I SA/Sz 1108/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...]r. [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych 2. ustanowić doradcę podatkowego M. W., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia opłaty sądowej w kwocie [...] zł od wniesionej skargi na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżąca jest osobą [...]-letnią, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami: G. W. i A. W. Skarżąca jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, osobami bezrobotnymi są także jej rodzice. Skarżąca posiada mieszkanie komunalne o pow. [...] m kw. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku w postaci wartościowych rzeczy ruchomych, oszczędności. Rodzina utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej. Do wniosku strona dołączyła: kopię decyzji MOPR w S. z dnia 3 marca 2014 r. o przyznaniu A. W. zasiłku stałego w kwocie [...] zł, kopię decyzji MOPR w S. z 1 września 2014 r. o przyznaniu ww. zasiłku celowego na zakup żywności w kwocie [...] zł, kopię decyzji MOPR w S. z dnia 1 września 2014 r. o przyznaniu zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych w kwocie [...] zł, kopię decyzji MOPR w S. z dnia 1 września 2014 r. przyznające zasiłek celowy na dofinasowanie zakupu węgla na sezon grzewczy 2014/2015 w kwocie [...] zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Zasadą jest, iż prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. W literaturze wskazuje się, że prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39). Analiza sytuacji materialnej M. W. prowadzi do wniosku, że została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze, że z uzasadnienia wniosku, załączonych do niego dokumentów, a także z akt sprawy wynika, że skarżąca mieszka z rodzicami, rodzina korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, które przysługują osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej oraz że wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie osiąga innych dochodów, przyjąć trzeba, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.