I SA/Sz 1079/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2016-03-23

Skład orzekający: Aleksandra Jawoszek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, która złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, wykazała, że jej sytuacja materialna uzasadnia przyznanie tego prawa?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że jej sytuacja materialna, uwzględniając niskie dochody, brak majątku, wysokie wydatki na leczenie związane z chorobami nowotworowymi, cukrzycą i nadciśnieniem, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Pomimo że na obecnym etapie sprawy nie ponosiła ona żadnych kosztów, stwierdzono, że w przypadku ich zaistnienia nie będzie w stanie ich pokryć bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżąca K R złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu wskazała na niskie dochody, brak majątku, chorobę nowotworową, cukrzycę i nadciśnienie, a także ponoszone wysokie wydatki na leczenie i opłaty. Wcześniejsza skarga została odrzucona z powodu nieopłacenia, a następnie wniesiono zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K R o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 27 lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Skarżąca K R w dniu 5 października 2015 r. (data nadania na poczcie), w związku ze skargą na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że uzyskuje niskie dochody, nie posiada majątku, w tym nieruchomości ani oszczędności. Ponadto wskazała, że choruje na chorobę nowotworową, cukrzycę i nadciśnienie. W rubryce formularza dotyczącej dochodów wpisała rentę w wysokości [...] zł netto miesięcznie, zaś w części dotyczącej wydatków, że ponosi opłaty mieszkaniowe w kwocie [...] zł, opłaca dojazdy do szpitala w kwocie [...] zł, nadto wydatki na wykup leków wynoszą [...] zł. Wskazała także na niespłacane kredyty i pożyczki w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1079/15 odrzucił skargę K R z uwagi na jej nieopłacenie, zaś pismem z dnia 21 grudnia 2015 r., w ustawowym terminie, zostało wniesione zażalenie na ww. postanowienie Sądu wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W tym też dniu skarżąca uiściła przelewem opłatę od zażalenia w kwocie [...] zł. Do akt sądowych zostały dołączone dokumenty dotyczące stanu zdrowia skarżącej i ponoszonych wydatków: kopie sześciu kart informacyjnych leczenia szpitalnego z lat 2008, 2014, 2015, siedmiu zaświadczeń lekarskich o stanie zdrowia, kopia wyniku badania histopatologicznego, kopie 11 faktur VAT za leki. Na zarządzenie Sędziego z dnia 15 marca 2016 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 października 2015 r. został przekazany do merytorycznego rozpoznania referendarzowi sądowemu. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym. Udzielenie prawa pomocy powinno sprowadzać się do przypadków, gdy sytuacja majątkowa strony jest wyjątkowo ciężka. Instytucja powyższa ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom najuboższym. Każdy wnoszący sprawę do Sądu powinien zaś liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania zgodnie z przepisami obowiązującego prawa i odpowiednio wcześniej podjąć starania zmierzające do zgromadzenia odpowiednich środków pieniężnych na ten cel. Występując natomiast z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku ponoszenia tych kosztów musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z przedstawionych wyjaśnień i dokumentów wynika, że skarżąca jest osobą bardzo schorowaną oraz że ponosi w związku z tym wysokie wydatki związane z leczeniem i utrzymaniem. Jednocześnie wykazano, że nie posiada obecnie majątku ani oszczędności. Jednakże zauważyć należy, że na obecnym etapie sprawy wnioskodawczyni w niniejszej sprawie nie jest zobowiązana do ponoszenia żadnych kosztów sądowych. W przypadku zaś ich zaistnienia (co też w części zależy od działań samej wnioskodawczyni) oceniono, że nie będzie w stanie ich ponieść samodzielnie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § § 1 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło