I SA/Sz 1094/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 16 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemu wsparcia bezpośredniego za 2013 r. oddala skargę. 1. W dniu 15 maja 2013 r. do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. (zwanego dalej: "Kierownikiem", "Organem I instancji") wpłynął wniosek W. B. (zwanej dalej: "Skarżącą") o przyznanie płatności na 2013 rok. 2. Kierownik w dniu 26 listopada 2013 r. wydał decyzję nr [...] na mocy której przyznał Skarżącej rolnej płatności w ramach wsparcia bezpośredniego do zatwierdzonych upraw, w tym: – jednolitą płatność obszarową do areału [...] ha w wysokości [...] zł, – płatność do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych do areału [...] ha w wysokości [...] zł, która została przekazane na konto Skarżącej w dniu 13 grudnia 2013 r. 3. W dniu 10 kwietnia 2014 r. Kierownik postanowieniem nr [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zakończone ww. decyzją ostateczną z dnia 26 listopada 2013 r. Postępowanie zostało wznowione na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm.) zwanej dalej: "K.p.a.", gdyż w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania ww. decyzji, nieznane organowi. Mianowicie: w dniu 6 czerwca 2014 r. została przeprowadzona kontrola działek rolnych I oraz J położonych na działce ewidencyjnej nr[...] , która wykazała, że powierzchnie kwalifikujące się do płatności różnią się od powierzchni deklarowanych. 4. Po przeprowadzeniu postępowania, Kierownik decyzją z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...] uchylił w całości decyzję z dnia z dnia 26 listopada 2013 r. i przyznał płatności w ramach wsparcia bezpośredniego, w tym: – jednolitą płatność obszarową do zatwierdzonego areału [...] ha w wysokości [...] zł, – płatność do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych do areału [...] ha w wysokości [...] zł. 5. Skarżącej nie wniosła odwołania od decyzji z dnia 14 sierpnia 2014 r., wskutek czego decyzja stała się ostateczna. 6. W dniu 14 sierpnia 2014 r. Kierownik w piśmie poinformował Skarżącą, że przed wszczęciem z urzędu postępowania administracyjnego, może zwrócić kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2013 rok w wysokości [...] zł na rachunek Agencji. 7. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. zawiadomieniem z dnia 17 września 2014 r. poinformował Skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (w związku z brakiem wpłaty z tytułu zwrotu nienależnie pobranych płatności). Zawiadomienie zawierało pouczenie o przysługującym stronie prawie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (na podstawie art. 10 § 1 Kpa). 8. W dniu 10 grudnia 2014 r. Kierownik wydał decyzję nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2013 rok w łącznej wysokości [...] zł. 9. W dniu 24 grudnia 2014 r. Skarżąca złożyła odwołanie od ww. decyzji. 10. Dyrektor Z. Oddziału ARiMR (zwany dalej: "Dyrektorem", "Organem II instancji") po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia ze względu na dostrzeżone w postępowaniu błędy. 11. W dniu 8 maja 2015 r. Kierownik zawiadomił Skarżącą o zakończeniu postępowania, załączając protokół z oględzin działek rolnych z dnia 6 czerwca 2014 r. wraz ze szkicami i zdjęciami. 12. Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Organ I instancji ustalił kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości [...] zł. 13. W dniu 12 czerwca 2015 r. Skarżąca od ww. decyzji złożyła odwołanie. W uzasadnieniu odwołania wyjaśniła, że na początku kwietnia w 2014 roku posiała łubin, który następnie opryskała środkiem chemicznym zwalczającym chwasty. Jednakże w maju stwierdziła, że uprawa łubinu jest mocno zachwaszczona oraz zniszczona przez dzikie zwierzęta. Dlatego też nie zgodziła się z twierdzeniem, że działki rolne I oraz J były ugorowane, gdyż prowadziła na nich uprawę łubinu. Przy czym podniosła, że wiosną 2014 roku prowadziła już nowe uprawy. Zdaniem Skarżącej po roku nie można ustalić jakie były uprawiane rośliny, jeśli grunty te zostały ponownie obsiane. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. 14. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Organ II instancji przytoczył treść przepisu 29 ust. 1, ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, ze zm.), wskazując, że zmniejszenie płatności nastąpiło w wyniku stwierdzenia nieprawidłowości dotyczących areału działek rolnych I oraz J podczas ich oględzin w dniu 6 czerwca 2014 r. przez inspektorów terenowych. Z powodu wypłacenia Skarżącej płatności w zawyżonej wysokości Kierownik był zobligowany do przeprowadzenia postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2013. Wskazał również, że różnica pomiędzy płatnością wypłaconą Skarżącej na mocy uchylonej decyzji Kierownika z dnia 26 listopada 2013 r., a kwotą przyznanej płatności w nowej decyzji Kierownika z dnia 14 sierpnia 2014 r., wynosiła łącznie [...] zł i stanowiła nienależnie pobraną przez Producentkę rolną płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2013 rok. Jednocześnie pouczył o skutkach nieuiszczenia ww. kwoty w terminie 60 dni, od dnia doręczenia decyzji. Odnosząc się do złożonego odwołania, Dyrektor stwierdził, że nie zawiera ono żadnych wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Dyrektor wyjaśnił także, że postępowanie nie ma na celu weryfikacji decyzji wydanych w postępowaniu dotyczącym przyznania płatności do gruntów rolnych za rok 2013 poprzedzający postępowanie. Ewentualne zarzuty odnoszące się do decyzji wydanych w sprawie przyznania płatności za rok 2013, podnoszone w ramach aktualnego postępowania nie mieszczą się w zakresie tego postępowania. Jednocześnie wskazał, że Skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji z dnia 14 sierpnia 2014 r., co oznaczało, że zgodziła się z zawartymi w niej ustaleniami. Decyzja ta uzyskała walor ostateczności, wskutek czego - m. in. - stanowiła podstawę do ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych za rok 2013. Dyrektor stwierdził, że Kierownik w zaskarżonej decyzji prawidłowo omówił i dokładnie wyjaśnił podstawy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Zbadał, czy nie wystąpiły przesłanki do odstąpienia od ustalenia należności ze względu na ich przedawnienie. Podkreślił, że płatności do gruntów nie są przyznawane z urzędu, ale na wniosek rolnika, złożony na urzędowym formularzu, w którym rolnik deklaruje posiadanie określonych gruntów rolnych, uprawnionych do płatności, natomiast integralną część wniosku stanowią oświadczenia i zobowiązania, w tym oświadczenie, że rolnik zna zasady przyznawania płatności. W ocenie Organu II instancji Kierownik w decyzji zbadał również czy w sprawie są możliwości odstąpienia od ustalenia nienależnie pobranej płatności zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164, ze zm.), mianowicie ustalił, że każda płatność ustalona oddzielnie dla każdego schematu pomocowego jak jednolita płatność obszarowa i płatność do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych dla roku 2013 przekracza kwotę stanowiącą równowartość kwoty [...] euro przeliczonej na złote. Kierownik w zaskarżonej decyzji prawidłowo omówił i stwierdził, że w sprawie nie wystąpiły ani nadzwyczajne okoliczności ani siła wyższa, które zwolniłyby Skarżącą z obowiązku zwrotu wypłaconej pomocy finansowej za rok 2013. Dyrektor stwierdził również, że kwota płatności w wysokości [...] zł jest płatnością nienależną, którą rolnik zwraca powiększoną o odsetki. 15. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania (mających istotny wpływ na wynik sprawy), tj.: 1) naruszenie art. 10 K.p.a. polegające na przeprowadzeniu kontroli w miejscowości G. bez wcześniejszego wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie nielegalnego użytkowania budynków oraz zawiadomienia o planowanej kontroli, 2) naruszenie art. 9 i art. 10 K.p.a. polegające na uniemożliwieniu stronie zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, albowiem po zawiadomieniu strony o możliwości zapoznania się ze zebranym materiałem dowodowym organ poczynił nowe ustalenia faktyczne, gdyż wpłynęły do akt sprawy dwa pisma organów administracji, o których nie wiedziała strona i nie miała możliwości dowiedzenia się, 3) naruszenie art. 10 