I SA/Sz 1071/11

Dnia 4 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. – Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2006 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 5 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęło pismo D. R., zawierające skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia[...] r., Nr[...] , w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2006 r. wraz z odsetkami, oraz wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zaskarżona decyzja została doręczona D. R. w dniu 3 listopada 2011 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia na ten akt skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarga została wysłana przez skarżącą w dniu 1 grudnia 2011 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, pomimo że pouczenie zamieszczone w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia nakazywało wniesienie skargi za pośrednictwem organu. Wobec powyższego, w dniu 6 grudnia 2011 r., Sąd przesłał Dyrektorowi Izby Celnej w S. skargę D. R., celem nadania tej skardze dalszego biegu (sprawa zarejestrowana pod sygnaturą akt I Ko 40/11). Organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 21 grudnia 2011 r. (data wpływu do Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a stanowi zaś, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Wskazana ustawa w art. 54 § 1 stawia wymóg, aby wniesienie skargi nastąpiło za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością jej przekazania właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi uważa się dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego. Dla oceny zachowania tego terminu nie można bowiem przyjąć daty nadania skargi do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a., gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 K.p.a. (vide: Andrzej Kabat, Komentarz do art. 54 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz LEX 2011). Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 3 listopada 2011 r., tym samym termin do złożenia skargi, obliczony według reguły określonej w art. 83 § 2 P.p.s.a., upłynął 5 grudnia 2011 r. (poniedziałek). Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 1 grudnia 2011 r., jednakże skarżąca przesłała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, a zatem z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 54 § 1 P.p.s.a. W tej sytuacji, bez zbędnej zwłoki, w dniu 6 grudnia 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), Sąd przekazał przedmiotową skargę organowi odwoławczemu. Skargę należy zatem uznać za wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w pkt. 1 sentencji. Jednocześnie w punkcie 2 postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącą wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła skargę z uchybieniem terminowi do jej wniesienia. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 P.p.s.a.