I SA/Sz 1110/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.),, Sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi I. J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2013 w pomniejszonej wysokości oddala skargę. Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał w dniu 23 czerwca 2014 r. decyzję nr [...], rozpoznaniu odwołania I. J. – dalej: "Strona", w której utrzymał w mocy decyzję z dnia 29 stycznia 2014 r. nr [...] wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2013 r. w pomniejszonej wysokości, tj. w łącznej kwocie [...] zł. W dniu 22 kwietnia 2013 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] – dalej: "organ I instancji", wpłynął wniosek Strony o przyznanie płatności bezpośrednich na 2013 rok. We wniosku zadeklarowano powierzchnię [...] ha. Kierownik Biura Powiatowego wydał w dniu 29 stycznia 2014 r. decyzję nr [...], w której przyznał płatności w łącznej wysokości [...] zł. Uzasadniając decyzję wskazał na ustaloną we wniosku nieprawidłowość rzędu 13,805%, skutkującą koniecznością zastosowania art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. L 316 z 2.12.2009, str. 65). Organ wyjaśnił również, iż w przypadku tzw. Płatności Zwierzęcej (PZ) obowiązany był zastosować zmniejszenie wsparcia wynikające z art. 1 ust. 4 decyzji wykonawczej Komisji z dnia 11 lipca 2013 r. zatwierdzającej przyznanie przejściowego wsparcia krajowego w Polsce za rok 2013, a w przypadku Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) organ obowiązany był do zastosowania współczynnika korygującego mającego wpływ na wysokość należnej Producentowi płatności. Decyzja została doręczona Stronie w dniu 30 stycznia 2014 r. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji organu I instancji (nadane w placówce pocztowej w dniu 12 lutego 2014 r.), w którym zarzuciła naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r., art. 73 ust. 1 rozporządzenia 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. oraz art. 7, 77 § 1, 80 kpa. Strona wniosła o uchylenie decyzji i przyznanie płatności zgodnie z treścią wniosku oraz o przeprowadzenie dowodu z kontroli na miejscu (organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia zawnioskowanego dowodu). Organ odwoławczy w dniu 23 czerwca 2014 r. nr [...] wydał decyzję (doręczoną Stronie w dniu 8 lipca 2014 r.), którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. nr [...] organ odwoławczy sprostował omyłkę pisarska w ww. decyzji obejmującą fragment jej tytułu. Odnosząc się do zarzutów sformułowanych przez Stronę, organ odwoławczy wyjaśnił, że na organie wydającym decyzję o przyznaniu płatności leży obowiązek zweryfikowania wniosku pod kątem użytkowania gruntu w roku składania wniosku o płatności jak również w odniesieniu do roku bazowego czyli stanu gruntów na dzień 30 czerwca 2003 r. Pierwsze pokrycie ortofotomapy dla działki nr [...] datowane jest na lipiec 2004 roku i wyraźnie obrazuje, że część działki nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej (potwierdza to rozpiętość korony drzew widocznych na ortofotomapie, jak i zagęszczenie drzew i krzewów występujących na gruncie). Organ odwoławczy podkreślił, że obowiązek sprawowania kontroli służącej ochronie interesów gospodarczych Unii Europejskiej oraz odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych beneficjentom spoczywa na właściwych organach polskich na podstawie aktów prawnych prawa unijnego. Zatem Organy ARiMR są zobligowane do stosowania praw w takim zakresie jak zostało to wskazane w aktach prawnych zarówno polskich jak i unijnych. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009 organ wskazał, że nie widzi innej formy wywiązania się z nałożonych obowiązków określania użytkowanych na dzień 30 czerwca 2003 r. powierzchni zgłaszanych przez rolników i ich rzetelnej i dokładanej weryfikacji, jak poprzez wykorzystanie ortofotomapy wykonanej w okresie, który w sposób jasny obrazuje stan działki. Zdaniem organu odwoławczego ograniczenie się do przeprowadzenia oceny na podstawie stanu działki z roku składania wniosku, skutkowałaby zawężającą interpretacją art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i mogłaby narazić Organy ARiMR na zarzut nieprawidłowego wydatkowania funduszy unijnych. Organ odwoławczy wyjaśnił ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, że zmniejszeń i wykluczeni (przewidzianych w przepisach), nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy. W ocenie organu odwoławczego, Strona przy wypełnianiu wniosku wykazała się brakiem staranności i niedbalstwem (zadeklarowano działkę, która nie była użytkowana rolniczo). Organ nie zgodził się z argumentacją Strony, iż nie miała ona możliwości sprawdzania, czy działka nr [...] była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej warunkującej możliwość zgłoszenia jej do płatności. Strona miała możliwość wystąpienia do organu I instancji o potwierdzenie, czy przedmiotowa działka kwalifikuje się do objęcia systemem płatności dopłat bezpośrednich, czego nie uczyniła. Uzasadniając odmowę przeprowadzenia zawnioskowanego przez Stronę dowodu organ odwoławczy wskazał, że kontrola na miejscu w roku 2014 jest bezzasadna albowiem jej termin, tak znacznie odległy od daty na którą organ obowiązany jest weryfikować kwalifikowalność gruntów, nie daje podstawy, aby uzyskać przeciwdowód obalający dowód z obrazu ortofotomapy z lipca 2014. Ponadto organ odwoławczy nie podważa, iż Strona prowadziła działalność rolniczą w latach kolejnych doprowadzając grunt do dobrej kultury rolnej. Zarzut naruszenia art. 7, 77 i 80 kpa, poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego przed organem I Instancji, zdanie organu odwoławczego także nie zasługuje na aprobatę, ponieważ w postępowaniu o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego organy ARiMR obowiązane są na podstawie art. 3 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy tj. wniosek o przyznanie płatności oraz wszystkie inne dowody zgromadzone w postępowaniu - m. in. ortofotomapę przedstawiająca pierwsze pokrycie działki nr [...] z lipca 2004 r. Skarżąca za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 6 sierpnia 2014 r. złożyła za pośrednictwem organu odwoławczego skargę z dnia 5 sierpnia 2014 r. na decyzję z dnia 23 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2013 w pomniejszonej wysokości. Skarżąca wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej wykluczenia z działki ew. nr [...] powierzchni [...] ha, tj. w części pomniejszającej płatności na rok 2013: a) jednolitą płatność obszarową o kwotę w wysokości: [...] zł, b) uzupełniającą płatność obszarową o kwotę w wysokości: [...] zł, oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa materialnego: a) art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego — poprzez jego niewłaściwą interpretację i przyjęcie, iż w niniejszej sprawie decydujące znaczenia dla jej rozstrzygnięcia ma przyjęcie, iż Skarżąca nie utrzymywała przedmiotowych działek w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r., b) art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 — poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do przyjęcia, iż jego treść odnosi się do indywidualnego beneficjenta pomimo, iż z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż znajduje zastosowanie wyłącznie do Państwa Członkowskiego, c) art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzania Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rad\ (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina - poprzez jego nie zastosowanie mimo zaistnienia przesłanek wyłączających stosowanie obniżek i wykluczeń w nim przewidzianych, oraz naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy: – art. 7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez: a) brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie umożliwiającym zbadanie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności poprzez brak przeprowadzenia kontroli na miejscu, celem ustalenia rzeczywistej powierzchni przedmiotowych działek, pomimo, iż treść wniosku pozostaje niezgodna z danymi systemu informacji geograficznej, b) dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sprawie, co sprowadza się do przyjęcia, iż na podstawie ortofotomapy z dnia 30 lipca 2004 r. Organ administracji jest w stanie stwierdzić stan faktyczny działki w roku 2013 r. – art. 75 § 1 k.p.a. i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu wnioskowanego przez Skarżącego w treści odwołania, tj. dowodu z kontroli na miejscu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości i podtrzymał stanowisko oraz argumentację zawarte w decyzji z dnia 23 czerwca 2014 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm. oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwana dalej p.p.s.a.). Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia: prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 punkt 1 litera a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 punkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem brak jest podstaw do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Rozstrzygnięcie sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w ustalonym stanie faktycznym organy administracji publicznej prawidłowo przyznały skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2013 r. w pomniejszonej wysokości. Zasady przyznawania rolnikom płatności obszarowych zostały określone w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Stosownie do art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, do celów