I SA/Sz 1067/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku DR PH-U "[...]" o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi DR PH-U "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2006 r. wraz z odsetkami postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. D R złożyła w dniu 3 lutego 2012r. (data nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2006 r. wraz z odsetkami. W dniu 1 lutego 2012r. doręczono stronie postanowienie Sądu z 16 stycznia 2012 r. o odrzuceniu jej skargi i oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwana w skrócie "p.p.s.a", wynika, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1), uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2) oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Dokonując oceny braku winy sąd uwzględnia wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i biorąc pod uwagę także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, sygn. akt I SA/Sz 1067/11 a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Sąd miał na uwadze, że wnioskodawczyni nie wykazała, że w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi wystąpiło zdarzenie, które pomimo dołożenia wszelkich możliwych starań uniemożliwiło złożenie skargi w terminie. Skarżąca nie wykazała tym samym, że uchybienie terminowy do wniesienia skargi nastąpiło w sposób przez nią niezawiniony. Przeciwnie, ze złożonego wniosku wynika, że uchybienie terminowi nastąpiło na skutek pomyłki. Skarżąca przyznaje, że błędnie zaadresowała przesyłkę zawierającą skargę, wskazując jako adresatq Sąd, a nie organ podatkowy. Adresując kopertę spisała z treści skargi adres Sądu, tylko dlatego, że Sąd był wymieniony jako pierwszy przed Dyrektorem Izby Celnej w Szczecinie. Skarżąca usprawiedliwiła opisaną pomyłkę trudną sytuacją finansową w jakiej się znalazła, stanem przygnębienia i poczuciem bezradności. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpiė jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Błąd popełniony przez skarżącą polegający na tym, że wniosła skargę bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu, podczas gdy została prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Nieuwagi lub zaniedbania nie można, bowiem kwalifikować jako braku winy (por. postanowie ie NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 307/08). Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił uwzględnienia wniosku.