K.p.a. polegające na nieumożliwieniu stronie przez Organ II instancji zapoznania się z materiałem dowodowym, 4) naruszenie art. 35 § 2 w zw. z art. 36 § 1 K.p.a. poprzez niezawiadamianie strony o niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie, 5) naruszenie art. 86 K.p.a. przez zaniechanie przesłuchania skarżącej celem szczegółowego wyjaśnienia, czy istotnie nie użytkowała przedmiotowych obiektów, 6) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpoznaniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym wystąpienie do Agencji Nieruchomości Rolnych o informacje o uprawach na przedmiotowym polu w 2013 r., wystąpienie do właściwego koła łowieckiego celem uzyskania informacji o zniszczeniach upraw, 7) naruszenie art. 7, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpoznaniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w uznaniu na podstawie kontroli przeprowadzonej w czerwcu 2014 r. że w 2013 r. nie były uprawiane pola, gdy tymczasem łubin zbiera się w sierpniu i zbiór nastąpił w sierpniu 2013 r. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ja poprzedzającej. 16. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ w sposób obszerny i wyczerpujący odniósł się również do zarzutów podniesionych w skardze. 17. Skarżąca w piśmie z dnia 31 grudnia 2015 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, wniosła o dopuszczenie dowodu z załączonych dokumentów na okoliczność użytkowania przez nią działek, w tym prowadzeniu uprawy łubinu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. 18. Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." - sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). 19. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji skargę należało oddalić, Sąd nie znalazł bowiem podstaw do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie to wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego, uzasadniającym uchylenie decyzji. 20. Na wstępie należy wyjaśnić, że z ustalonego przez Organ stanu faktycznego wynika, że Kierownik decyzją z dnia 14 sierpnia 2014 r. uchylił w całości swoją decyzję z dnia z dnia 26 listopada 2013 r. i przyznał Skarżącej płatności w ramach wsparcia bezpośredniego w niższej wysokości. Z uwagi na niewniesienie przez Skarżącą odwołania decyzja ta stała się ostateczna. Wobec wypłacenia Skarżącej płatności w zawyżonej wysokości, Kierownik był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2013, co też uczynił. Po zakończeniu postępowania, wydał decyzję o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2013 rok, która została utrzymana w mocy przez Organ odwoławczy. Należy zgodzić się z Dyrektorem, że postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności nie ma na celu weryfikacji decyzji wydanych w postępowaniu dotyczącym przyznania płatności do gruntów rolnych za rok 2013. Ewentualne zarzuty odnoszące się do decyzji wydanych w sprawie przyznania płatności za rok 2013, podnoszone w rozpoznawanej sprawie nie mogą odnieść zamierzonego przez Skarżącą skutku. 21. W skardze sformułowane zostały jedynie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych. W związku z powyższym wskazać należy, że w toku postępowania administracyjnego organy administracji publicznej są zobligowane do rozstrzygania sprawy z poszanowaniem naczelnych zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady praworządności (art. 6 K.p.a.), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), zasady udzielania informacji (art. 9 K.p.a.), zasady wysłuchania stron (art. 10 K.p.a.), jak i zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a). W myśl zasady praworządności organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zgodnie z art. 7 K.p.a. organ odpowiedzialny jest za wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności. Zasada wynikająca z art. 9 K.p.a. nakłada zaś na organy obowiązek należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ich prawa i obowiązki będące przedmiotem postępowania. Organy postępując zgodnie z zasadą wysłuchania powinny umożliwić stronie branie czynnego udziału w postępowaniu, jak również wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów. W myśl zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 K.p.a. organ powinien podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, a ustalając istotne dla sprawy okoliczności, powinien brać pod uwagę cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, uzasadniając powody dla których dał wiarę poszczególnym dowodom, a innym odmówił. 