przyznania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria przewidziane w ust. 1 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41), które były utrzymane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r. Jednocześnie w art. 7 ust. 1a ustawy wskazano, że jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z powyższego wynika, że płatność można przyznać rolnikowi, który spełnia ww. warunki, do powierzchni nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, tj. do obszaru, który był utrzymany w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r. System identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest natomiast na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się przy tym z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000 (zob. art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009). System identyfikacji działek rolnych stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego, co gwarantuje jednoznaczną identyfikację każdej działki referencyjnej. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar. GIS funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych. W przypadku gdy stosuje się różne systemy współrzędnych, w obrębie każdego z państw członkowskich są one kompatybilne (art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009). Zdaniem Sądu, ustalenia organów w rozpatrywanej sprawie oparte zostały na dostępnych narzędziach informatycznych, takich jak ortofotomapa. Zadeklarowana przez skarżącą działka [...], jako nie spełniająca wszystkich kryteriów nie mogła być kwalifikowana do JPO. Z akt postępowania wynika, że powierzchnia dla działki nr [...] została określona na podstawie analizy obrazu ortofotomapy pod kątem występowania elementów trwale niekwalifikujących się do płatności. Pierwsze pokrycie mapy dla tej działki jest datowane na lipiec 2004 roku i wyraźnie obrazuje, że część działki nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej. W tej dacie widoczne są zadrzewienia i zakrzaczenia, które eliminują przyznanie płatności do tej powierzchni "działki, albowiem nie była na niej prowadzona działalność rolnicza zarówno na miesiąc lipiec 2004 jak i na datę 30 czerwca 2003 roku. Wskazywać na to może rozpiętość korony drzew widocznych na ortofotomapie jak i zagęszczenie drzew i krzewów występujących na gruncie. Zgodnie z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. W myśl art. 19 ust. 1 -2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 skomputeryzowana baza danych rejestruje dla każdego gospodarstwa rolnego, dane uzyskane z wniosków o pomoc. Baza ta pozwala, w szczególności na bezpośrednie i natychmiastowe zasięgnięcie, za pośrednictwem właściwego organu Państwa Członkowskiego, informacji odnoszących się do lat kalendarzowych i gospodarczych począwszy od 2000 r. dotyczących pomocy przyznanej od dnia 1 maja 1998 r. na mocy przepisów tytułu IV. Rozdz. 10 b. Na podstawie art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność, co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. Mając powyższe rozważania na uwadze wskazać należy, iż Sąd nie dopatrzył się - wbrew twierdzeniom skarżącej - aby organy administracyjne naruszyły art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Nie sposób bowiem uznać, aby organy administracyjne nieprawidłowo zweryfikowały otoobrazy lotnicze i satelitarne w celu prawidłowej identyfikacji działek ewidencyjnych nr [...] Sąd nie znalazł także podstaw do zakwestionowania zasadności zaskarżonej decyzji w zakresie przyznania skarżącej jednolitej płatności obszarowej (JPO) w pomniejszonej wysokości. Dlatego też w ocenie Sądu uznać należy, iż organy administracji obu instancji - we wskazanym powyżej zakresie - wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej i oficjalności (art. 7 i art. 77 k.p.a.). Organ odwoławczy, jak również organ I instancji, nie dopuściły się - zdaniem Sądu - obrazy zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), albowiem oparły się na materiale prawidłowo zebranym, dokonując jego wszechstronnej i jasnej oceny. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organy administracyjne art. 107 k.p.a. Uzasadnienia organów - w ocenie Sądu - odpowiadały bowiem rygorom art. 107 § 3 k.p.a. Przepis ten stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zaskarżone rozstrzygnięcia spełniają wskazane wyżej wymogi, a w szczególności szczegółowo przedstawiają zasady wyliczenia zawyżenia powierzchni zgłoszonej przez skarżącą do jednolitej płatności obszarowej (JPO), oraz przyczyny pomniejszenia uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) które co również należy podkreślić, są w ocenie Sądu poprawne. Skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, obowiązkiem Sądu było oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.