowiązania", oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Zobowiązał się do informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności lub pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Powołując treść art. 15 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1551 ze zm.) dalej: "ustawa o płatnościach" oraz § 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 352) organ odwoławczy wskazał, że Wnioskodawca dołączając do wniosku stosowną umowę, wiedział o określonej w niej powierzchni plantacji buraka cukrowego (objętego umową) tj. [...] ha. Tymczasem Wnioskodawca we wniosku - zgodnie z instrukcją jego wypełniania - zadeklarował do płatności działkę rolną B 3 (grupa upraw - P burka cukrowy) o powierzchni [...] ha, a więc do powierzchni większej aniżeli określona w umowie kontraktacji. Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że w szczegółowej instrukcji wypełniania wniosku, nie było informacji o konieczności utworzenia dwóch działek rolnych z burakami kwotowymi i pozakwotowymi. Wskazał, że instrukcja, na jej 23 stronie, w części VIII oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych "kolumna 2" pkt 2 jasno wskazywała, iż w przypadku, gdy rolnik ubiega się o przyznanie płatności związanej do powierzchni upraw, stosuje się następujące oznaczenia P burak cukrowy - płatność do powierzchni uprawy buraków cukrowych. W ocenie organu odwoławczego, skoro Wnioskodawca wiedział, że deklaruje do płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych jedynie powierzchnię [...] ha i takie szczegółowe oznaczenie winna mieć działka, to deklarując na niej powierzchnię [...] ha, zawyżona została deklaracja co do tej formy płatności. Okoliczność obsiania większego areału uprawy, nie może powodować zawyżania deklaracji co do grupy upraw, co do której poza jednolitą płatnością obszarową są również przyznawane dodatkowe kwoty płatności. Organ II instancji wyjaśnił, że powierzchnia zatwierdzona do płatności do buraków cukrowych nie może być większa niż powierzchnia objęta umową. Jeżeli Wnioskodawca deklaruje we wniosku powierzchnię większą niż w umowie, wówczas powierzchnia stwierdzona jest powierzchnią z umowy, a do różnicy powierzchni nie przyznaje się płatności i stanowi ona podstawę do nałożenia sankcji określonych w art. 19 ust. 1 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48). Zastosowanie sankcji wynika z formy płatności jakimi są płatności związane do powierzchni upraw buraków cukrowych, które to płatności w myśl ustawy o płatnościach, stanowią daną grupę upraw (odrębny rodzaj płatności). Płatności związane do powierzchni upraw buraków cukrowych, stanowią daną grupę upraw również z racji stosowania innej stawki pomocy (Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2015 r. w sprawie stawek płatności związanych do powierzchni upraw za 2015 r., Dz. U. poz. 1623 z późn. zm.). Powyższe kwalifikuje tę formę płatności do uznania jej jako dana grupa upraw w myśl art. 17 ust. 1 pkt b ww. Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. tj. grupę obszarów zgłoszonych do celów wszystkich innych systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego, dla których stosuje się inne stawki pomocy lub wsparcia. Zdaniem organu odwoławczego, okoliczności podnoszone przez Wnioskodawcę w treści odwołania, w części dotyczącej błędu technicznego, zawiłości przepisów prawa czy też braku życzliwości ze strony pracownika Biura Powiatowego ARiMR, są bezzasadne. Końcowo organ odwoławczy stwierdził, że przyznane kwoty płatności oraz zwrotu dyscypliny finansowej zostały w sposób prawidłowo naliczone przez organ I instancji, wyjaśniając jednocześnie sposób ich wyliczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazał, że jest rolnikiem, wraz z żoną i dwojgiem dzieci i prowadzi pięćdziesięciohektarowe gospodarstwo w miejscowości [...]. W strukturze upraw oprócz zbóż rzepaku, roślin strączkowych, plantacji wieloletniej - maliny, Skarżący uprawia również buraki cukrowe. W związku z ich uprawą od wielu lat, Skarżący posiada kwotę cukrową i corocznie zawiera umowę kontraktacji buraków cukrowych z cukrownią. Płatność cukrowa w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do tej pory była płatnością oddzieloną od produkcji - płatnością historyczną. Przysługiwała ona gospodarstwom które produkowały buraki cukrowe w okresie referencyjnym - był to rok określony przez ARiMR. Dla producentów buraka cukrowego, posiadających kwotę cukrową i umowę kontraktacyjną z cukrownią, nie był istotny areał uprawianych buraków, by otrzymać płatność cukrową. Rok 2015 okazał się rokiem zmiany w przepisach, dotyczących płatności do buraków cukrowych. Skarżący wskazał, że w maju 2015 r. na wniosku obszarowym zadeklarował do płatności działkę, gdzie zasadził buraki cukrowe o areale [...] ha, gdyż tak przewidywał plan rolno-środowiskowy (wykonany w 2014 roku). W swoim gospodarstwie Skarżący realizuje również pakiet rolnictwo zrównoważone. Skarżący dodał, że w całym powiecie koszalińskim, tylko