I SA/Sz 109/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi C.T. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 1, art. 216 w związku z art. 228 § 2 i art. 306 k ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził niedopuszczalność odwołania C.T. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "P", przedmiotem którego była treść "Pokwitowania złożenia zabezpieczenia akcyzowego nr [...] z dnia [...] oraz Potwierdzenia złożenia zabezpieczenia akcyzowego nr [...] z dnia [...] w zakresie terminu ich ważności. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że C.T. otrzymał od Naczelnika Urzędu Celnego w K. w dniu 26 sierpnia 2009r. Pokwitowane złożenia zabezpieczenia akcyzowego oraz Potwierdzenie złożenia zabezpieczenia akcyzowego. Od treści tych dokumentów C.T. wniósł odwołanie, w którym domagał się zmiany ich treści w ten sposób, że zostały one wydane bezterminowo zgodnie z treścią jego wniosku, a nie jak wskazał Naczelnik do dnia 25 sierpnia 2010r. Stwierdzając niedopuszczalność odwołania Dyrektor Izby Celnej w S.wskazał, że zarówno Potwierdzenie jak i Pokwitowanie złożenia zabezpieczenia akcyzowego są dokumentami potwierdzającymi stan faktyczny. Do dokumentów tych mają zastosowanie przepisy Działu VIII A zatytułowanego "Zaświadczenia" ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z przepisami art. 306a tej ustawy, zaświadczenie w sprawie potwierdza stan faktyczny istniejący w dniu jego wydania. Do zaświadczeń nie mają natomiast zastosowania odpowiednie przepisy dotyczące odwołań o czym stanowi art. 306k powyższej ustawy. W tej sytuacji jak stwierdził Dyrektor Izby Celnej stronie nie przysługuje odwołanie od Pokwitowania złożenia zabezpieczenia akcyzowego oraz od Potwierdzenia złożenia zabezpieczenia akcyzowego. Tym samym skoro czynność organu podatkowego nie jest decyzją lecz czynnością materialno-techniczną niedopuszczalne jest wnoszenie od tej czynności odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący podniósł, że Dyrektor Izby Celnej w S. bezzasadnie przyjął, że organ podatkowy pierwszej instancji nie wydal decyzji w rozumieniu Ordynacji podatkowej, a tym samym, że niedopuszczalne jest wniesienie przez skarżącego odwołania od wydanego Pokwitowania złożenia zabezpieczenia akcyzowego oraz Potwierdzenia złożenia zabezpieczenia. Skarżący wniósł o uwzględnienie złożonej skargi i doprowadzenie do usunięcia uchybień wskazanych w odwołaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 306a § 4 Ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, w granicach żądania wnioskodawcy. Nie jest wiec w zasadzie dopuszczalne wydanie zaświadczenia o innej niż żądana treści. Jeśli natomiast okoliczności faktyczne lub prawne nie pozwalają na wydanie wnioskodawcy zaświadczenia o żądanej treści wówczas organ podatkowy zobowiązany jest do odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści, które zgodnie z art. 306c Ordynacji podatkowej następuje w formie postanowienia i na które przysługuje zażalenie. Przestrzeganie zasady związania organu żądaniem strony jest bardzo istotne ponieważ na wydane zaświadczenie nie przysługuje stronie zażalenie. Służy ono jedynie w wypadku wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Wyraźnie zatem zaznaczyć należy, że obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek o wydanie zaświadczenia jest porównanie treści żądania ze stanem wynikającym z danych znajdujących się w posiadaniu organu podatkowego (art. 306b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej). W rozpoznanej sprawie skarżący w dniu 20 lipca 2009r. złożył do Naczelnika Urzędu Celnego w K. wniosek o potwierdzenie złożenia zabezpieczenia akcyzowego dotyczącego procedury przemieszczania alkoholu etylowego na czas nieokreślony. W odpowiedzi otrzymał dwa zaświadczenia, jedno to Potwierdzenie złożenia zabezpieczenia akcyzowego, a drugie to Pokwitowanie złożenia zabezpieczenia akcyzowego, co do poprawności tego, iż wydano dwa dokumenty Sąd w niniejszej sprawie wypowiadać się nie może. Natomiast w obu dokumentach wskazano, że zostały wydane z terminem ważności od 26 sierpnia 2009r. do 25 sierpnia 2010r. Wydanie zaświadczeń z zakreśleniem terminu jego ważności jest oczywiście sprzeczne z żądaniem zawartym we wniosku skarżącego. Mimo to stwierdzenie niedopuszczalności odwołania przez Organ odwoławczy jest zgodne z obowiązującym prawem, bowiem jak powyżej wskazano w przypadku wydania zaświadczenia stronie odwołanie nie przysługuje. Należy jednak zaznaczyć, że postępowanie organu pierwszej instancji było nieprawidłowe powinien bowiem wydać zaświadczenie zgodne z wnioskiem strony bądź odmówić w formie postanowienia zaświadczenia żądanej treści, na które to postanowienie przysługuje stronie zażalenie. Należy zaznaczyć, że w aktach sprawy administracyjnej znajduje się pismo Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] skierowane do Naczelnika Urzędu Celnego w K. wskazujące, że podatnik powinien otrzymać dokument, który potwierdza stan faktyczny, Naczelnik Urzędu Celnego w K. przyjął zabezpieczenia złożone w formie weksla nie zawierającego żadnych warunków ograniczających jego stosowanie. Także z innych dokumentów zgromadzonych w sprawie nie wynikało ograniczenie czasowe do dysponowania przedmiotowym wekslem. Dlatego w ocenie Dyrektora Izby Celnej nie istniały przesłanki do zawężenia w polu "Termin ważności zabezpieczenia akcyzowego" terminu jego obowiązywania do okresu jednego roku. W świetle treści powołanego pisma skarżący na jego wniosek i w oparciu o dotychczasowe dokumenty winien otrzymać nowe zaświadczenie zgodne z jego wnioskiem, oczywiście jeśli nie ma podstaw do odmowy wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.