I SA/Sz 1112/15
WyrokWSA w Szczecinie2016-01-21
Skład orzekający: Marzena Kowalewska, Bolesław Stachura, Joanna Wojciechowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, nawet jeśli pochodzą sprzed wielu lat lub są przedmiotem postępowania aktualizacyjnego, stanowią wiążącą podstawę do wymiaru podatków rolnego i od nieruchomości?Ratio decidendi
Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez starostów, mają walor dokumentu urzędowego i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Nawet jeśli dane te pochodzą sprzed wielu lat lub toczy się postępowanie w celu ich aktualizacji, są one wiążące dla organu podatkowego przy wymiarze podatków do czasu ich zmiany w stosownym postępowaniu. Organ podatkowy nie jest uprawniony do rozstrzygania sporów związanych z posiadaniem czy własnością działek rolnych.Stan faktyczny
Skarżąca kwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy M w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. Skarżąca podnosiła, że decyzja została wydana na podstawie nieaktualnej klasyfikacji gruntów i nieprawdziwych danych z ewidencji gruntów, wskazując na toczące się postępowanie aktualizacyjne. Kwestionowała również sposób wyliczenia podatku rolnego od gruntów będących jej własnością i dzierżawionych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. oddala skargę.
Burmistrz Miasta i Gminy M wydał w dniu 31 marca 2015 r. w stosunku do J W decyzję nr [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2015 na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 i § 5, art. 207 i art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej "o.p.", art. 1c, art. 2, art. 3 , art. 4, art. 5, art. 6 i art. 20a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849), dalej "u.p.o.l", uchwały nr XXXII/258/2012 Rady Miejskiej w M z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego poz. 4397), art. 1, art. 2, art. 3, art. 4 , art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 465), Komunikatu Prezesa GUS z dnia 20 października 2014 r. w sprawie średniej ceny sprzedaży drewna obliczonej według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2014 r. (M.P. poz. 955) i ustalił jej zobowiązanie pieniężne w kwocie [...] zł.
Wysokość ww. zobowiązania została ustalona: 1) podatek rolny od powierzchni gruntów gospodarstwa rolnego -[...] ha, w tym od gruntów własnych
w miejscowości L (dz.[...][...]) – [...] ha i gruntów dzierżawionych od Agencji Nieruchomości Rolnych w miejscowości K (dz. [...]) – [...] ha oraz 2) podatek od nieruchomości od budynku mieszkalnego nr 4 w miejscowości L w wysokości [...] zł.
Podatniczka wniosła odwołanie od powyższej decyzji, gdyż jej zdaniem została ona wydana na podstawie nieaktualnej od 60 lat gleboznawczej kwalifikacji gruntów i nieprawdziwych danych, jakie figurują w prowadzonej przez powiat ewidencji gruntów i budynków. Wskazała, że obecnie toczy się postępowanie w sprawie aktualizacji gleboznawczej klasyfikacji gruntów i do tego czasu wszystkie postępowania powinny być wstrzymane.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 10 sierpnia 2015 r. decyzję nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p., art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 ze zm.), art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 5, art. 6 u.p.o.l., po rozpoznaniu odwołania podatniczki od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy M z dnia 31 marca 2015 r., w której utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy przywołał treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.) i wskazał,
że ewidencja gruntów i budynków prowadzona jest na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.). Stosownie do treści § 1 ww. rozporządzenia, ewidencja obejmuje dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków oraz lokali, a także dane dotyczące właścicieli nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym rejestrem, a wypis z takiego rejestru jest urzędowym dokumentem. Zgodnie, bowiem z art. 194 § 1 o.p. dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Ewidencję gruntów i budynków oraz klasyfikację gleboznawczą gruntów prowadzą starostowie. Do ich zadań związanych z prowadzeniem ewidencji należy m.in. utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji wyłącznie z urzędu lub na wniosek podmiotów uprawnionych (m.in. właścicieli, użytkowników wieczystych gruntów, trwałych zarządców).
Organ odwoławczy podał, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza - art. 1 ustawy o podatku rolnym. Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1
o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2
ust. 1). Podatnikiem podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, m.in. będące właścicielami gruntów (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1
ww. ustawy, podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów
i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego.
Organ odwoławczy podał, że z materiału dowodowego sprawy wynikało,
iż podatniczka jest właścicielem gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki: nr [...][...]). Działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej [...] m2, nr [...]o łącznej pow. [...]ha ([...]) - ogółem powierzchnia gruntów- [...] ha. Ponadto podatniczka jest dzierżawcą gruntów rolnych oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha położonych w obrębie K, gmina M, w tym: [...][...]ha.