on i jego sąsiad z sąsiedniej wioski, uprawiają buraki cukrowe i ubiegają się o płatność cukrową w koszalińskim biurze powiatowym ARiMR. Powierzchnia uprawy określona w umowie kontraktacji buraków cukrowych na dostawy w kampanii cukrowniczej w 2015 r. wynosiła [...] ha. Skarżący zasiał większy areał uprawy ponieważ niejednokrotnie plon buraków cukrowych, spowodowany suszą czy innymi niekorzystnymi warunkami agrometeorologicznymi był niższy i nie był wtedy w stanie wywiązać się z limitu tonażowego wobec cukrowni, co wiązało się z karą pieniężną. We wniosku o płatności obszarowe na 2015 r. zgodnie z "Wykazem roślin uprawianych na gruntach rolnych i sposobie ich deklarowania we wniosku o przyznanie płatności", Skarżący zadeklarował jako roślinę uprawną burak cukrowy i płatność P - burak cukrowy na całym areale działki rolnej. Jak wskazał Skarżący, nie zdawał on sobie sprawy, że musi zadeklarować osobno dwie działki rolne z burakami kwotowymi i do nich dostanie płatność cukrową oraz pozakwotowymi- do których dostanie tylko płatności podstawowe. Skarżący był przekonany, że skoro dostarczył umowę kontraktacyjną z cukrownią, zawierającą limit uprawy buraka cukrowego w jego gospodarstwie, to do jego wysokości zostanie naliczona płatność związana do buraków cukrowych. Ze strony Skarżącego był to jedynie błąd techniczny, błąd oczywisty, spowodowany zawiłościami ciągle zmieniających się przepisów, a nie próbą wyłudzenia płatności. Zdaniem Skarżącego, skoro przedstawił on w Biurze Powiatowym ARiMR w K., dwa dokumenty z różnymi areałami buraków cukrowych, to powinien być to sygnał, do wezwania go do korekty, czego nie uczyniono. Skarżący wskazał, że wniosek jego sąsiada został obsłużony "bardziej po ludzku". Skarżący wskazał, że to niewielkie uchybienie i brak wezwania do korekty wniosku w ciągu całego roku, który był pierwszym rokiem funkcjonowania nowych przepisów, pozbawiło go, sporej jak na jego gospodarstwo, sumy przeszło siedmiu tysięcy złotych płatności cukrowej. Skarżący podniósł, że informacji o konieczności utworzenia dwóch działek rolnych z burakami kwotowymi i pozakwotowymi, nie uzyskał z instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie płatności, od pracownika ODR, pracowników cukrowni, ani ze strony pracowników Biura Powiatowego ARiMR, którzy są zobowiązani do informowania o zmianach w przepisach, szczególnie gdy jest to pierwszy rok ich funkcjonowania na zmienionych zasadach. Wypełniając wniosek, Skarżący zrobił to identycznie jak w latach poprzednich, bo innego sposobu zapisu nie wyczytał z instrukcji wypełniania wniosku. Końcowo Skarżący wskazał, że niezależnie od przepisów unijnych, organ II oraz I instancji, powinien działać zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym z zasadami ogólnymi z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "K.p.a.")., w szczególności art. 7, art. 8, art. 9 K.p.a. W ocenie Skarżącego, organ wydając zaskarżoną decyzję nie działał w zgodzie z ww. przepisami K.p.a., naruszając je w sposób opisany. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlegała oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. dalej jako: "p.p.s.a."). Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy te rozpoznają sprawy w granicach danej sprawy biorąc z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest – w zakresie zaskarżonym, tj. w części dotyczącej odmowy przyznania Skarżącemu płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych za 2015 r. - decyzja Dyrektora ARiMR w Sz. z dnia [...] r., utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu Sz. z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie narusza ona przepisów postępowania administracyjnego ani prawa materialnego w stopniu, który uzasadniałby jej uchylenie. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie ze znajdującym w sprawie zastosowanie art. 15 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach, płatność związana do powierzchni upraw buraków cukrowych jest przyznawana rolnikowi: 1) jeżeli zawarł umowę dostawy, o której mowa w art. 127 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013, która określa również powierzchnię gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać buraki kwotowe określone w art. 127 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1308/2013; 2) do powierzchni gruntów, na której są uprawiane buraki kwotowe określone w art. 127 ust.2 lit. a rozporządzenia nr 1308/2013, lecz nie większej niż powierzchnia gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać te buraki, określona w umowie dostawy, o której mowa w art. 127 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013, zawartej przez tego rolnika. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 352) do wniosku, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. e: tiret trzecie, dołącza się umowę, o której mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 ustawy o płatnościach lub jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji, albo producenta cukru. Pomiędzy Skarżącym a organami nie ma sporu co do wielkości zadeklarowanej jak i zakontraktowanej przez Skarżącego powierzchni uprawy buraka cukrowego, a także co do treści powyższych przepisów regulujących zasady udzielania wsparcia. W badanej sprawie Skarżący we wniosku zadeklarował do płatności działkę rolną B3 (grupa upraw - P burak cukrowy) o powierzchni [...] ha, tymczasem z załączonej do wniosku umowy kontraktacji wynikało, że umową tą objęta była powierzchnia [...] ha. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, iż Wnioskodawca dołączając do wniosku stosowną umowę wiedział o określonej w niej powierzchni plantacji buraka cukrowego objętego umową tj. [...] ha, a złożony wniosek obejmował powierzchnię [...] ha - większą aniżeli określona w umowie kontraktacji. Jak wynika z przytoczonych wcześniej przepisów, powierzchnia zatwierdzona do płatności do buraków cukrowych nie może być większa niż powierzchnia objęta umową kontraktacji. Jeżeli Wnioskodawca (jak w niniejszym przypadku i co pozostaje poza sporem) zadeklarował we wniosku powierzchnię większą niż w umowie, wówczas powierzchnia stwierdzona jest powierzchnią z umowy, a do różnicy powierzchni nie przyznaje się płatności i stanowi ona podstawę do nałożenia sankcji określonych w art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r., str. 48), który stanowi, iż jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % obszaru zatwierdzonego. Jeśli różnica ta przekracza 20 % obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Jak wyliczył i wyjaśnił organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, w rozpoznawanym przypadku różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku ([...] ha) a powierzchnią stwierdzoną ([...] ha) wyniosła 28,24 %, a w myśl wyżej wskazanej regulacji, w sytuacji gdy różnica ta przekracza 20% obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego, co uczyniono w zaskarżonej decyzji. Dlatego też zdaniem Sądu w kontekście powyższych przepisów wydane rozstrzygnięcie, w którym odmówiono przyznania płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych należało uznać za zgodne z prawem. Nie sposób też zgodzić się z trafnością pozostałych zarzutów zgłaszanych przez Skarżącego, dotyczących braku jego świadomości co do konieczności zadeklarowania osobno dwóch działek z burakami kwotowymi oraz pozakwotowymi, zawiłościami przepisów prawa i obowiązku informowania go o zmianach w przepisach. Wskazać za organem należy, iż Skarżący składając własnoręcznie podpis w sekcji IX wniosku "Oświadczenia i Zobowiązania", oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Zobowiązał się do informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności lub pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. W związku z powyższym wskazane wyżej okoliczności podnoszone przez Skarżącego i jego zarzuty w części dotyczącej błędu technicznego, oczywistego, zawiłości przepisów prawa, czy też braku życzliwości ze strony pracowników Biura Powiatowego ARiMR – które pozbawiły go płatności, trafnie uznano za bezzasadne. Zgodzić należy się z tezą przytoczonego w odpowiedzi na skargę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku sygn. akt. I SA/Bk 305/08, gdzie zauważono, iż "..wypełniając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca składa oświadczenie woli i wiedzy, za które ponosi odpowiedzialność i nie może tej odpowiedzialności za wadliwe wypełnienie takiego wniosku przerzucać na organ administracji publicznej, ani także na inne osoby. Postępowanie administracyjne było (...) wszczęte na wyłączny wniosek Skarżącego, który nie był zobowiązany do uzyskania płatności i składania wniosku, ale korzystał z uprawnienia, które wynikało z przepisów prawa." Również co do zarzutów naruszenia przepisów art. 8 i art. 9 K.p.a., to wskazać należy, że ustawa na podstawie której wydano zaskarżoną decyzję t.j. ustawa o płatnościach, w istotny sposób modyfikuje w postępowaniach prowadzonych na jej podstawie zastosowanie zasad wynikających z K.p.a. Otóż zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy K.p.a., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z ust. 2 w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 K.p.a. nie stosuje się. W myśl zaś ust. 3 strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Powyższe oznacza, że w przedmiotowym postępowaniu nie znajduje zastosowania reguła wynikająca z zawartej w art. 9 K.p.a. ogólnej zasady wyczerpującego informowania. Reguła ta w niniejszym postepowaniu została zastąpiona regułą wynikającą z art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy o płatnościach – informowania jedynie na żądanie strony. Tym samym organ nie mógł naruszyć w niniejszym postępowaniu zasady zaufania wynikającej z art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie art. 9 K.p.a., albowiem nie był na mocy przepisu szczególnego ustawy o płatnościach zobowiązany do stosowania art. 8 k.p.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.