22. Odnosząc się zatem do zarzutów podniesionych w skardze, w pierwszej kolejności wskazać należy, że Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu art. 10 K.p.a., gdyż kontrola na miejscu została przeprowadzona bez wcześniejszego wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie nielegalnego użytkowania budynków oraz zawiadomienia o planowanej kontroli, jednakże w uzasadnieniu skargi nie odniosła się szerzej do tego zarzutu. Sąd mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdził, że należy zgodzić się z Dyrektorem, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Ze zebranych dowodów wynika, że postępowanie w sprawie przyznania dopłat do gruntów rolnych nie było postępowaniem w przedmiocie nielegalnego użytkowania budynków. Kontrola w terenie inspektorów z Biura Kontroli na Miejscu ARiMR dotycząca oględzin działek rolnych I oraz J znajdujących się na działce ewidencyjnej nr [...] obręb I., gmina R., została przeprowadzona w dniu 6 czerwca 2014 r. w sprawie wszczętej na wniosek Skarżącej o przyznanie dopłat na rok 2013. 23. Na uwzględnienie nie zasługują również kolejne zarzuty dotyczące uniemożliwienia Skarżącej zapoznania się z materiałem dowodowym. Jak wynika z akt administracyjnych Kierownik w piśmie z dnia 17 września 2014 r., w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności, poinformował Skarżącą, że na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji ma prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto, w zawiadomieniu z dnia 8 maja 2015 r., mając na względzie treść art. 10 § 1 K.p.a., pouczył Skarżącą o prawie do czynnego udziału w postępowaniu jak również o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Ponadto, do ww. zawiadomienia załączył protokół oględzin, szkice z oględzin oraz zdjęcia wykonane w toku oględzin, celem umożliwienia zapoznania się stronie z tymi materiałami. 24. Odnośnie kwestii niezawiadomienia przez Organ strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, przyznać należy rację Skarżącej, że Organ odwoławczy nie wywiązał się z tego obowiązku. Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 grudnia 2007 r., (sygn. akt V SA/Wa 1991/07, LEX nr 484910), zawarte w treści art. 10 § 1 k.p.a. sformułowanie "przed wydaniem decyzji" jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o ten moment postępowania, w którym organ administracji publicznej, po zakończeniu postępowania dowodowego, przechodzi do fazy podjęcia rozstrzygnięcia. Dotyczy to zarówno postępowania przed organem pierwszej, jak i drugiej instancji. W orzecznictwie podkreśla się jednak, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r., II OSK 831/05, ONSA WSA 2006, nr 6, poz. 157; OSP 2007, z. 3, poz. 26). Niemniej zauważyć należy, że Organ II instancji orzekał na podstawie akt sprawy przekazanych przez Organ I instancji, które były Skarżącej znane. Dyrektor nie przeprowadzał żadnych czynności dowodowych, a odwołanie, które wpłynęło do Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w S. w dniu 17 czerwca 2015 r. zostało niezwłocznie rozpoznane, wskutek czego Organ wydał zaskarżoną do Sądu decyzję w dniu 16 lipca 2015 r. Ponadto, Skarżąca nie wskazała jaki owo uchybienie ma wpływ na wynik sprawy, ewentualnie jakich czynności z tego powodu nie mogła wykonać, co uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji. Zatem za bezpodstawny należy uznać zarzut naruszenia zasady udzielania informacji (art. 9 K.p.a.) oraz zasady wysłuchania stron (art. 10 K.p.a.) bowiem w sytuacji, w której było to uzasadnione i konieczne, Organ umożliwił stronie zapoznanie się ze zgromadzony materiałem, jak również poinformował ją o takiej możliwości. 