Zdaniem organu odwoławczego, ustalając wysokość podatku rolnego za rok 2015 organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo oparł się na danych wynikających z wypisu rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w M, oraz z zestawienia gruntów sporządzonego przez Agencję Nieruchomości Rolnych OT w S. Powyższe dane znajdują potwierdzenie w księdze wieczystej założonej dla nieruchomości gruntowej - działka nr [...] (KW [...]) i w księdze wieczystej założonej dla nieruchomości gruntowej położonej na działkach nr: [...][...] (KW [...]). Ponadto wskazał, że w odniesieniu do gruntów, organ podatkowy zastosował prawidłowe przeliczniki powierzchni użytków rolnych zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatku rolnym.
Organ odwoławczy wskazał, że podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych- liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów
i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego (art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Podatek rolny od gruntów gospodarstwa rolnego ustalany jest raz w roku i stanowi równowartość 2,5 q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. Średnią cenę skupu, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w terminie do dnia 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy (art. 6 ust. 2 ustawy).
Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, Prezes GUS ogłosił, że średnia cena skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2014 r. wyniosła 61,37 zł za 1 dt (M.P.2014.935).
Organ odwoławczy podał, że Rada Miejska w M w § 1 uchwały nr LXI/490/2014/143/2011 z dnia 30 października 2014 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta dla celów wymiaru podatku rolnego, postanowiła obniżyć cenę skupu ogłoszoną w Komunikacie Prezesa GUS z dnia 20 października 2014 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów, będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego z kwoty 61,37 zł do kwoty 55,00 zł za 1 dt, przyjętej jako podstawę obliczenia podatku rolnego w 2015 r. na obszarze Gminy M. Organ odwoławczy stwierdził, że podatek rolny wymierzony w zaskarżonej decyzji był zgodny ze stawką określoną przez Radę Miejską w M oraz nie był sprzeczny z ww. przepisami ustawy o podatku rolnym.
Organ odwoławczy podał, że art. 2 ust. 1 u.p.o.l. stanowi, iż opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:
1/ grunty,
2/ budynki lub ich części
3/ budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Natomiast w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych.
Organ odwoławczy podał, że jak wynikało z akt sprawy, podatniczka jest właścicielem budynku mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2, położonego na działce nr [...] w L. Organ odwoławczy podał, że Rada Miejska w M w § 1 pkt 2 lit.a uchwały Nr XXXII/258/201 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, określiła stawkę podatku od budynków mieszkalnych lub ich części w wysokości 0,73 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Zdaniem organu odwoławczego, ustalając wymiar podatku od nieruchomości na 2015 rok, organ podatkowy pierwszej instancji zastosował stawkę zgodną z ww. uchwałą, która nie przekroczyła stawek maksymalnych określonych w przepisach u.p.o.l.
Według organu odwoławczego, na podstawie przytoczonych przepisów prawa materialnego oraz zebranego materiału dowodowego w sprawie należało stwierdzić,
że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo ustalił dla podatniczki wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2015 rok.
Podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Szczecinie na powyższą decyzję i podtrzymała swoje stanowisko zawarte
w odwołaniu. Wskazała, że decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydziału Rolnictwa z dnia 15 listopada 1971 r. zatwierdzająca zmiany klasyfikacji gruntów, na podstawie których dokonano wyliczenia podatku za rok 2015 została unieważniona decyzją Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego z dnia 25 maja 2010 r. Podała, że obecnie toczy się modernizacja gruntów.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. podatniczka wskazała, że kwestionuje jedynie wyliczenie podatku rolnego od gruntów, będących jej własnością. Jej zdaniem, organ pominął w decyzji działkę nr [...], która jest we współposiadaniu z inną osobą. Ponadto, według skarżącej, organ w decyzji nie wyjaśnił skąd wzięły się wskazane powierzchnię gruntów i ich klasyfikacja. Podała, że aktualizacja klasyfikacji gruntów trwa nadal.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Spór w sprawie dotyczy wymiaru podatku rolnego za rok 2015 od działek rolnych, będących jej własnością, przede wszystkim działki nr [...] w L.
Zgodnie z art. 21 ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę m.in. wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków organ podatkowy ustala podatek rolny, podatek leśny i podatek od nieruchomości. Dane zawarte
w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa
w art. 194 o.p. i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie.
Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi: dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego, zaś dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków stosownie do art. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy podatku rolnym. Podatnikiem podatku rolnego jest skarżąca jako właściciel gruntów rolnych i jako dzierżawca gruntów należących do ANR na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 lit.a ustawy o podatku rolnym.
Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m.in. budynki i podstawę opodatkowania ich stanowi powierzchnia użytkowa stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 4 ust.1 pkt 2 u.p.o.l. Podatnikiem podatku od nieruchomości w niniejszej sprawie jest skarżąca jako właściciel przedmiotowego budynku na podstawie art. 3 ust.1 pkt 1 u.p.o.l.
Jak wyżej wskazano dane ujęte w ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organu podatkowe dla celów ustalenia należnych podatków. Z akt sprawy wynikało, że skarżąca jest właścicielem gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki: nr [...][...] łącznej pow. [...][...],. Działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej [...] m2, nr [...] o łącznej pow. [...] ha [...]) -ogółem powierzchnia gruntów- [...] ha. Ponadto podatniczka jest dzierżawcą gruntów rolnych oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha położonych w obrębie K, gmina M, w tym: [...][...][...]ha.
Zdaniem Sądu, organ podatkowy prawidłowo przyjął ww. dane jako podstawę wyliczenia podatku rolnego dla gruntów, będących jej własnością, jak i dla gruntów przez nią dzierżawionych od ANR oraz podatku od nieruchomości. Okoliczność,
że dane te pochodzą sprzed wielu lat nie miała znaczenia dla rozpoznania sprawy.
W przypadku gdy podatniczka kwestionuje ww. dane powinna wszcząć stosowne postępowanie w celu zmiany tych danych. Także okoliczność, że obecnie trwa postępowanie w celu aktualizacji danych w ww. ewidencji nie miała wpływu na rozpoznanie sprawy, gdyż do czasu zmiany tych danych są one wiążące dla organu podatkowego przy wymiarze stosownych podatków. Ponadto również fakt wydania decyzji z dnia 25 maja 2010 r. Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego, który unieważnił decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w M z dnia 15 listopada 1971 r. zatwierdzającej zmiany kwalifikacji gruntów na działce nr [...] w L nie miał znaczenia w sprawie. Jak wynikało z ww. decyzji uchylono zmianę kwalifikacji gruntów na działce nr [...] w L wprowadzoną w 1971 r., co spowodowało powrót do kwalifikacji ww. gruntu sprzed tego roku, tj. [...] ha, [...]ha i [...] ha. Jak wynikało z wypisu ewidencji gruntów i budynków załączonych do akt dotyczących działki nr [...] w L, dane, które zostały uwzględnione przez organ podatkowy do ustalenia podatku rolnego dotyczyły [...][...][...]ha.
Podkreślić należy, że organ podatkowy nie jest uprawniony do rozstrzygania sporów związanych z posiadaniem czy własnością działek rolnych.
Zgodnie z art. 6a ust.5 ustawy o podatku rolnym, osoby fizyczne są zobowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o gruntach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru. W aktach sprawy znajduje się kopia informacji w sprawie podatku rolnego IR-1 datowana na 14 czerwca 2004 r. oraz złożona na rozprawie kopia informacji w sprawie podatku rolnego IR-1 datowana również na 14 czerwca 2004 r., które różnią się między sobą danymi powierzchni gruntów. Obie informacje nie zostały podpisane przez skarżącą, która odmówiła ich podpisania. Wobec czego, ww. informacje nie mogą zostać uznane za prawidłowe, spełniające przesłankę z art. 6a ust.5 ustawy o podatku rolnym oraz nie są one wiążące zarówno dla skarżącej, jak i organu podatkowego. Można je traktować jedynie jako projekty tych informacji.
Wskazać należy, że organ pierwszej instancji błędnie przywołał w decyzji z dnia 31 marca 2015 r. przepisy dotyczące podatku leśnego oraz Komunikat Prezesa GUS z dnia 20 października 2014 r. w sprawie średniej ceny sprzedaży drewna obliczonej według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2014 r., gdyż skarżącej nie ustalono w ww. decyzji wysokości podatku leśnego. Zdaniem Sądu, okoliczność ta nie miała jednak znaczenia dla prawidłowości ustalenia zobowiązania łącznego skarżącej za rok 2015, gdyż prawidłowe przepisy, będące podstawą do ustalenia skarżącej wysokości podatku rolnego i podatku od nieruchomości za rok 2015 zostały wskazane w decyzji organu odwoławczego z dnia 10 sierpnia 2015 r. Organ odwoławczy w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny, wskazał odpowiednie przepisy i wyjaśnił ich zastosowanie.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał skargę za niezasadną
i na podstawie art. 151 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło