I SA/Sz 1086/12

Dnia 16 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 marca 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 1086/12, oddalającego Jego skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1086/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Na wniosek A. K. z dnia [...] r., Sąd sporządził odpis powyższego wyroku oraz jego uzasadnienie i, w dniu [...] r., doręczył je skarżącemu. Jednocześnie, stronie doręczono pouczenie o terminie i trybie wniesienia środka odwoławczego od przedmiotowego orzeczenia, w tym o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (pkt 2 pouczenia). W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęło pismo z dnia [...] r. sporządzone przez A. K. W piśmie tym skarżący podniósł, że wnosi (cyt.) "sprzeciw do wyroku z dnia 14 marca 2013 r." oraz - po raz kolejny - wskazał na wadliwość postępowania prowadzonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Nadto w konkluzji skarżący stwierdził (cyt.): "Są to błędy administracyjne i dlatego składam zażalenie". Z uwagi na treść ww. pisma, jak również okoliczność, że wpłynęło ono w terminie otwartym do wniesienia środka odwoławczego, Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia [...] r. stanowi skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 marca 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 1086/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu powyższego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). Ewentualnie, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, bądź rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.). Celem wprowadzenia określonego w art. 175 § 1 P.p.s.a. tzw. przymusu adwokackiego było zapewnienie prawidłowego i kompetentnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Przy czym, przez "sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego" należy rozumieć jej napisanie i podpisanie przez takiego profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast niedochowanie tego wymogu, np. poprzez sporządzenie skargi kasacyjnej przez samą stronę nieposiadającą kwalifikacji, o których mowa wyżej, czyni tę skargę niedopuszczalną. Nie jest to przy tym taki brak formalny skargi, do którego usunięcia Sąd ma obowiązek wezwać stronę. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest bowiem brakiem skargi, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.). W rozpatrywanej sprawie A. K., pomimo prawidłowego pouczenia co do trybu składania środka odwoławczego od wyroku, samodzielnie napisał i osobiście podpisał skargę kasacyjną. Skarga ta jest zatem obarczona wadą, która czyni ten środek odwoławczy niedopuszczalnym. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 178 P.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.