25. Z uwagi na bardzo lakonicznie sformułowany zarzut naruszenia art. 35 § 2 K.p.a. w zw. z art. 36 § 1 K.p.a, wskazać jedynie można, że na podstawie akt sprawy Sąd nie stwierdził, aby Organ uchybił terminowi załatwienia sprawy w zakresie uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że Skarżąca nie wykazała, że zarzucane przez nią naruszenie przepisów postępowania (poprzez niezawiadamianie strony postępowania o niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie), mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu Organy administracji publicznej załatwiły sprawy bez zbędnej zwłoki. Odwołanie wraz z aktami sprawy przygotowanymi przez Organ I instancji wpłynęło do Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w S. w dniu 17 czerwca 2015 r., zaś zaskarżona decyzja została wydana w dniu 16 lipca 2015 r. i tego samego dnia została również przekazana na pocztę w celu doręczenia Skarżącej. 26. Odnośnie zarzutu nieprzesłuchania Skarżącej na okoliczność użytkowania przedmiotowych obiektów, wskazać należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem Organy ARiMR nie prowadziły postępowania w sprawie nielegalnego użytkowania budynków. 27. Odnosząc się do zarzutu sformułowanego w pkt. 6 petitum skargi, wskazać należy, że nie dotyczy on tej sprawy (prawdopodobnie Skarżącej chodzi o prowadzone przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. postępowanie w sprawie przyznania dopłat na rok 2014 zakończone decyzją nr [...] z dnia 06 maja 2015r., od której Skarżąca odwołała się). Zdaniem Sądu za niezasadne należy uznać zarzuty naruszenia zasad postępowania wyrażonych w art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Zauważyć należy, że według Sądu Organ podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, a zaskarżoną decyzję wydał na podstawie wyczerpująco zebranego materiału dowodowego (m.in. przeprowadzono oględziny w gospodarstwie rolnika, do akt sprawy załączono stosowny protokół, a także w poczet materiału dowodowego włączono dokumentację fotograficzną). Ustalając istotne dla sprawy okoliczności, Organ brał pod uwagę cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, uzasadniając powody dla których dał wiarę poszczególnym dowodom, a innym odmówił. Dodać należy, że poczynione ustalenia Organ przedstawił w zaskarżonej decyzji, która została uzasadniona w sposób przekonujący i jasny zarówno co do stanu faktycznego jak i prawnego sprawy. W ocenie Sądu prawidłowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji umożliwia stronie zapoznanie się z motywami, którymi kierował się organ, a także kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia przez sąd. Treść uzasadnienia w sposób szczegółowy prezentuje tok rozumowania, które doprowadziło do wydania konkretnego rozstrzygnięcia, oraz wskazuje i wyjaśnia przesłanki faktyczne, jakimi kierował się Organ, podejmując swoje rozstrzygnięcie. 28. Na uwzględnienie nie zasługuje również ostatni zarzut, gdyż kontrolerzy w dniu 06 czerwca 2014 r. dokonali oględzin działek rolnych I oraz J stwierdzając ich mniejsze powierzchnie niż deklarowane we wniosku na rok 2013. Wyniki z oględzin działek były podstawą do wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności do gruntów. 29. Na koniec należy podkreślić, że podniesione w skardze zarzuty Skarżąca powinna zgłosić w postępowaniu dotyczącym płatności w ramach wsparcia bezpośredniego w niższej wysokości, a nie w postępowaniu w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2013. 30. Stosownie do treści przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Jak wynika z przytoczonego przepisu, przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego ma charakter fakultatywny i odnosi się tylko do dowodu z dokumentu. Co do zasady sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu przed organami. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zgłoszony przez Skarżącą wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 31. Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczne wydana zostało z naruszeniem prawa w stopniu wskazanym na wstępie, stosownie do przepisu art. 151 p.p.s.a., orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.