I SA/Sz 1079/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1079/15 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1079/15. Pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 17 września 2015 r., wezwano Skarżącą do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącej 24 września 2015 r. Termin do wykonania zobowiązania upływał zatem w dniu 1 października 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 5 października 2015 r. wpłynął do Sądu wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy - na formularzu urzędowym PPF (nadany w urzędzie pocztowym w dniu 4 października 2015 r.). Postanowieniem z dnia z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1079/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę K. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej zwanej: "p.p.s.a.") z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. Jednocześnie Sąd uznał wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy za spóźniony i bezskuteczny i oddalił go na podstawie art. 247 p.p.s.a. z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym zażaleniu doręczono Skarżącej w dniu 15 grudnia 2015 r., termin do złożenia zażalenia upływał zatem w dniu 22 grudnia 2015 r. W dniu 23 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W zażaleniu Skarżąca odniosła, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez Skarżącą a związanych ze stanem zdrowia i pobytami Skarżącej w szpitalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 16 lutego 2016 r. przywrócił Skarżącej termin do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zaś referendarz sądowy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. zwolnił Skarżącą od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. odrzucił zażalenie Skarżącej, bowiem zostało ono wniesione z naruszeniem ustawowego terminu. Postanowienie to Skarżąca otrzymała 2 maja 2016 r. Natomiast, 9 maja 2016 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 8 grudnia 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, który to wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał postanowieniem z dnia 4 lipca 2016 r. przywracając Skarżącej termin do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602). W ocenie Sądu, taki charakter ma zażalenie Skarżącej wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi oraz oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z uwagi na jego bezzasadność. Podkreślić należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 16 lutego 2016 r. Sąd przywrócił skarżącej termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zaś prawomocnym postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, iż zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.