I SA/Sz 1065/12

Dnia 8 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia w [...] r. papierów wartościowych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Z. K., pismem z dnia [...] r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia w [...] r. papierów wartościowych. Jednocześnie, skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięcia przedmiotu sprawy". W uzasadnieniu ww. pisma skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg zdarzeń, odnoszący się do kolejnych etapów zarówno postępowania podatkowego zainicjowanego wnioskiem skarżącego o rozłożenie zapłaty podatku na raty, jak i postępowania egzekucyjnego. Z powyższego wynika zaś, że w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego - z uwagi na zajęcie przez organ egzekucyjny przysługującego skarżącemu prawa majątkowego – Z. K. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej ze skargą na czynności egzekucyjne, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu tej skargi oraz wniosku, postanowił ich nie uwzględnić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika zatem, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, która ze swej istoty nie podlega wykonaniu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 1015 ze zm.). Jednocześnie z akt sprawy wynika, że organ egzekucyjny dokonał już wobec skarżącego zajęcia praw majątkowych w postaci diety. Tak więc w istocie, skarżący dąży do tego, aby w postępowaniu sądowym, którego przedmiotem jest ocena legalności decyzji w zakresie stosowania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, Sąd wydał postanowienie o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego. Skoro jednak w przedmiotowej sprawie skarga nie dotyczy żadnego postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 3, to nie jest możliwe rozpoznanie jego wniosku. Podkreślić przy tym należy, że wstrzymania czynności egzekucyjnych, w uzasadnionych przypadkach może dokonać organ egzekucyjny na podstawie ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniosek ten podlega zatem rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organy właściwe do jego przeprowadzenia, a dopiero w dalszej kolejności orzeczenie to może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami P.p.s.a. Sądy administracyjne nie są bowiem uprawnione, jak chce tego skarżący, do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności w zakresie wyznaczonym przez art. 3 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. i art. 61 § 5 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.